EL
All hadiths
The complete card collection, filter by chapter
The Noble Qur'an and Qur'anic Sciences
26
The Hadith and Hadith Sciences
3
The Creed
135
Jurisprudence and Juristic Principles
288
Virtues and Manners
288
Da‘wah and Hisbah
15
Seerah and History
38
655 hadiths
عن عمرو بن شعيب، عن أبيه، عن جده قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «يَدُ المسلمين على مَن سِواهم، تَتَكافَأُ دِماؤهم وأموالُهم، ويُجِيرُ على المسلمين أدْناهم، ويَرُدُّ على المسلمين أَقْصَاهم».
رواه أبو داود وابن ماجه وأحمد
عن عائشة رضي الله عنها : أنّ قومًا قالوا: يا رسول الله إنّ قومًا يأتوننا باللحم لا نَدري أَذَكروا اسمَ الله عليه أم لا، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «سَمُّوا الله عليه وكُلُوه».
رواه البخاري
عن أبي هريرة رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: «إن لله تِسْعَةً، وتِسْعِينَ، اسْمًا، مِائَةً إلا واحدا مَنْ أَحْصَاهَا دخل الجنة».
متفق عليه
عَنْ عَبْدِ اللهِ بنِ عُمَر رضي الله عنهما قال: قال رسولُ الله صلى الله عليه وسلم: «بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ: شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، وَإِقَامِ الصَّلَاةِ، وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ، وَحَجِّ الْبَيْتِ، وَصَوْمِ رَمَضَانَ».
متفق عليه
Ο Άμπου Σαΐντ Αλ-Χουντρέι (η ευαρέστηση του Αλλάχ επ' αυτού), ανέφερε ότι άκουσε τον Αγγελιαφόρο του Αλλάχ (σάλλα Αλλάχου ‘αλάιχι ουά σάλλαμ) να λέει: «Όποιος απ' εσάς δει μια κακή πράξη, ας την αλλάξει με το χέρι του, και αν δεν μπορεί, τότε με τη γλώσσα του, και αν δεν μπορεί, τότε με την καρδιά του και αυτό είναι το πιο αδύναμο επίπεδο πίστης (στην αλλαγή του κακού).»
رواه مسلم
Ο Άμπου Μάλικ Αλ-Ασ‘άρι (η ευαρέστηση του Αλλάχ επ' αυτού) ανέφερε ότι ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ (σάλλα Αλλάχου ‘αλάιχι ουά σάλλαμ), είπε: «Η καθαρότητα (Ουντού', -νίψη για προσευχή-) είναι το ήμισυ της πίστης, και (η ρήση:) «Αλ-Χάμντου Λελλάχ.» (όλες οι ευχαριστίες και οι δοξασίες και οι έπαινοι ανήκουν στον Αλλάχ), γεμίζει τη ζυγαριά (με καλούς πόντους). Και (η ρήση:) «Σουμπχάνα Αλλάχ ουά Αλ-Χάμντου Λελλάχ.» (Ύψιστος είναι ο Αλλάχ και Ανώτερος από κάθε ατέλεια, και όλοι οι έπαινοι και οι δοξασίες ανήκουν στον Αλλάχ) γεμίζει ό,τι υπάρχει ανάμεσα στους ουρανούς και τη Γη. Η προσευχή είναι ένα φως, η ελεημοσύνη είναι μια απόδειξη (της πίστης), η υπομονή είναι ένα λαμπερό φως (σαν το φως του ηλίου) και το Κορ’άν είτε είναι μια απόδειξη για σένα είτε είναι μια απόδειξη εναντίον σου. Όλοι οι άνθρωποι βγαίνουν νωρίς το πρωί και ο καθένας σπεύδει στις πράξεις του, είτε θα σώσει τον εαυτό του από το Πυρ (μέσω των καλών πράξεων), είτε θα καταστρέψει τον εαυτό του (μέσω των κακών πράξεων).»
