Explanation

The meaning in a few plain lines

Марде аз арабҳои саҳронишин Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам)-ро аз вақти барпо шудани қиёмат пурсид. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба ӯ гуфт: "Барои қиёмат чӣ кори нек омода кардаӣ?" Саволкунанда гуфт: "Барои он кори бузурге омода накардам, ҷуз ин ки ман Аллоҳ ва Паёмбарро дӯст медорам." Чизи дигаре аз ибодатҳои қалбӣ, баданӣ ва молиро ном набурд, зеро ҳама он ибодатҳо шохаҳои муҳаббат ва ҳосили он ҳастанд ва муҳаббати ростин сабаби талош дар анҷом додани амали нек мебошад. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба ӯ гуфт: "Ту дар биҳишт бо касе хоҳи буд, ки дӯсташ медорӣ." Асҳоби Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) аз ин хушхабар бениҳоят хушҳол шуданд. Сипас Анас (разияллоҳу анҳу) хабар дод, ки ӯ Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам), Абубакр ва Умарро дӯст медорад ва умедвор аст, ки бо онон хоҳад буд, ҳарчанд аъмоли ӯ мисли аъмоли онҳо набошад.