KMR
The Creed
الإيمان بالقضاء والقدر
8 حديث
مراتب القضاء والقدر
2
مسائل القضاء والقدر
2
8 حديث
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا يَزَالُ البَلاَءُ بِالمُؤْمِنِ وَالمُؤْمِنَةِ فِي نَفْسِهِ وَوَلَدِهِ وَمَالِهِ حَتَّى يَلْقَى اللَّهَ وَمَا عَلَيْهِ خَطِيئَةٌ».
رواه الترمذي وأحمد
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رضيَ اللهُ عنهما: أنَّهُ قَالَ لعَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ: أَلَا أُرِيكَ امْرَأَةً مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ؟ قُلْتُ: بَلَى، قَالَ: هَذِهِ الْمَرْأَةُ السَّوْدَاءُ، أَتَتِ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَتْ: إِنِّي أُصْرَعُ وَإِنِّي أَتَكَشَّفُ، فَادْعُ اللهَ لِي، قَالَ: «إِنْ شِئْتِ صَبَرْتِ وَلَكِ الْجَنَّةُ، وَإِنْ شِئْتِ دَعَوْتُ اللهَ أَنْ يُعَافِيَكِ» قَالَتْ: أَصْبِرُ، قَالَتْ: فَإِنِّي أَتَكَشَّفُ فَادْعُ اللهَ أَنْ لَا أَتَكَشَّفَ، فَدَعَا لَهَا.
متفق عليه
عن أنس بن مالك رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم أنه قال: "إن عِظَمَ الجزاءِ مع عِظَمِ البلاءِ، وإن الله تعالى إذا أحب قوما ابتلاهم، فمن رَضِيَ فله الرِضا، ومن سَخِطَ فله السُّخْطُ".
رواه الترمذي وابن ماجه
ژ ئبن عەباسی (خودێ ژ هەردووكان ڕازی بیت) گۆت: ڕۆژەکێ ئه‌ز ل پشت پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) بووم، ئینا گۆت: ((ئه‌ی كوڕكۆ؛ ئه‌ز دێ هنده‌ك په‌یڤان نیشا ته‌ده‌م: سنوورێن خودێ بپارێزه؛ ئه‌و ژی دێ ته پارێزیت. سنوورێن خودێ بپارێزه؛ دێ بینی هه‌می گاڤا ئه‌و یێ ل به‌رامبه‌ری ته. ئه‌گه‌ر ته ڤیا داخوازییه‌كێ بكه‌ی؛ داخوازیا خۆ ژ خودێ بكه، ئه‌گه‌ر تو پێدڤی هاریكارییێ بووی؛ داخوازا هاریكارییێ ژ خودێ بكه. بزانه؛ ئه‌گه‌ر ئوممه‌ت هه‌می كۆم ببیت دا مفایه‌كی بگه‌هیننه ته؛ ئه‌و نه‌شێن مفای بگه‌هیننه ته ژبلی وی تشتێ خودێ بۆ ته نڤیسی، و ئه‌گه‌ر كۆم ببن دا زیانه‌كێ بگه‌هیننه ته؛ ئه‌و نه‌شێن چ زیانان بگه‌هیننه ته ژبلی وێ یا خودێ ل سه‌ر ته نڤیسی، پێنووس یێن بلندبووین و به‌رپه‌ڕ ژی یێن هشك بووین)).
رواه الترمذي
ئه‌بو هوره‌یره (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((باوه‌ردارێ ب هێز، باشتر و خۆشتڤیتره ل ده‌ڤ خودێ ژ باوه‌ردارێ لاواز و د هه‌ردووكاندا خێر یا هه‌ی (هه‌ردووك د باشن)، یێ ڕژدبه ل سه‌ر وی تشتێ مفایێ ته تێدا و داخوازا هاریكارییێ ژ خودێ بكه و سست نه‌به، و ئه‌گه‌ر تشته‌كێ نه‌خۆش ب سه‌رێ ته هات، نه‌بێژه: ئه‌گه‌ر من فلان تشت كربا؛ دا هۆسا و هۆسا چێبیت، به‌لكی بێژه: ئه‌ڤه قه‌ده‌را خودێیه و تشتێ وی ڤیایی كر، چونكی ب ڕاستی په‌یڤا (ئه‌گه‌ر - لَوْ) ده‌رگه‌هێ كریارێن شه‌یتانی ڤه‌دكه‌ت)).
رواه مسلم
عن أبي عزة الهذلي رضي الله عنه قال قال رسول الله صلى الله وسلم: «إذا أراد اللهُ قَبْضَ عبد بأرض جعلَ له بها حاجة».
رواه الترمذي وأحمد وأبو داود الطيالسي
ژ عه‌بدولڵاهێ كوڕێ عه‌مرێ كوڕێ عاصی (خودێ ژ هه‌ردووكان ڕازی بیت) گۆت: من گوھ ل پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) بوو دگۆت: ((خودێ قەدەرا چێکرییان نڤیسی ب پێنجی هزار سالان بەری ئەسمانان و ئەردی بئافرینیت، گۆت: و عه‌رشێ وی ل سه‌ر ئاڤێ بوو)).
رواه مسلم
عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِنَّ اللَّهَ قَالَ: إِذَا ابْتَلَيْتُ عَبْدِي بِحَبِيبَتَيْهِ فَصَبَرَ، عَوَّضْتُهُ مِنْهُمَا الجَنَّةَ» يُرِيدُ: عَيْنَيْهِ.
رواه البخاري
