Hadith for the World
Tap the image to view it full size
Фиқҳ ва усули фиқҳ

Аз Абумусо (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки гуфт:

Available in 60 languages
«Аз Абумусо (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки гуфт: Аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар бораи марде пурсиданд, ки аз рӯи шуҷоат меҷангад ва марде, ки аз рӯи таассуб меҷангад ва марде, ки аз рӯи риё меҷангад, кадом яке аз онҳо дар роҳи Аллоҳ аст? Расули Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: "Ҳар ки барои пирӯзии дини Аллоҳ биҷангад, ӯ дар роҳи Аллоҳ ҷангидааст."»

Meaning translation ·

Explanation

The meaning in a few plain lines

Аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар бораи ҳадафҳои мухталифи ҷанговарон пурсида шуд. Кӣ аз ҷасорат, ё аз таассуб, ё барои дидани ҷойгоҳи худ дар миёни мардум ва ё дигар, кадоми инҳо ба хотири Аллоҳ ҷанг мекунад? Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд, ки ҷанговар дар роҳи Аллоҳ касест, ки барои пирӯзии дини Худо биҷангад.

Source
متفق عليه
Download image

Saved at original quality

Previous hadithNext hadith

More from this chapter

عن أبي هريرة رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : «ما من مَكْلُومٍ يُكْلَمُ في سبيل الله، إلا جاء يومَ القيامة، وكَلْمُهُ يَدْمَى: اللَّونُ لَوْنُ الدَّمِ، والرِّيحُ رِيحُ المِسْكِ».متفق عليه
عَنْ ابنِ عُمَرَ رَضيَ اللهُ عنهما عَنْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنِ اقْتَنَى كَلْبًا إِلَّا كَلْبَ ضَارٍ أَوْ مَاشِيَةٍ نَقَصَ مِنْ عَمَلِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطَانِ»، قَالَ سَالِمٌ: وَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يَقُولُ: «أَوْ كَلْبَ حَرْثٍ»، وَكَانَ صَاحِبَ حَرْثٍ.متفق عليه
عن ثابِت بْن الضَّحَاكِ رضي الله عنه أنه بايع رسول الله صلى الله عليه وسلم تحت الشجرة، وأن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: «من حلف على يمين بملة غير الإسلام، كاذبا مُتَعَمِّدًا فهو كما قال، ومن قتل نفسه بشيء عُذِّبَ به يوم القيامة، وليس على رجل نَذْرٌ فيما لا يملك» وَفِي رِوَايَة: «ولَعْنُ المؤمنِ كَقَتْلِهِ». وفي رواية: «من ادَّعَى دَعْوَى كَاذِبَةً لِيَتَكَثَّرَ بها لم يَزِدْهُ اللهُ -عزَّ وجل- إلا قِلَّةً».متفق عليه
Аз Абумусои Ашъарӣ (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: "Ҳар ки бар зидди мо силоҳ бардорад, аз мо нест."متفق عليه
عن عَبْد اللهِ بن أبي أوفى رضي الله عنهما قال: «غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ الله صلى الله عليه وسلم سَبْعَ غَزَوَاتٍ، نَأْكُلُ الْجَرَادَ».متفق عليه
Аз Абусаъиди Худрӣ (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуд: "Ҳаргоҳ садои азонро шунидед, монанди он чи муаззин мегӯяд, бигӯед."متفق عليه
Аз Муғира (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки гуфт: Дар сафаре ҳамроҳи Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) будам, ман қасди берун овардани пойпӯши он Ҳазратро кардам. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: "Раҳояшон кун, зеро дар ҳоли вузӯ онҳоро пӯшидаам" ва сипас бар онҳо масҳ кашиданд.متفق عليه
عن عبد الله بن عمر رضي الله عنهما «أنَّ رسُول الله -صلَّى الله عليه وسلَّم- دَخَل مكَّة مِن كَدَاٍء، مِن الثَنِيَّة العُليَا التِّي بالبَطحَاءِ، وخرج من الثَنِيَّة السُفلَى».متفق عليه