«از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ، فَلا تَخْتَلِفُوا عَلَيْهِ، فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا، وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا، وَإِذَا قَالَ: سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، فَقُولُوا: رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ. وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا، وَإِذَا صَلَّى جَالِساً فَصَلُّوا جُلُوساً أَجْمَعُونَ»: «امام برای این قرار داده شده که به او اقتدا شود، پس با او مخالفت نکنید؛ زمانی که تکبیر گفت، تکبیر بگویید و آنگاه که رکوع کرد، رکوع کنید. و زمانی که "سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ" گفت، "رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ" بگویید. و وقتی سجده کرد، سجده کنید. و اگر نشسته نماز خواند، همگی نشسته نماز بخوانید».»
ترجمة بالمعنى ·
شرح الحديث
خلاصة المعنى بعبارة ميسّرة
رسول الله صلی الله علیه وسلم در مورد حکمت وجود امام در نماز به مقتدی ها توضیح می دهد؛ اینکه نمازگزاران در نمازشان به او اقتدا کنند و در هیچیک از اعمال نماز با او مخالفت نکنند. و انتقال های وی در نماز با نظم و ترتیب باشد. لذا بیان می دارد که وقتی امام تکبیرة الاحرام را گفت، شما نیز تکبیر بگویید؛ و وقتی به رکوع رفت، بعد از او به رکوع بروید؛ و چون برای شما یادآور شد که الله متعال حمد و ستایش را پاسخ می دهد و "سمع الله لمن حمده" گفت، حمد و ستایش الله متعال را با ذکر "ربنا لك الحمد" بگویید؛ البته این ذکر با صیغه های دیگری هم وارد شده است مانند: "ربنا ولك الحمد"، "اللهم ربنا ولك الحمد"، "اللهم ربنا لك الحمد"؛ و زمانی که به سجده رفت، از او پیروی کنید و سجده کنید؛ و اگر به دلیل عاجر بودن از ایستادن، نشسته نماز خواند، جهت پیروی از وی، نشسته نماز بخوانید هرچند قادر به ایستادن باشید.