رواه مسلم
Ο Μου‘άδ (η ευαρέστηση του Αλλάχ επ' αυτού) ανέφερε: Επέβαινα πίσω από τον Προφήτη (σάλλα Αλλάχου ‘αλάιχι ουά σάλλαμ) σε έναν γάιδαρο που λεγόταν «‘Ουφάιρ». Ο Προφήτης (ﷺ) είπε: «Ω, Μουάδ! Ξέρεις ποιο είναι το δικαίωμα του Αλλάχ στους δούλους Του και ποιο είναι το δικαίωμα των δούλων Του σ' Αυτόν;» Απάντησα: «Ο Αλλάχ και ο Αγγελιαφόρος Του ξέρουν καλύτερα.» Είπε (ﷺ): «Το δικαίωμα του Αλλάχ στους δούλους Του είναι να Τον λατρεύουν και να μην Του αποδίδουν εταίρους στη λατρεία. Και το δικαίωμα των δούλων στον Αλλάχ είναι να μην τιμωρεί όποιον δεν Του αποδίδει εταίρους στη λατρεία.» Είπα: «Ω, Αγγελιαφόρε του Αλλάχ! Να ενημερώσω τους ανθρώπους γι' αυτά τα ευχάριστα νέα;» Είπε (ﷺ): «Μην τους ενημερώσεις γι' αυτά, μήπως εξαρτηθούν αποκλειστικά απ' αυτά.»
متفق عليه
Ο Τζάμπιρ (η ευαρέστηση του Αλλάχ επ' αυτού) ανέφερε: Ένας άντρας ήρθε στον Προφήτη (σάλλα Αλλάχου ‘αλάιχι ουά σάλλαμ) και είπε: «Ω, Αγγελιαφόρε του Αλλάχ, ποιοι είναι οι δύο χαρακτήρες (που είτε εισάγουν έναν άνθρωπο στον Παράδεισο είτε τον εισάγουν στην Κόλαση);» Είπε (ﷺ): «Όποιος πεθάνει (ως πιστός) ενώ δεν αποδίδει εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία, θα μπει στον Παράδεισο, και όποιος πεθάνει ενώ αποδίδει εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία, θα μπει στην Κόλαση.»
رواه مسلم
Η Αΐσα (η ευαρέστηση του Αλλάχ επ' αυτής) ανέφερε: «Είπα: «Ω, Αγγελιαφόρε του Αλλάχ! Ο Ιμπν Τζουντ‘άν συνήθιζε κατά την εποχή της Τζαχιλία (προ-Ισλαμική εποχή) να διατηρεί τους δεσμούς συγγένειας και να ταΐζει τους φτωχούς. Θα τον ωφελήσει αυτό;» Είπε (ο Προφήτης): «Δεν θα τον ωφελήσει, γιατί δεν είπε ποτέ: Κύριέ μου, συγχώρεσε για μένα τις αμαρτίες μου την Ημέρα της Κρίσεως.».»
رواه مسلم
عَنْ سُفْيان بنِ عَبْدِ اللهِ الثَّقَفِيّ رضي الله عنه قال: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، قُلْ لِي فِي الْإِسْلَامِ قَوْلًا لَا أَسْأَلُ عَنْهُ أَحَدًا غَيْرَكَ، قَالَ: «قُلْ: آمَنْتُ بِاللهِ، ثُمَّ اسْتَقِمْ».
رواه مسلم وأحمد
Ο Άμπου Χουράιρα (η ευαρέστηση του Αλλάχ επ' αυτού) ανέφερε ότι ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ (σάλλα Αλλάχου ‘αλάιχι ουά σάλλαμ) είπε: «Η Ώρα δεν θα 'ρθει μέχρι να ανατείλει ο ήλιος από τη Δύση! Και όταν ανατείλει και οι άνθρωποι τον δουν, θα πιστέψουν όλοι. Αλλά αυτή θα είναι η στιγμή που { τότε καμία ψυχή δεν θα την ωφελήσει το να πιστέψει, αν δεν είχε ήδη πιστέψει από πριν, ούτε (θα την ωφελήσει το να κάνει εκείνη τη στιγμή μία καλή πράξη) αν δεν είχε ήδη κάνει καλό (καλές πράξεις) ενώ ήταν πιστή. } [Σούρατ Αλ-Αν‘άμ 6:158]. Η Ώρα θα συμβεί (ξαφνικά ενώ οι άνθρωποι θα είναι στις καθημερινές τους απασχολήσεις και) ενώ δύο άτομα (πωλητής και αγοραστής) θα έχουν απλώσει ένα ρούχο ανάμεσά τους (για να το αγοράσει ο αγοραστής), αλλά δεν θα προλάβουν ούτε να ολοκληρώσουν τη συναλλαγή τους, ούτε να διπλώσουν το ρούχο. Και η Ώρα θα συμβεί ενώ ένας άντρας θα κρατήσει ένα ποτήρι με γάλα από την καμήλα του, αλλά δεν θα προλάβει να το πιει. Και η Ώρα θα συμβεί ενώ κάποιος θα προετοιμάσει τη γούρνα ποτίσματος (για να πιουν τα ζώα του), αλλά δεν θα προλάβει να τα κάνει να πιουν απ' αυτήν. Και η Ώρα θα συμβεί ενώ κάποιος από σας θα σηκώσει μία μπουκιά προς το στόμα του, αλλά δεν θα προλάβει να τη φάει.»
