حديث للعالم
فقه الأدعية والأذكار

أذكار الصباح والمساء

4 حديث

4 حديث

عن عبد الله بن مسعود رضي الله عنه قال: كان نبي الله صلى الله عليه وسلم إذا أمسى قال: «أمسينا وأمسى الملك لله، والحمد لله، لا إله إلا الله وحده لا شريك له» قال الراوي: أَرَاهُ قال فِيهِنَّ: «له الملك وله الحمد وهو على كل شيء قدير، ربِّ أسألك خير ما في هذه الليلة وخير ما بعدها، وأعوذ بك من شر ما في هذه الليلة وشر ما بعدها، رب أعوذ بك من الكسل، وسُوءِ الكِبَرِ، رب أعوذ بك من عذاب في النار، وعذاب في القبر»، وإذا أصبح قال ذلك أيضا «أصبحنا وأصبح الملك لله».رواه مسلم
شه‌ددادێ كوڕێ ئه‌وسی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((سه‌روه‌را ئیستیغفاران ئه‌ڤه‌یه‌‌ تو بێژی: "اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لاَ إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ، وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ، وَأَبُوءُ لَكَ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي، فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ"، ئانكو: ((خودایێ من؛ تو خودایێ منی، ژ ته‌ پێڤه‌تر چ خودایێن ژ هه‌ژی په‌رستنێ نینن، ته‌ ئه‌ز یێ ئافراندیم و ئه‌ز عه‌بدێ ته‌مه‌ و هندی ئه‌ز بشێم ژی ئه‌ز یێ ل سه‌ر سۆز و په‌یمانا ته‌، ئه‌ز خۆ ب ته‌ دپارێزم ژ خرابییا وان كارێن من ئه‌نجام داین، ئه‌ز دانپێدانێ ب نیعمه‌تێن ته‌ ل سه‌ر خۆ دكه‌م و ئه‌ز دانپێدانێ ب گونه‌هێن خۆ دكه‌م، ڤێجا تو گونه‌هێن من ژێببه‌، چونكی ب ڕاستی ژ بلی ته‌ كه‌س گونه‌هان ژێنابه‌ت)). گۆت: ((و هه‌ر كه‌سێ ل ڕۆژێ ب باوه‌ری ڤێ بێژیت و ل وێ ڕۆژێ به‌ری ئێڤاری بمریت؛ دێ ژ ئه‌هلێ به‌حه‌شتێ بیت، و هه‌ر كه‌سێ ب شه‌ڤ ب باوه‌ری ڤێ بێژیت و به‌ری سپێدێ بمریت؛ دێ ژ ئه‌هلێ به‌حه‌شتێ بیت)).رواه البخاري
عه‌بدولڵاھێ كوڕێ خوبه‌یبی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: د شه‌ڤه‌كا باراناوی و گه‌له‌ك تاڕیدا ئه‌م ده‌ركه‌فتین دا ل پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بگەڕیێین دا نڤێژێ بۆ مه‌ بكه‌ت، پاشی من ئه‌و دیت، ئینا گۆت: ((بێژه‌))، من ژی چ نه‌گۆت، دیسا گۆت: ((بێژه‌))، من هه‌ر چ نه‌گۆت، دیسا گۆت: ((بێژه‌))، من گۆتێ: ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ؛ ما ئه‌ز چ بێژم؟ گۆت: (( ده‌مێ ل ته دبیته‌ ئێڤار و ده‌مێ ل ته‌ دبیته‌ سپێده‌ تو {قل هو الله أحد} و هه‌ردوو سووڕه‌تێن خۆپاراستنێ (الفلق و الناس) سێ جاران بخوینه‌؛ ئه‌ڤ سووڕه‌ته‌ تێرا ته‌ هه‌نه‌ ژ هه‌ر تشته‌كی)).رواه أبو داود والترمذي والنسائي
ئه‌بو مه‌سعوود (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((هه‌ر كه‌سێ ب شه‌ڤێ هه‌ردوو ئایه‌تێن دویماهیكا سووڕه‌ت به‌قه‌ڕه‌ بخوینیت؛ ئه‌و تێرا وی هه‌نه‌)).متفق عليه