All hadiths

The complete card collection, filter by chapter

655 hadiths

Overleveret af ‘Umar Ibn al-Khaṭṭāb ¬– må Allāh være tilfreds med ham. Han berettede: ’ Jeg hørte Profeten – må Allāhs velsignelser og fred være med ham – sige: ”Hvis I sandelig satte jeres tillid til Allāh, den tillid som tilkommer Ham, ville Han forsørge jer, ligesom Han forsørger fuglene: De drager sultne ud om morgenen og vender tilbage med fulde maver om aftenen."رواه الترمذي وابن ماجه وأحمد

عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: «ما نهيتكم عنه فاجتنبوه، وما أمرتكم به فأْتُوا منه ما استطعتم، فإنما أَهلَكَ الذين من قبلكم كثرةُ مسائلهم واختلافهم على أنبيائهم».متفق عليه

Overleveret af Abū Hurayrah – må Allāh være tilfreds med ham –. Han berettede: Allāhs Sendebud – må Allāhs velsignelser og fred være med ham – sagde: “Den, der lindrer en troende for en af dette livs vanskeligheder, ham vil Allāh befri for en af Opstandelsesdagens vanskeligheder. Den, der gør det let for en gældsplaget, vil Allāh gøre det let for ham i dette liv og i det Hinsidige. Den, der skjuler en muslims fejl, vil Allāh skjule hans fejl i dette liv og i det Hinsidige. Allāh hjælper Sine tjenere, så længe tjeneren hjælper sin bror. Den, der vandrer ad en vej for at søge viden, vil Allāh gøre vejen til Paradis let for ham. Og intet folk samles i et af Allāhs huse for at recitere Allāhs Bog og studere den sammen, uden at roen vil sænke sig over dem, barmhjertighed vil dække dem, englene vil omgive dem, og Allāh vil nævne dem blandt dem, der er hos Ham. Og den, der bliver holdt tilbage af sine gerninger, vil ikke blive fremmet af sin slægt.”رواه مسلم

عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: «وَاللهِ إني لأَسْتَغْفِرُ اللهَ وأَتُوبُ إليهِ في اليومِ أَكْثَرَ من سَبْعِينَ مَرَّةً».رواه البخاري

عن الْأَغَرِّ رضي الله عنه، وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا أَيُّهَا النَّاسُ تُوبُوا إِلَى اللهِ، فَإِنِّي أَتُوبُ فِي الْيَوْمِ إِلَيْهِ مِائَةَ مَرَّةٍ».رواه مسلم

Overleveret af Abū Dharr – må Allāh være tilfreds med ham: Han berettede at Profeten – må Allāhs velsignelser og fred være med ham – i det han berettede fra sin Herre– Den Velsignede og Den Ophøjede – at Han sagde: "O, Mine tjenere! Jeg har gjort uretfærdighed forbudt for Mig Selv, og Jeg har gjort den forbudt blandt jer, så gør ikke uret mod hinanden. O, Mine tjenere! I er alle vildledte, undtagen den, Jeg har retledt. Så bed Mig om retledning, og Jeg vil retlede jer. O, Mine tjenere! I er alle sultne, undtagen den, Jeg har givet mad. Så bed Mig om mad, og Jeg vil give jer mad. O, Mine tjenere! I er alle nøgne, undtagen den, Jeg har klædt. Så bed Mig om klæder, og Jeg vil klæde jer. O, Mine tjenere! I begår fejl både dag og nat, og Jeg tilgiver alle synder. Så bed Mig om tilgivelse, og Jeg vil tilgive jer. O, Mine tjenere! I vil aldrig kunne nå at skade Mig og dermed skade Mig, og I vil aldrig kunne nå at gavne Mig og dermed gavne Mig. O, Mine tjenere! Hvis de første og de sidste af jer, både mennesker og djinn, var på hjertet af den mest gudfrygtige iblandt jer, ville det ikke øge Mit kongedømme det mindste. O, Mine tjenere! Hvis de første og de sidste af jer, både mennesker og djinn, var på hjertet af den mest fordærvede iblandt jer, ville det ikke mindske Mit kongedømme det mindste. O, Mine tjenere! Hvis de første og de sidste af jer, både mennesker og djinn, stod samlet på ét sted og bad Mig om noget, og Jeg gav hver enkelt, hvad han bad om, ville det ikke mindske, hvad Jeg har, mere end havet mindskes, når en nål dyppes ned i det. O, Mine tjenere! Det er jeres egne handlinger, Jeg optegner for jer og derefter gengælder jer. Så den, der finder noget godt, lad ham lovprise Allāh. Og den, der finder andet end det, må kun bebrejde sig selv."رواه مسلم