متفق عليه
Ο Άμπου Χουράιρα (η ευαρέστηση του Αλλάχ επ' αυτού) ανέφερε ότι ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ (σάλλα Αλλάχου ‘αλάιχι ουά σάλλαμ) είπε: «Η φωτιά σας (στην εγκόσμια ζωή) είναι μία μονάδα από εβδομήντα μονάδες της Φωτιάς της Κολάσεως (δηλ. η φωτιά της εγκόσμιας ζωής έχει εβδομήντα φορές λιγότερη ένταση από την ένταση της Φωτιάς της Κολάσεως).» Ειπώθηκε: «Ω, Αγγελιαφόρε του Αλλάχ! Πράγματι, (η φωτιά της εγκόσμιας ζωής) θα ήταν αρκετή (για να βασανίσει τους άπιστους και τους αμαρτωλούς)!» Στη συνέχεια, είπε: «(Η Φωτιά της Κολάσεως) υπερβαίνει αυτή (τη φωτιά της εγκόσμιας ζωής) με επιπλέον εξήντα εννέα μονάδες, κάθε μονάδα ισοδυναμεί (σε ένταση) τη θερμότητά της (δηλ. ολόκληρης της φωτιάς της εγκόσμιας ζωής).»
متفق عليه
Ο ‘Αμπντ Αλλάχ μπιν ‘Αμρ μπιν Αλ-‘Ας (η ευαρέστηση του Αλλάχ επ' αυτού) ανέφερε ότι ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ (σάλλα Αλλάχου ‘αλάιχι ουά σάλλαμ) είπε: «Ο Αλλάχ έγραψε τη Θεία Μοίρα των δημιουργημάτων πενήντα χιλιάδες χρόνια πριν δημιουργήσει τους ουρανούς και τη Γη.» Είπε: «Και ο θρόνος Του είναι πάνω στο νερό.»
رواه مسلم
عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ».
متفق عليه
Ο ‘Αμπντ Αλλάχ ιμπν ‘Αμρ ιμπν Αλ-‘Ας (η ευαρέστηση του Αλλάχ επ' αυτού) ανέφερε ότι ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ (σάλλα Αλλάχου ‘αλάιχι ουά σάλλαμ) είπε: «Θα ειπωθεί σ' αυτόν που είναι αφοσιωμένος στο Κορ’άν (που το απαγγέλλει συνέχεια, που πράττει σύμφωνα με τις εντολές του, και το απομνημονεύει): «Απάγγελλε και ανέβα (στα στρώματα του Παραδείσου) και απάγγελλε με ωραίο τρόπο όπως συνήθιζες να απαγγέλλεις στην εγκόσμια ζωή. Η θέση σου θα είναι όπου θα απαγγείλεις το τελευταίο εδάφιο.».»
