«از ابن عمر رضی الله عنهما روایت است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و سلم زکات فطر را به اندازهٔ یک صاع (پیمانه) خرما، یا یک صاع جو، بر برده و آزاد، مرد و زن، و کوچک و بزرگ از مسلمانان، واجب کردند و دستور دادند که قبل از بیرون رفتن مردم به سوی نماز [عید]، پرداخت شود.»
ترجمة بالمعنى ·
شرح الحديث
خلاصة المعنى بعبارة ميسّرة
پیامبر صلی الله علیه و سلم زکات فطر را پس از رمضان واجب کردند، و آن به اندازهٔ یک صاع است که وزنش به چهار مُد می‌رسد. و مُد عبارت است از: دو کفِ پر یک مرد میانه اندام، از خرما یا جو، بر هر مسلمانی؛ آزاد و برده، مرد و زن، کوچک و بزرگ. و این برای کسی است که مازاد بر خوراک شبانه‌روزِ خود و کسانی که تحت تکفل او هستند، داشته باشد. و دستور دادند که قبل از بیرون رفتن مردم به سوی نماز عید، پرداخت شود.
