«عه‌بدولڵاھێ كوڕێ خوبه‌یبی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: د شه‌ڤه‌كا باراناوی و گه‌له‌ك تاڕیدا ئه‌م ده‌ركه‌فتین دا ل پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بگەڕیێین دا نڤێژێ بۆ مه بكه‌ت، پاشی من ئه‌و دیت، ئینا گۆت: ((بێژه))، من ژی چ نه‌گۆت، دیسا گۆت: ((بێژه))، من هه‌ر چ نه‌گۆت، دیسا گۆت: ((بێژه))، من گۆتێ: ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ؛ ما ئه‌ز چ بێژم؟ گۆت: (( ده‌مێ ل ته دبیته ئێڤار و ده‌مێ ل ته دبیته سپێده تو {قل هو الله أحد} و هه‌ردوو سووڕه‌تێن خۆپاراستنێ (الفلق و الناس) سێ جاران بخوینه؛ ئه‌ڤ سووڕه‌ته تێرا ته هه‌نه ژ هه‌ر تشته‌كی)).»
ترجمة بالمعنى ·
شرح الحديث
خلاصة المعنى بعبارة ميسّرة
صه‌حابییێ هێژا عه‌بدولڵاھێ كوڕێ خوبه‌یبی (خودێ ژێ ڕازی بیت) مه ئاگه‌هدار دكه‌ت كو ئه‌و د شه‌ڤه‌كا تاڕی و باراناویدا ده‌ركه‌ڤتن دا ل پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بگەڕیێن دا نڤێژێ ل به‌را وان بكه‌ت، ئه‌وان ژی پێغه‌مبه‌ر (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) دیت و په‌یداكر. ئینا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆته وی: "بێژه" ئانكو بخوینه، به‌لێ ئه‌وی چ نه‌خواند، پاشی پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ئاخڤتنا خۆ هه‌ر دووباره كر، ئینا عه‌بدولڵاھی گۆت: ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ؛ ئه‌ز چ بخوینم؟ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆتێ: سێ جاران ل ده‌مێ ئێڤارێ و سپێدێ سووڕه‌تا (الإخلاص) و هه‌ردوو سووڕه‌تێن (الفلق و الناس) بخوینه، ئه‌و دێ ته ژ هه‌می خرابییان پارێزن و دێ ته ژ هه‌می خرابییان ڕزگار كه‌ن.