رواه أبو داود والترمذي والنسائي في الكبرى وأحمد
Ο Ουμπάι μπιν Κά‘μπ (η ευαρέστηση του Αλλάχ επ' αυτού) ανέφερε ότι ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ (σάλλα Αλλάχου ‘αλάιχι ουά σάλλαμ) του είπε: «Ω, Άμπα Αλ-Μούνδιρ, ξέρεις ποιο εδάφιο στο Βιβλίο του Αλλάχ που έχεις, είναι σπουδαιότερο;» Απάντησα: «Ο Αλλάχ και ο Αγγελιοφόρος Του ξέρουν καλύτερα.» Είπε: «Ω, Άμπα Αλ-Μούνδιρ, ξέρεις ποιο εδάφιο στο Βιβλίο του Αλλάχ που έχεις, είναι σπουδαιότερο;» Είπα: «{ Αλλάχ! Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός – ο Αλ-Χάι (ο Αιώνια Ζωντανός), ο Αλ-Καϊούμ (ο Υποστηρικτής και ο Συντηρητής όλων) ... } [Σούρατ Αλ-Μπάκαρα 2:255].» Τότε, με χτύπησε στο στήθος (δηλ. έβαλε το χέρι του πάνω στο στήθος μου χαρούμενος από την απάντησή μου) και είπε: «Είθε ο Αλλάχ να κάνει τη γνώση να είναι ευχάριστη για σένα (διευκολύνοντας τη γνώση για σένα), ω, Άμπα Αλ-Μούνδιρ!»
رواه مسلم
عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ رضي الله عنها أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِذَا سَمِعْتُمُ الْمُؤَذِّنَ فَقُولُوا مِثْلَ مَا يَقُولُ، ثُمَّ صَلُّوا عَلَيَّ، فَإِنَّهُ مَنْ صَلَّى عَلَيَّ صَلَاةً صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ بِهَا عَشْرًا، ثُمَّ سَلُوا اللهَ لِيَ الْوَسِيلَةَ، فَإِنَّهَا مَنْزِلَةٌ فِي الْجَنَّةِ، لَا تَنْبَغِي إِلَّا لِعَبْدٍ مِنْ عِبَادِ اللهِ، وَأَرْجُو أَنْ أَكُونَ أَنَا هُوَ، فَمَنْ سَأَلَ لِيَ الْوَسِيلَةَ حَلَّتْ لَهُ الشَّفَاعَةُ».
رواه مسلم
عن أنس بن مالك رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: «مَنْ نَسِيَ صَلَاةً فَلْيُصَلِّ إِذَا ذَكَرَهَا، لَا كَفَّارَةَ لَهَا إِلَّا ذَلِكَ: {وَأَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي} [طه: 14]».
متفق عليه
عَنْ أَبِي قَتَادَةَ السَّلَمِيِّ رضي الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمُ الْمَسْجِدَ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يَجْلِسَ».
متفق عليه
عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ أَوْ عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمُ الْمَسْجِدَ فَلْيَقُلِ: اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ، وَإِذَا خَرَجَ فَلْيَقُلِ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ».
رواه مسلم
عن جابرٍ رضي الله عنه قال: سمعت النبي صلى الله عليه وسلم يقول: «إِنَّ بَيْنَ الرَّجُلِ وَبَيْنَ الشِّرْكِ وَالْكُفْرِ تَرْكَ الصَّلَاةِ».
رواه مسلم
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَسْوَأُ النَّاسِ سَرَقَةً الَّذِي يَسْرِقُ صَلَاتَهُ» قَالَ: وَكَيْفَ يَسْرِقُ صَلَاتَهُ؟ قال: «لَا يُتِمُّ رُكُوعَهَا، وَلَا سُجُودَهَا».
رواه ابن حبان
عَنِ ابْنِ أَبِي أَوْفَى رضي الله عنه قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَفَعَ ظَهْرَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَالَ: «سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ، مِلْءَ السَّمَاوَاتِ وَمِلْءَ الْأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ».
رواه مسلم
عن عُثْمَانَ بْنَ أَبِي الْعَاصِ رضي الله عنه: أنه أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ حَالَ بَيْنِي وَبَيْنَ صَلَاتِي وَقِرَاءَتِي يَلْبِسُهَا عَلَيَّ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «ذَاكَ شَيْطَانٌ يُقَالُ لَهُ خِنْزَِبٌ، فَإِذَا أَحْسَسْتَهُ فَتَعَوَّذْ بِاللهِ مِنْهُ، وَاتْفُلْ عَلَى يَسَارِكَ ثَلَاثًا»، قَالَ: فَفَعَلْتُ ذَلِكَ فَأَذْهَبَهُ اللهُ عَنِّي.
رواه مسلم
Previous page
Page 24 of 28
Next page