حديث للعالم
اضغط على الصورة لعرضها بالحجم الكامل
Virtues and Manners

ئه‌بو هوره‌یره‌ (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت:

متاح بـ 59 لغة
«ئه‌بو هوره‌یره‌ (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: «ئه‌رێ ئه‌ز به‌رێ هه‌وه‌ نه‌ده‌مه‌ هنده‌ك كاران كو خودێ گونه‌هان پێ ژێدبه‌ت و پله‌یان پێ بلند دكه‌ت؟» گۆتن: به‌لێ ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ، گۆت: «ته‌مامكرنا ده‌ستنڤێژێ د سه‌ر نه‌خۆشییاندا و گه‌له‌ك پێنگاڤ هاڤێتن و چوونا به‌ره‌ڤ مزگه‌فتان و چاڤه‌ڕێكرنا نڤێژێ پشتی نڤێژێ، ب ڕاستی ئه‌ڤه‌یه‌ زێره‌ڤانیكرن و چوونا د سه‌نگه‌ریدا بۆ خودێ».»

ترجمة بالمعنى ·

شرح الحديث

خلاصة المعنى بعبارة ميسّرة

پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) پرسیار ژ صه‌حابییان كر كا ئه‌رێ وان دڤێت ئه‌و به‌رێ وان بده‌ته‌ هنده‌ك كریاران كو ببنه‌ ئه‌گه‌رێ ژێبرنا گونەهان و ژێبرنا وان د پەڕتووکێن وان مەلائیکەتێن کریارێن مرۆڤی تومار دکەن و بلندبوونا پله‌یان ل به‌حه‌شتێ؟ صه‌حابییان گۆت: به‌لێ مه‌ دڤێت. گۆت: ئێك: ته‌مامكرنا ده‌ستنڤێژێ و گه‌هاندنا ئاڤێ بۆ هه‌می ئه‌ندامان د ده‌مێن ب زه‌حمه‌تدا؛ وه‌كی سه‌رمایێ، یان كێمبوونا ئاڤێ، یان ئێشانا له‌شی و ئاڤا گه‌رم. دوو: گه‌له‌ك پێنگاڤ هاڤێتن بۆ چوونا به‌ره‌ڤ مزگه‌فتان؛ ب هندێ كو مالا مرۆڤی یا دویر بیت و مرۆڤ یێ به‌رده‌وام بیت ل سه‌ر چوونا مزگه‌فتێ. سێ: چاڤه‌ڕێكرنا ده‌مێ نڤێژێ و گرێدانا دلی ب نڤێژێڤه‌ و به‌رهه‌ڤبوونا بۆ وێ و ڕوینشتنا د مزگه‌فتێڤه‌ بۆ چاڤەڕێکرنێ دا كو ب جه‌ماعه‌ت نڤێژێ بكه‌ت و پشتی نڤێژێ ژی ل وێرێ بمینیت بۆ نڤێژا دی. پاشی پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) دیار كر كو ئه‌ڤ كاره‌ ڕیباطا ب دروستاهینه‌‌‌؛ چونكی ڕێكێن شه‌یتانی ل به‌ر نه‌فسێ دگرن و حه‌ز و دلچوونان بنده‌ست دكه‌ن و ڕێكێ ل به‌ر وان دگرن كو وه‌سواسێ قه‌بویل بكه‌ن و ده‌رگه‌هی بۆ ڤه‌كه‌ن، ب ڤێ چه‌ندێ ژی كۆما خودێ دێ ب سه‌ر كۆما شه‌یتانی كه‌ڤن و ئه‌ڤه‌ جیهادا ژ هه‌مییان مه‌زنتره‌، ڤێجا ئه‌و وه‌كی زێره‌ڤانیكرنێیه‌ ل سه‌ر سنوورێن دوژمنی.

