KMR
Virtues and Manners
الفضائل
64 حديث
فضل العلم
8
فضائل التوحيد
4
فضائل القرآن الكريم
5
فضائل بر الوالدين
3
فضائل صلة الأرحام
1
فضائل آل البيت رضي الله عنهم
4
فضائل الأعمال الصالحة
16
فضائل الذكر
10
فضل الدعاء
5
فضائل أعمال القلوب
4
فضائل أعمال الجوارح
6
64 حديث
ئهنهسێ كوڕێ مالكی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغهمبهر (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) ل سهر دهواری بوو و موعاز ل پشت وی یێ سویار بوو، ئینا گۆت: ((ئهی موعازێ كوڕێ جهبهلی))، گۆت: ئهز یێ ل بن فهرمانا ته ئهی پێغهمبهرێ خودێ و بهردهوام دێ د بهرسڤا تهدا هێم و من داخوازا بهختهوهرییێ یا كری ب بهرسڤدانا ته، گۆت: ((ئهی موعاز))، گۆت: ئهز یێ ل بن فهرمانا ته ئهی پێغهمبهرێ خودێ و بهردهوام دێ د بهرسڤا تهدا هێم و من داخوازا بهختهوهرییێ یا كری ب بهرسڤدانا ته، سێ جاران ئهڤه گۆت، پاشی پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) گۆت: ((ههر كهسێ ب دروستی و ژ دل شاهده بدهت كو ژ ئهلڵاهی پێڤهتر چ خودایێن ژ ههژی پهرستنێ نینن و كو موحهممهد پێغهمبهرێ خودێیه؛ خودێ دێ وی ل سهر ئاگری حهرام كهت))، گۆت: ئهی پێغهمبهرێ خودێ؛ ئهرێ ما ئهز ڤی دهنگوباسی نهگههینمه خهلكی و دا پێ كهیفخۆش بن و ببیته مزگینییهك بۆ وان؟ گۆت: ((ئهگهر ته گۆتێ؛ دێ خۆ هێلنه ب هیڤییا هندێڤه)). دهمێ مرنا موعازی نێزیك بووی؛ ئهڤ تشته گۆت، بۆ هندێ دا گونههكار نهبیت.
متفق عليه
عَنْ عَائِشَةَ رضي الله عنها قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْمَاهِرُ بِالْقُرْآنِ مَعَ السَّفَرَةِ الْكِرَامِ الْبَرَرَةِ، وَالَّذِي يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَيَتَتَعْتَعُ فِيهِ، وَهُوَ عَلَيْهِ شَاقٌّ، لَهُ أَجْرَانِ».
متفق عليه
عن أبي أمامة الباهلي رضي الله عنه قال: سمعتُ رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: «اقرؤوا القرآنَ فإنَّه يأتي يوم القيامة شَفِيعًا لأصحابه، اقرؤوا الزَّهرَاوَين البقرةَ وسورةَ آل عِمران، فإنهما تأتِيان يوم القيامة كأنهما غَمَامَتان، أو كأنهما غَيَايَتانِ، أو كأنهما فِرْقانِ من طَيْر صَوافٍّ، تُحاجَّان عن أصحابهما، اقرؤوا سورة البقرة، فإن أخذها بَرَكة، وتركها حَسْرة، ولا تستطيعها البَطَلَة».
رواه مسلم
عن واثلة بن الأسقع رضي الله عنه ، قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «إنَّ اللهَ اصْطَفى كِنانَة من وَلَد إسماعيل، واصْطَفى قُريشًا من كِنانة، واصْطَفى بَني هاشم مِنْ قُرَيش، واصْطَفاني مِنْ بني هاشم، فأنا سَيِّدُ وَلَد آدم ولا فَخْر، وأوَّلُ مَن تَنْشَقُّ عنه الأرض، وأوَّلُ شافع، وأوَّل مُشَفَّع».
رواه ابن حبان، وأصله في صحيح مسلم
عن المسور بن مخرمة رضي الله عنهما مرفوعًا: «فاطمة بَضْعة مني، فمَن أغضبها أغضبني».
متفق عليه
عن عائشة رضي الله عنها ، أنَّ جبريل جاء بصورتها في خِرْقَة حَرير خضراء إلى النبي صلى الله عليه وسلم ، فقال: «هذه زوجتُك في الدنيا والآخرة».
رواه الترمذي
ژ موعازی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: ئهز ل پشت پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) ل سهر گوهدرێژهكی یێ سویار بووم كو دگۆتنێ (عوفهیر)، ئینا گۆت: ((موعاز؛ ئهرێ تو دزانی مافێ خودێ ل سهر عهبدان چییه و مافێ عهبدان ل سهر خودێ چییه؟ من گۆت: خودێ و پێغهمبهرێ وی باشتر دزانن، ئینا پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) گۆت: ((مافێ خودێ ل سهر عهبدان ئهڤهیه ئهو عیبادهتێ وی ب تنێ بكهن و چ شریكان بۆ دروست نهكهن، مافێ عهبدان ژی ل سهر خودێ ئهڤهیه ئهو وی كهسی عهزاب نهدهت یێ چ شریك بۆ وی دروست نهكربن))، من گۆت: ئهی پێغهمبهرێ خودێ؛ ئهرێ ما ئهز ڤێ مزگینییێ نهدهمه خهلكی؟ گۆت: ((نهخێر مزگینییێ نهده وان، چونكی دێ خۆ هێلنه ب هیڤییا وێ چهندێڤه و كار ناكهن)).
