Hadith for the World
Tap the image to view it full size
Da‘wah and Hisbah

अबू मुसा अल-अशरी यांच्या अधिकारावर, अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न होऊ, तो म्हणतो की अल्लाहचे मेसेंजर, अल्लाह त्याला आशीर्वाद देऊ शकेल आणि त्याला शांती देईल, म्हणाले:

Available in 72 languages
«अबू मुसा अल-अशरी यांच्या अधिकारावर, अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न होऊ, तो म्हणतो की अल्लाहचे मेसेंजर, अल्लाह त्याला आशीर्वाद देऊ शकेल आणि त्याला शांती देईल, म्हणाले: "जेव्हा एखादा सेवक आजारी असतो किंवा प्रवास करत असतो, तेव्हा त्या पूजेचे बक्षीस, जे तो इकामाच्या स्थितीत किंवा तब्येतीत करत असे, त्याच्यासाठी लिहिलेले असते."»

Meaning translation ·

Explanation

The meaning in a few plain lines

अल्लाहचे प्रेषित (स.) अल्लाहच्या कृपेबद्दल आणि दयाबद्दल स्पष्टीकरण देताना हे स्पष्ट करत आहेत की जेव्हा एखाद्या मुस्लिमाची दिनचर्या आरोग्य आणि इकामाच्या स्थितीत चांगले कर्म करणे असते आणि त्यानंतर एक निमित्त दिसून येते जातो, उदाहरणार्थ, तो आजारपणामुळे काम करू शकत नाही, किंवा प्रवासामुळे, त्याला जागा नाही किंवा अशा इतर कोणत्याही कारणामुळे, त्यामुळे आरोग्य आणि इकामाच्या अवस्थेत हे काम करण्याबद्दल जितकी रक्कम लिहिली जाईल तितकीच मोबदला आणि बक्षीस त्याच्यासाठी लिहून ठेवले आहे.

Source
رواه البخاري
Download image

Saved at original quality

Previous hadithNext hadith

More from this chapter

अब्दुल्ला बिन अमर यांच्या अधिकारावर, अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न होऊ , अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाह त्याला आशीर्वाद देईल आणि त्याला शांती देईल, म्हणाले: "माझ्याकडून लोकांपर्यंत पोचवा, जरी तो एकच श्लोक असला तरी. बनी इस्रायलकडून कथन करा, त्यांच्याकडून कथन करण्यात काही अडचण नाही, ज्याने माझ्याशी जाणूनबुजून खोटे बोलले, त्याने आपले निवासस्थान नरकात बनवावे".رواه البخاري
عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «إذا قَام أحَدُكُم من الليل، فَاسْتَعْجَمَ القرآن على لِسَانه، فلم يَدْرِ ما يقول، فَلْيَضْطَجِع».رواه مسلم
عن جابر رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «ما من مسلم يَغرس غَرسا إلا كان ما أُكل منه له صدقة، وما سُرق منه له صدقة، ولا يَرْزَؤُهُ أحد إلا كان له صدقة». وفي رواية: «فلا يَغرس المسلم غَرسا فيأكلَ منه إنسان ولا دَابَة ولا طير إلا كان له صدقة إلى يوم القيامة»، وفي رواية: «لا يَغرس مسلم غرسا، ولا يزرع زرعًا، فيأكل منه إنسان ولا دَابَة ولا شيء، إلا كانت له صدقة».متفق عليه من حديث أنس، ورواه مسلم من حديث جابر
عن أنس رضي الله عنه قَالَ: كُنْتُ أمشي مَعَ رسول الله صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ بُرْد نَجْرَانيٌّ غَلِيظُ الحَاشِيَةِ، فأدْرَكَهُ أعْرَابِي فَجَبذَهُ بِرِدَائِهِ جَبْذَة شَديدة، فَنَظَرْتُ إِلَى صَفْحَةِ عَاتِقِ النَّبيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ أثَّرَتْ بِهَا حَاشِيَة الرِّدَاءِ مِنْ شِدَّةِ جَبْذَتِه، ثُمَّ قَالَ: يَا مُحَمَّدُ، مُر لِي مِنْ مَالِ اللهِ الَّذِي عِنْدَكَ. فَالتَفَتَ إِلَيْهِ، فَضَحِكَ ثُمَّ أَمَرَ لَهُ بِعَطَاءٍ.متفق عليه
عن عدي بن عميرة الكندي رضي الله عنه مرفوعاً: «من اسْتَعْمَلْنَاهُ منكم على عمل، فكَتَمَنَا مِخْيَطًا فما فوقه، كان غُلُولا يأتي به يوم القيامة». فقام إليه رجلٌ أسودُ من الأنصار، كأني أنظر إليه، فقال: يا رسول الله، اقبل عني عَمَلَكَ، قال: «وما لك؟» قال: سمعتك تقول كذا وكذا، قال: «وأنا أقوله الآن: من اسْتَعْمَلْنَاهُ على عمل فلْيَجِيْء بقليله وكثيره، فما أُوتِيَ منه أَخَذَ، وما نهي عنه انْتَهَى».رواه مسلم
عن ابن عمر رضي الله عنهما مرفوعاً: «على المرء المسلم السمع والطاعة فيما أحب وكَرِهَ، إلا أن يُؤمر بمعصية، فإذا أُمِرَ بمعصية فلا سمع ولا طاعة».متفق عليه
عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعاً: «من أطاعني فقد أطاع الله، ومن عصاني فقد عصى الله، ومن يطع الأمير فقد أطاعني، ومن يعص الأمير فقد عصاني».متفق عليه
عن أبي الأسود، قال: قَدِمْتُ المدينة، فَجَلَسْتُ إلى عمر بن الخطاب رضي الله عنه فَمَرَّتْ بهم جَنازة، فَأُثْنِيَ على صاحِبِها خيراً، فقال عمر: وجَبَتْ، ثم مَرَّ بأُخْرَى فَأُثْنِيَ على صاحِبِها خيراً، فقال عمر: وجَبَتْ، ثم مَرَّ بالثالثة، فَأُثْنِيَ على صاحِبِها شَرَّا، فقال عمر: وجَبَتْ، قال أبو الأسود: فقلت: وما وجَبَتْ يا أمير المؤمنين؟ قال: قلت كما قال النبي صلى الله عليه وسلم : «أيُّما مُسلم شَهِد له أربعة بخير، أدخله الله الجنة» فقلنا: وثلاثة؟ قال: «وثلاثة» فقلنا: واثنان؟ قال: «واثنان» ثم لم نَسْأَلْهُ عن الواحد.رواه البخاري