المصدر
رواه مسلم
تحميل الصورة

ستُحفظ الصورة بجودتها الأصلية

الحديث السابقالحديث التالي

أحاديث من الباب نفسه

ئه‌بو ده‌رداء (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: «ئه‌رێ ئه‌ز هه‌وه‌ ئاگه‌هدار نه‌كه‌م ب باشترین كریارا هه‌وه‌ و پاقژترینا وان ل ده‌ڤ شاهێ هه‌وه‌ (كو خودێیه‌) و بلندترینا وان د پله‌یێن هه‌وه‌دا، كو باشتر بیت بۆ هه‌وه‌ ژ مه‌زاختنا زێڕ و زیڤی و باشتر بیت بۆ هه‌وه‌ ژ هندێ كو هوین بگه‌هنه‌ دوژمنێ خۆ، ڤێجا هوین ل ستۆیێن وان بده‌ن و ئه‌و ل ستۆیێن هه‌وه‌ بده‌ن؟» گۆتن: به‌لێ. گۆت: «زكرێ خودایێ مه‌زن».رواه الترمذي وابن ماجه وأحمد
عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدٍ رضي الله عنه قَالَ: كُنْتُ جَالِسًا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجُلاَنِ يَسْتَبَّانِ، فَأَحَدُهُمَا احْمَرَّ وَجْهُهُ، وَانْتَفَخَتْ أَوْدَاجُهُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنِّي لَأَعْلَمُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا ذَهَبَ عَنْهُ مَا يَجِدُ، لَوْ قَالَ: أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ، ذَهَبَ عَنْهُ مَا يَجِدُ» فَقَالُوا لَهُ: إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «تَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ»، فَقَالَ: وَهَلْ بِي جُنُونٌ؟متفق عليه
ژ ئبن مه‌سعوودی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: پێغەمبەری (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆت: ((به‌هه‌شت بۆ هه‌ر ئێك ژ هه‌وه‌ ژ قه‌یتانا پێلاڤا وی نێزیكتره‌، جه‌هنه‌م ژی ب هه‌مان شێوه‌)).رواه البخاري
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضيَ اللهُ عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الدُّنْيَا سِجْنُ الْمُؤْمِنِ وَجَنَّةُ الْكَافِرِ».رواه مسلم
عَنْ أَبِي قَتَادَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ مِنَ اللَّهِ، وَالحُلُمُ مِنَ الشَّيْطَانِ، فَإِذَا حَلَمَ أَحَدُكُمْ حُلُمًا يَخَافُهُ فَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ، وَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّهَا، فَإِنَّهَا لاَ تَضُرُّهُ».متفق عليه
ژ ئه‌بو هوره‌یره‌ی (خودێ ژێ ڕازی بیت) ژ پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) كو دگۆت: ((هه‌ر پێنج نڤێژ، ئه‌ینی بۆ ئه‌ینییێ، ڕه‌مه‌زان بۆ ڕه‌مه‌زانێ، كه‌فاره‌ت و ژێبه‌رن بۆ گونه‌هێن د ناڤبه‌را خۆدا، (به‌لێ ب مه‌رجه‌كی) ئه‌گه‌ر مرۆڤی خۆ ژ گونه‌هێن مه‌زن دویر ئێخست)).رواه مسلم
عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضيَ اللهُ عنهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ: «اللهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى وَالتُّقَى، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى».رواه مسلم
عن أبي هريرة، عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: «إن العبد لَيَتَكَلَّمُ بالكلمة من رِضْوَانِ الله تعالى ما يُلْقِي لها بَالًا يَرْفَعُهُ الله بها درجاتٍ، وإن العبد لَيَتَكَلَّمُ بالكلمة من سَخَطِ الله تعالى لا يُلْقِي لها بَالًا يَهْوِي بها في جهنم». وعن أبي عبد الرحمن بلال بن الحارث المزني رضي الله عنه : أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: «إن الرجل لَيَتَكَلَّمُ بالكلمة من رِضْوَانِ الله تعالى ما كان يظن أن تبلغ ما بَلَغَتْ يكتب الله له بها رِضْوَانَهُ إلى يوم يَلْقَاهُ، وإن الرجل لَيَتَكَلَّمُ بالكلمة من سَخَطِ الله ما كان يظن أن تبلغ ما بَلَغَتْ يكتب الله له بها سَخَطَهُ إلى يوم يَلْقَاهُ».حديث أبي هريرة -رضي الله عنه-: رواه البخاري. حديث بلال المزني -رضي الله عنه-: رواه الترمذي وابن ماجه ومالك وأحمد