شرح الحديث

خلاصة المعنى بعبارة ميسّرة

حدیث مذکور بیانگر این مهم است که رسول الله صلی الله علیه وسلم شبی نماز تهجدش را تنها با یک آیه از قرآن خواند و همان آیه را در تمام قیام هایی که داشت تکرار می کرد و جز آن چیزی نمی خواند. و ظاهرا این آیه بوده است: «إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ» [مائده: 118] «اگر آنان را [با عدالت خویش] عذاب کنی، بندگان تو هستند؛ و اگر آنان را [با رحمت خود] ببخشایی، تویی که شکست ناپذیرِ حکیمی». چنانکه در برخی از روایات آمده است.