Overleveret af Ibn ‘Abbās, – må Allāh være tilfreds med dem begge. Han berettede: ”Jeg sad bag Allāhs Sendebud – må Allāhs velsignelser og fred være med ham – [ridende bag ham på hans ridedyr] en dag, og han sagde: ’O unge dreng! Jeg vil lære dig nogle ord. Vogt Allāh [dvs. vær gudsbevidst], så vil Han bevare dig. Vogt Allāh [dvs. vær gudsbevidst], så vil du finde Ham foran dig. Når du beder, så bed kun Allāh, og når du søger hjælp, så søg kun hjælp hos Allāh. Og vid, at hvis hele ummah forener sig om at gavne dig med noget, vil de ikke kunne gavne dig med andet end det, Allāh allerede har nedskrevet for dig. Og hvis de forener sig om at skade dig med noget, vil de ikke kunne skade dig med andet end det, Allāh allerede har nedskrevet imod dig. Pennene er blevet løftet [dvs. skriveprocessen er afsluttet], og siderne er tørre [dvs. at det, der er skrevet, er permanent]."رواه الترمذي

عن أبي ذر رضي الله عنه قال: قال النبي صلى الله عليه وسلم :«عُرِضَتْ عَلَيَّ أعمالُ أُمتي، حَسَنُهَا وسَيِّئُهَا فَوَجَدتُ في مَحَاسِنِ أَعْمَالِهَا الأَذَى يُمَاطُ عَنِ الطَّرِيقِ، ووَجَدتُ في مَسَاوِئِ أَعْمَالِهَا النُّخَاعَةُ تَكُونُ في المَسْجِدِ لا تُدْفَنُ».رواه مسلم

عن أبي هريرة رضي الله عنه عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فِيمَا يَحْكِي عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ، قَالَ: «أَذْنَبَ عَبْدٌ ذَنْبًا، فَقَالَ: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي، فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: أَذْنَبَ عَبْدِي ذَنْبًا، فَعَلِمَ أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ، وَيَأْخُذُ بِالذَّنْبِ، ثُمَّ عَادَ فَأَذْنَبَ، فَقَالَ: أَيْ رَبِّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي، فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: عَبْدِي أَذْنَبَ ذَنْبًا، فَعَلِمَ أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ، وَيَأْخُذُ بِالذَّنْبِ، ثُمَّ عَادَ فَأَذْنَبَ، فَقَالَ: أَيْ رَبِّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي، فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: أَذْنَبَ عَبْدِي ذَنْبًا، فَعَلِمَ أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ، وَيَأْخُذُ بِالذَّنْبِ، اعْمَلْ مَا شِئْتَ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكَ».متفق عليه

عن أبي أمامة رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم كَانَ إذا رَفَعَ مَائِدَتَهُ، قال: «الحَمْدُ للهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ، غَيْرَ مَكْفِيٍّ، وَلَا مُوَدَّعٍ، وَلَا مُسْتَغْنًى عَنْهُ رَبَّنَا».رواه البخاري

عن عائشة رضي الله عنها قالت: كان رسولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم إذا فَاتَتْهُ الصَّلَاةُ مِنَ الليلِ مِن وَجَعٍ أَوْ غَيْرِهِ، صَلَّى من النَّهَارِ ثِنْتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً.رواه مسلم

عن عائشة رضي الله عنها والمغيرة بن شعبة رضي الله عنه : أن النبي صلى الله عليه وسلم كان يقوم من الليل حتى تَتَفَطَّرَ قَدَمَاهُ فقلت له: لم تَصْنَعُ هذا يا رسول الله، وقد غفر اللهُ لك ما تقدم من ذنبك وما تأخر؟ قال: «أَفَلَا أحب أن أكونَ عبدا شَكُورًا».حديث عائشة -رضي الله عنها-: متفق عليه. حديث المغيرة بن شعبة -رضي الله عنه-: متفق عليه

عن أبي هريرة رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم قال: «لا يُلْدَغُ المؤمنُ من جُحْرٍ واحد مرتين».متفق عليه

