FA
فقه دعاها و ذكرها
ذكر هاى مطلق
5 حديث
منش رسول الله صلى الله عليه و سلم در ذكر كردن
5
فايده هاى ذكر الله عزوجل
8
ذكر هاى صبحگاهان و شامگاهان
4
ذكر هاى مطلق
5
ذكرهاى ورود و خروج منزل
2
ذكرهاى ورود و خروج دستشويى
1
ذكرهاى ورود و خروج مسجد
2
ذكرهايى كه در وقت هاى سختى و نارحتى گفته مى شوند
1
ذكرهاى رويدادها ناگهانى
12
احكام دعا
1
آداب دعا
2
اسباب اجابت دعا و موانع اجابت آن
4
دعاهاى منقول
18
5 حديث
از جابر رضی الله عنه روایت است که گفت: شنیدم که رسول الله صلی الله علیه وسلم میفرمود: «أَفْضَلُ الذِّكْرِ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَأَفْضَلُ الدُّعَاءِ: الْحَمْدُ لِلهِ»: «بهترین ذکر: لا اله الا الله و بهترین دعا: الحمدلله است».
به روایت ترمذی و نسائی در «السنن الکبری» و ابنماجه
از ابوسعید خدری رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «الْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ، لَا إلَهَ إلَّا اللَّهُ، وَسُبْحَانَ اللَّهِ، وَاَللَّهُ أَكْبَرُ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ، وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إلَّا بِاَللَّهِ»: «کارهایِ نیکِ پایدار عبارتند از: لا اله الا الله و سبحان الله و الله اکبر و الحمدلله و لا حول ولاقوة الا بالله».
به روایت ابن حبان - به روایت حاکم - به روایت نسائی
از ابوهریره ـ رضی الله عنه ـ روایت است که پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند: «كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ، ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ، حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ: سُبْحَانَ اللهِ الْعَظِيمِ، سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ»: «دو سخن است که بر زبان سبک است و در میزان سنگین و نزد پروردگار رحمان محبوب: سبحان الله وبحمده، سبحان الله العظیم».
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
از ابوهریره ـ رضی الله عنه ـ روایت است که گفت: رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمود: «لَأَنْ أَقُولَ: سُبْحَانَ اللهِ، وَالْحَمْدُ لِلهِ، وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَاللهُ أَكْبَرُ، أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ»: «اینکه بگویم: «سُبْحَانَ اللهِ، وَالْحَمْدُ لِلهِ، وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَاللهُ أَكْبَرُ» برایم از هرچه خورشید بر آن طلوع کرده محبوبتر است».
به روایت مسلم
مردی نزد رسول الله ﷺ آمد و عرض کرد که یا رسول الله! هنگام دعاکردن و خواستن از پروردگار چه بگویم؟ حضرت رسول ﷺ فرمودند این چنین بگو: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي، وَارْحَمْنِي، وَعَافِنِي، وَارْزُقْنِي خداوندا! مرا بیامرز، به من رحم کن، مرا عافیت و سلامتی دِه و به من روزی بده. به روایت مسلم, 2697