حديث للعالم
اضغط على الصورة لعرضها بالحجم الكامل
فضایل و آداب

از ابوذر، جُندَب بن جُناده و ابو عبدالرّحمن، معاذ بن جَبَل رضی الله عنهما روایت است که پیامبر صلّی الله علیه وسلّم فرمودند:

متاح بـ 51 لغة
«از ابوذر، جُندَب بن جُناده و ابو عبدالرّحمن، معاذ بن جَبَل رضی الله عنهما روایت است که پیامبر صلّی الله علیه وسلّم فرمودند: «هر کجا که هستی، از الله پروا دار؛ و پس از گناه، نیکی کن تا آن را محو کند؛ و با مردمان به خُلق نیکو معاشرت نما».»

ترجمة بالمعنى ·

شرح الحديث

خلاصة المعنى بعبارة ميسّرة

پیامبر اکرم ﷺ به سه امر بلندمرتبه امر می‌فرمایند: نخست: خوف از الله متعال که به بجا آوردن فرایض و ترک محرمات محقَّق می‌گردد؛ در هر مکان و زمان و حالی، چه در نهان و چه در آشکار، در تندرستی و در سختی، و دیگر احوال. دوم: هرگاه در ورطه‌ی گناهی غلتیدی، پس از آن نیکی پیشه کن؛ از نماز و صدقه و نیکی و صله‌رحم و توبه و مانند اینها؛ که این [کار] آن گناه را محو می‌سازد. سوم: با مردم به اخلاق نیکو رفتار کن؛ با گشاده‌رویی در برابرشان، و نرمی و ملایمت، و گستردن معروف و بازداشتن از آزار.

المصدر
ترمذی روایت کرده
تحميل الصورة

ستُحفظ الصورة بجودتها الأصلية

الحديث السابقالحديث التالي

أحاديث من الباب نفسه

از نوّاس بن سمعان انصاری رضی الله عنه روایت است که فرمود: از رسول الله صلی الله علیه وسلم در مورد نیکی و گناه پرسیدم، ایشان فرمودند: «نيکی يعنی خوش خُلقی؛ و بدی عبارت است از چيزی که در درون تو ترديد ايجاد نمايد و دوست نداشته باشی مردم از آن اطلاع پيدا کنند».مسلم روایت کرده
عن أنس بن مالك رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «للَّهُ أَفْرَحُ بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ مِنْ أَحَدِكُمْ، سَقَطَ عَلَى بَعِيرِهِ، وَقَدْ أَضَلَّهُ فِي أَرْضِ فَلاَةٍ». وفي رواية: «لَلَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ حِينَ يَتُوبُ إِلَيْهِ، مِنْ أَحَدِكُمْ كَانَ عَلَى رَاحِلَتِهِ بِأَرْضِ فَلَاةٍ، فَانْفَلَتَتْ مِنْهُ وَعَلَيْهَا طَعَامُهُ وَشَرَابُهُ، فَأَيِسَ مِنْهَا، فَأَتَى شَجَرَةً، فَاضْطَجَعَ فِي ظِلِّهَا، وقَدْ أَيِسَ مِنْ رَاحِلَتِهِ، فَبَيْنَا هُوَ كَذَلِكَ إِذَا هُوَ بِهَا، قَائِمَةً عِنْدَهُ، فَأَخَذَ بِخِطَامِهَا، ثُمَّ قَالَ مِنْ شِدَّةِ الْفَرَحِ: اللهُمَّ أَنْتَ عَبْدِي وَأَنَا رَبُّكَ! أَخْطَأَ مِنْ شِدَّةِ الْفَرَح».متفق عليه والرواية الأولى لفظ البخاري، والرواية الثانية لفظ مسلم
از ابوموسی رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «الله متعال در شب دستش را می گشايد تا توبه ی گنهکار روز را قبول کند، و در روز دستش را باز می کند تا توبه ی گنهکار شب را بپذيرد».مسلم روایت کرده
از ابوهريره رضی الله عنه روايت است که گفت: رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «برای زنی كه به الله و روز قيامت ايمان دارد، جايز نيست مسير يک شبانه روز راه را بدون مَحرَم سفر کند».متفق علیه
از ابو هریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «الله متعال به چهره ها، و اموال شما نگاه نمى كند، بلكه به قلب ها و اعمال شما مى نگرد».مسلم روایت کرده
از عمربن الخطاب - رضي الله عنه - روایت است گفت که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: همه اعمال بستگى به نيت دارد، و هر کس از کردارش به اندازه نیتش اجر و ثواب می برد ، پس کسی که هجرت وی برای الله و پیامبرش بوده باشد ، این هجرت به سوی الله و پیامبر اوست، و هر کس هجرتش به خاطر مال دنیا باشد، و یا به خاطر زنی که بخواهد با او ازدواج کند، ( اهمیت ) هجرت او برابر با همین قصد و همت اوست، و لفظ بخاری چنین است: «همانا ( قبولی ) اعمال و کردار به نیت بستگی دارد».متفق علیه
از عبدالله بن عمر رضی الله عنهما روایت است که فرمود: رسول الله صلی الله علیه وسلم شانه مرا گرفتند و سپس فرمودند: "در دنیا (بگونه ای) باش گویا که تو یک بیگانه و یا یک رهگذر هستی"، و ابن عمر رضی الله عنهما می فرمودند: چون شام نمودی پس منتظر صبح مباش، و چون صبح نمودی منتظر شام مباش، و از (دوران) تندرستی خویش برای (دوران) بیماری خویش و از زندگی خویش برای مرگ خویش (استفاده کن وکار) بگیر.بخاری روایت کرده
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «با یکدیگر حسادت نکنید، وبرای یکدیگر بعنوان فریب در قیمت کالاها اضافه نکنید، و با یکدیگر بغض و کینه نداشته باشید، و از یکدیگر رو مگردانید، و بعضی از شماها بر بیع بعض دیگر معامله نکنید، و همه بندگان الله بوده؛ برادر باشید، مسلمان برادر مسلمان است نه به او ظلم می کند و نه هم او را خوار وذلیل می کند، و نه هم او را حقیر می نماید، تقوی اینجاست (رسول الله صلی الله علیه وسلم این جمله را سه بار تکرار نموده وهر بار) به سینه خویش اشاره می کردند (وفرمودند) برای فرد از بدی همین کافی است که برادر مسلمانش را حقیر بشمارد، هر مسلمان بر مسلمان دیگر حرام است، (ریختن) خونش، (خوردن) مالش، و(ریختن) ابرویش».مسلم روایت کرده