حديث للعالم
اضغط على الصورة لعرضها بالحجم الكامل
عقیده
متاح بـ 14 لغة
«عن أبي هريرة رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: «إن لله تِسْعَةً، وتِسْعِينَ، اسْمًا، مِائَةً إلا واحدا مَنْ أَحْصَاهَا دخل الجنة».»

شرح الحديث

خلاصة المعنى بعبارة ميسّرة

هذا الحديث فيه بيان أنَّ أسماء الله الحسنى منها 99 اسمًا من حفظها وآمن بها وعمل بمدلولها فيما لا يختص به سبحانه فله الجنة، ويجوز القسم بأي واحدٍ منها، وانعقاده بها، فاليمين التي تجب بها الكفارة إذا حنث فيها هي اليمين بالله تعالى ، والرحمن الرحيم، أو بصفة من صفاته تعالى؛ كوجه الله تعالى وعظمته وجلاله وعزته.

المصدر
متفق عليه
تحميل الصورة

ستُحفظ الصورة بجودتها الأصلية

الحديث السابقالحديث التالي

أحاديث من الباب نفسه

از عبدالله بن عمر رضی الله عنهما روایت است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «اسلام بر پنج [بنا] استوار است: شهادت دادن به اینکه معبودی [به‌حق] نیست جز الله، و اینکه محمد بنده و پیامبر اوست، و برپا داشتن نماز و پرداخت زکات و حج خانه [کعبه] و روزهٔ رمضان».متفق علیه
از ابوسعید خدری - رضی الله عنه - روایت است که گفت: شنیدم که رسول الله - صلی الله علیه وسلم - می فرمودند: «هریک از شما منکری دید باید آن را با دستش تغییر دهد، و اگر نتوانست با زبانش، و اگر نتوانست با قلبش، و آن ضعیف ترین ایمان است».مسلم روایت کرده
از ابو مالک اشعری - رضی الله عنه - روایت است که گفت: رسول الله - صلی الله علیه وسلم - فرمودند: «پاکیزگی نصف ایمان است، و الحمدلله ترازو را پر می کند، و "سبحان الله" و "الحمدلله" ما بین آسمان و زمین را پر می کنند، و نماز نور است، و صدقه دلیل است بر صداقت ایمان مؤمن، و صبر روشنی است، و قرآن یا دلیلی است برای تو یا دلیلی است علیه تو، همهٔ مردم صبح [از خانه] بیرون می شوند در حالی که خود را فروخته اند، پس یا آن را آزاد کرده اند و یا هلاکش ساخته اند».مسلم روایت کرده
از معاذ رضی الله عنه روایت است که فرمود: من بر عقب پیامبر صلی الله علیه وسلم سوار بر الاغی به نام عفیر بودم که فرمود: «ای معاذ، آیا می دانی حق الله بر بندگانش و حق بندگان بر الله چیست؟» گفتم: الله و رسولش داناترند، فرمود: «حق الله بر بندگان این است که او را بپرستند و چیزی را شریک او قرار ندهند، و حق بندگان بر الله این است که کسانی را که به او شرک نمی‌ورزند عذاب نکند»، گفتم ای رسول الله آیا مردم را به آن مژده ندهم؟ فرمود: «آنها را مژده نده، چون به آن اتکا می کنند».متفق علیه
از جابر رضی الله عنه روایت است که فرمود: مردی نزد رسول الله- صلی الله علیه وسلم - آمد و گفت: یا رسول الله؟ آن دو خصلت چیست که انسان با داشتن آن ها مستحق ورود به بهشت ​​یا جهنم می شود؟ ایشان فرمودند: «هر کس بمیرد در حالی که برای الله هیچ چیزی را شریک قرار ندهد وارد بهشت ​​می شود، و هر کس بمیرد در حالی که برای الله چیزی را شریک قرار دهد وارد جهنم می شود».مسلم روایت کرده
از عائشه رضی الله عنها روایت است که فرمود: عرض کردم: یا رسول الله، فرزند جدعان در زمان جاهلیت، پیوند خویشاوندی را رعایت می کرد، و به فقرا غذا می داد، آیا این کار برای او سودمند خواهد بود؟ فرمود: «سودی به او نمی رساند، زیرا او هرگز یک روز هم نگفت: پروردگارا گناهم را در روز قیامت ببخش».مسلم روایت کرده
از سفیان بن عبدالله ثقفی رضی الله عنه روایت است که گفت: گفتم: یا رسول الله، در اسلام به من سخنی بگو که از کسی جز تو نپرسم، فرمودند: «قُلْ: آمَنْتُ بِاللهِ، ثُمَّ اسْتَقِمْ» یعنی: «بگو: به الله ایمان آوردم، سپس استقامت بورز».مسلم و احمد روایت کرده
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است: که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «قیامت برپا نمی شود تا اینکه خورشید از مغرب طلوع کند، پس چون خورشید طلوع کند و مردم آن را ببینند همه ایمان می آورند، و آن وقت است که: {لاَ يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ، أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا} (الانعام: 158). «کسی که از پیش ایمان نیاورده و یا در وقت مومن بودن کار نیکی انجام نداده باشد، ایمانش به او سودی نمی‌رساند». و قیامت فرا می‌رسد در حالی که دو مرد جامه‌های خود را میان خود گسترانند، نه آن را می‌فروشند و نه آن را برمیچینند، و قیامت فرا می رسد در حالی که مرد با شیر گرفته شده از شتر شیردهی اش را نمی توان بنوشد، و قیامتی فرا می‌رسد در حالی که او حوض خود را از گِل می سازد مگر در آن هرگز نمی نوشد، و قیامت فرا می رسد در حالی که یکی از شما غذای خود را به دهان می‌برد ولی نمی توان آن را بخورد».متفق علیه