متفق عليه
ژ جابری (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: زهلامهك هاته دهڤ پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) و گۆت: ئهی پێغهمبهرێ خودێ؛ ئهو ههردوو تشتێن مسوگهردكهن چنه؟ گۆت: ((ههر كهسێ بمریت و وی چ شریك و ههڤال بۆ خودێ پهیدا نهكربن؛ دێ چیته بهحهشتێ و ههر كهسێ بمریت و وی شریك و ههڤال بۆ خودێ پهیدا كربن؛ دێ چیته جههنهمێ)).
رواه مسلم
ژ عهبدولڵاهێ كوڕێ عهمری (خودێ ژ ههردووکان ڕازی بیت) گۆت: پێغهمبهرێ خودێ (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) گۆت: ((دێ ب ههڤالێ قورئانێ (ئهوێ پێگیر ب قورئانێ ب خواندن و ژبهركرنێ و كار پێ دكهت) هێته گۆتن: بخوینه و بلندبه، بخوینه ههروهكی چاوا ته د دونیایێدا دخواند، چونكی ب ڕاستی پلهیا ته یا ل دهڤ دویماهیك ئایهتا تو دخوینی)).
رواه أبو داود والترمذي والنسائي في الكبرى وأحمد
ژ ئوبهییێ كوڕێ كهعبی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆت: ((ئهبول مونذیر؛ ئهرێ تو دزانی ئهو كیژ ئایهته ژ پهڕتووكا خودێ ل دهڤ ته ههی كو ژ ههمییان مهزنتره؟))، گۆت: من گۆتێ: خودێ و پێغهمبهرێ وی باشتر دزانن، گۆت: ((ئهبول مونذیر؛ ئهرێ تو دزانی ئهو كیژ ئایهته ژ پهڕتووكا خودێ ل دهڤ ته ههی كو ژ ههمییان مهزنتره؟))، گۆت: من گۆتێ: ﴿اللهُ لا إلَهَ إلّا هو الحَيُّ القَيُّومُ﴾ [البقرة: 255]. گۆت: ئینا دهستێ خۆ ل سینگێ من دا و گۆت: ((وهی ته پیرۆز بیت ئهڤ زانینه ئهبول مونذیر و خودێ بۆ ته بهرهكهتێ بێخیتێ)).
رواه مسلم
عهبدولڵاهێ كوڕێ عهمرێ كوڕێ عاص (خودێ ژ ههردووکان ڕازی بیت) دبێژیت: من گوھ ل پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) بوو دگۆت: ((ئهگهر ههوه گوهـ ل بانگهلدێری بوو؛ هنگی هوین ژی ههمان گۆتنێن وی بێژن، پاشی صهلهواتان بدهنه سهر من، چونكی ههر كهسێ صهلهواتهكێ بدهته سهر من؛ خودێ دێ دههـ صهلهواتان دهته سهر وی. پاشی داخوازا (وهسیلێ) بۆ من ژ خودێ بكهن، چونكی ئهو پلهیهكه د بهحهشتێدا و ب تنێ دێ بۆ عهبدهكی ژ عهبدێن خودێ بیت و ئهز هيڤیدارم ئهو كهسه ئهز بم، ڤێجا ههر كهسێ داخوازا (وهسیلێ) بۆ من بكهت؛ شهفاعهتا من بۆ وی حهلال بوو)).
رواه مسلم
عوسمانێ كوڕێ ئهبول عاص (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت كو: ((ئهو هاته دهڤ پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) و گۆت: ئهی پێغهمبهرێ خودێ، ب ڕاستی شهیتان یێ كهڤتییه د ناڤبهرا من و نڤێژ و قورئان خواندنا مندا و ل بهر من تێكددهت، ئینا پێغهمبهرێ خودێ (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) گۆت: ((ئهو شهیتانهكه ناڤێ وی خینزهبه، ئهگهر ته ههست پێ كر؛ ئێكسهر خۆ ب خودێ بپارێزه ژ وی و سێ جاران تفكه لایێ خۆ یێ چهپێ))، گۆت: من ژی ئهو كار كر و خودێ ئهو (شهیتانه) ژ من دویر ئێخست)).
رواه مسلم
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ: «إِذَا مَاتَ الْإِنْسَانُ انْقَطَعَ عَنْهُ عَمَلُهُ إِلَّا مِنْ ثَلَاثَةٍ: إِلَّا مِنْ صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ».
رواه مسلم
عن أبي هريرة أن رسول الله صلى الله عليه وسلم ذكر يوم الجمعة، فقال: «فيه ساعة، لا يوافقها عبدٌ مسلمٌ، وهو قائم يصلي، يسأل الله تعالى شيئًا، إلا أعطاه إياه» وأشار بيده يقللها.
متفق عليه
عن أبي هريرة قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «مَن أصبح منكم اليوم صائمًا؟» قال أبو بكر رضي الله عنه: أنا، قال: «فمن تَبِعَ منكم اليوم جنازةً؟» قال أبو بكر رضي الله عنه: أنا، قال: «فمن أطعم منكم اليوم مسكينًا؟» قال أبو بكر رضي الله عنه: أنا، قال: «فمن عاد منكم اليوم مريضًا؟» قال أبو بكر رضي الله عنه: أنا، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «ما اجتمعن في امرئٍ إلا دخل الجنة».
رواه مسلم
عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَقُولُ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ: مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا وَأَزِيدُ، وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَجَزَاؤُهُ سَيِّئَةٌ مِثْلُهَا أَوْ أَغْفِرُ، وَمَنْ تَقَرَّبَ مِنِّي شِبْرًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ ذِرَاعًا، وَمَنْ تَقَرَّبَ مِنِّي ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ بَاعًا، وَمَنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً، وَمَنْ لَقِيَنِي بِقُرَابِ الْأَرْضِ خَطِيئَةً لَا يُشْرِكُ بِي شَيْئًا لَقِيتُهُ بِمِثْلِهَا مَغْفِرَةً».
رواه مسلم
الصفحة السابقة
صفحة 3 من 3