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضيَ اللهُ عنه أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: «أَحَبُّ الْبِلَادِ إِلَى اللهِ مَسَاجِدُهَا، وَأَبْغَضُ الْبِلَادِ إِلَى اللهِ أَسْوَاقُهَا».رواه مسلم

عَنْ جَرِيرٍ رضي الله عنه عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ يُحْرَمِ الرِّفْقَ يُحْرَمِ الْخَيْرَ».رواه مسلم

عن أنس رضي الله عنه قَالَ: كُنْتُ أمشي مَعَ رسول الله صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ بُرْد نَجْرَانيٌّ غَلِيظُ الحَاشِيَةِ، فأدْرَكَهُ أعْرَابِي فَجَبذَهُ بِرِدَائِهِ جَبْذَة شَديدة، فَنَظَرْتُ إِلَى صَفْحَةِ عَاتِقِ النَّبيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ أثَّرَتْ بِهَا حَاشِيَة الرِّدَاءِ مِنْ شِدَّةِ جَبْذَتِه، ثُمَّ قَالَ: يَا مُحَمَّدُ، مُر لِي مِنْ مَالِ اللهِ الَّذِي عِنْدَكَ. فَالتَفَتَ إِلَيْهِ، فَضَحِكَ ثُمَّ أَمَرَ لَهُ بِعَطَاءٍ.متفق عليه

عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المُؤْمِنينَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْعَشْرُ أَحْيَا اللَّيْلَ، وَأَيْقَظَ أَهْلَهُ، وَجَدَّ وَشَدَّ الْمِئْزَرَ.متفق عليه

عن أبي هريرة رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: «كُلُّ أُمَّتِي يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ أَبَى»، قَالُوا: يَا رَسُولَ اللهِ، وَمَنْ يَأْبَى؟ قَالَ: «مَنْ أَطَاعَنِي دَخَلَ الْجَنَّةَ، وَمَنْ عَصَانِي فَقَدْ أَبَى».رواه البخاري

عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الأَسْلَمِيِّ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تَزُولُ قَدَمَا عَبْدٍ يَوْمَ القِيَامَةِ حَتَّى يُسْأَلَ عَنْ عُمُرِهِ فِيمَا أَفْنَاهُ، وَعَنْ عِلْمِهِ فِيمَ فَعَلَ، وَعَنْ مَالِهِ مِنْ أَيْنَ اكْتَسَبَهُ وَفِيمَ أَنْفَقَهُ، وَعَنْ جِسْمِهِ فِيمَ أَبْلَاهُ».رواه الترمذي

عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعاً: «لما خلق اللهُ الخَلْقَ كتب في كتاب، فهو عنده فوق العرش: إن رحمتي تَغْلِبُ غضبي». وفي رواية: «غَلَبَتْ غضبي» وفي رواية: «سَبَقَتْ غضبي».متفق عليه

عَنْ أَنَسٍ رَضيَ اللهُ عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْ كَانَ لِابْنِ آدَمَ وَادِيَانِ مِنْ مَالٍ لَابْتَغَى وَادِيًا ثَالِثًا، وَلَا يَمْلَأُ جَوْفَ ابْنِ آدَمَ إِلَّا التُّرَابُ، وَيَتُوبُ اللهُ عَلَى مَنْ تَابَ».متفق عليه

عن ابن عمر رضي الله عنهما قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «مَا زَالَ يُوصِينِي جِبْرِيلُ بِالْجَارِ، حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُ».متفق عليه

عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: ما عاب رسول الله صلى الله عليه وسلم طعاما قط، إن اشتهاه أكله، وإن كرهه تركه.متفق عليه

عن أبي سعيد الخدري رضي الله عنه مرفوعاً: أنَّ ناسًا من الأنصارِ سألوا رسولَ الله - صلى الله عليه وسلم - فأعطاهم، ثم سألوه فأعطاهم، حتى نَفِدَ ما عنده، فقال لهم حين أنفقَ كلَّ شيءٍ بيده: «ما يَكُنْ عندي من خيرٍ فلن أَدَّخِرَهُ عَنْكُم، ومَنْ يَسْتَعْفِفْ يُعِفِّهُ اللهُ، ومَنْ يَسْتَغْنِ يُغْنِهِ اللهُ، ومَنْ يَتَصَبَّرْ يُصَبِّرْهُ اللهُ. وما أُعْطِيَ أَحَدٌ عطاءً خَيرًا وأَوسع من الصبرِ».متفق عليه