حديث للعالم
الموضوع

فقه و اصول

288 حديث

288 حديث

از ابوذر رضی الله عنه روایت است که فرمود: گفتم ای رسول خدا، اولین مسجدی که روی زمین بنا شد، کدام است؟ ایشان فرمودند: مسجد الحرام. پرسیدم: بعد از آن، کدام مسجد بنا شد؟ فرمودند: مسجد الاقصی. پرسیدم: بین بنای این دو مسجد، چقدر فاصله زمانی وجود داشت؟ فرمودند: چهل سال. در پایان پیامبر ﷺ فرمودند: در هر مکانی‌که بودی و وقت نماز فرار رسید، همان‌جا نماز بخوان که سرتاسر زمین برای تو مسجد است. صحیح البخاری , ٣٤٢٥
عن أبي هريرة رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: «ما بين بيتي ومنبري روضة من رياض الجنة، ومنبري على حوضي».متفق عليه
عبدالله بن عمر رضی الله عنهما می‌گوید: باری با رسول الله ﷺ در نماز بودیم که یکی گفت: اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا، وَسُبْحَانَ اللَّهِ بُكْرَةً وَأَصِيلا رسول الله ﷺ پرسیدند: گوینده‌ی این سخن می بود؟ فردی گفت: من بودم یا رسول الله! حضرت ﷺ فرمودند: من از ( عظمت) این کلمات تعجب کردم، دروازه‌های آسمان به‌خاطر آن گشوده شدند. ابن عمر می‌گوید: از آن زمان که از رسول الله ﷺ این جمله را شنیدم، این کلمات را ترک نکردم. صحیح مسلم: ۶۰۱
عن ربيعة بن كعب الأسلمي قال: كنتُ أبيتُ مع رسول الله صلى الله عليه وسلم فأتيتُه بوَضوئه وحاجته فقال لي: «سل» فقلت: أسألك مرافقتك في الجنة. قال: «أو غير ذلك؟» قلت: هو ذاك. قال: «فأعني على نفسك بكثرة السجود».رواه مسلم
سرور ما ابوبکر صدیق رضی الله عنه می‌گوید: به رسول الله صلی الله علیه وسلم گفتم: به من دعایی یاد دهید که در نمازهایم آن را بخوانم و دعا کن. آن حضرت فرمودند که بگو: اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا، وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ، وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ بار الها! بر خود ستم زیادی کردم و کسی جز تو گناهان را نمی‌بخشد؛ پس مرا ببخش، بخششی از جانب خود و مرا مورد رحمت خود قرار بده که تو آمرزنده‌ی مهربانی. به‌روایت بخاری ومسلم
از ابوهریره روایت است که گفت: پیامبر صلى الله عليه وسلم فرمودند: با دیدن‌هلال روزه بگیرید و با دیدن‌هلال افطار کنید (عید کنید) و اگر ابر، مانع دیدن‌ماه شد، سی روز (شعبان) را کامل کنید. صحیح البخاری , ١٩٠٩
عن ابن عمر قال: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم إذا أفطر قال: "ذهب الظمأُ، وابتلت العروق، وثبت الأجر إن شاء الله".رواه أبو داود
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: هرکه رمضان را از روی ایمان‌داری و به‌امید پاداش روزه گیرد، گناهان گذشته‌اش بخشیده می‌شود. به‌روایت بخاری و مسلم
عن عائشة رضي الله عنها قالت: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم يصوم حتى نقول: لا يفطر، ويفطر حتى نقول: لا يصوم، فما رأيت رسول الله صلى الله عليه وسلم استكمل صيام شهر إلا رمضان، وما رأيته أكثر صيامًا منه في شعبان.متفق عليه
عن نُبَيشة الهُذَلي قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «أيام التشريق أيام أكل وشرب».رواه مسلم
ابو ایوب انصاری رضی الله می‌گوید که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: هرکس رمضان و پس از آن شش روز از ماه شوال را روزه بگیرد، گویا کل عمرش را روزه گرفته است. به‌روایت مسلم
عن أم المؤمنين عائشة رضي الله عنها قالت: دخل علي النبي صلى الله عليه وسلم ذات يوم فقال: «هل عندكم شيء؟» فقلنا: لا. قال: «فإني إذن صائم» ثم أتانا يومًا آخر فقلنا: يا رسول الله، أهدي لنا حيس. فقال: «أَرِينيه، فلقد أصبحت صائمًا» فأكل.رواه مسلم
عن أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ رَضِيَ اللهُ عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهُ صلَّى اللهُ عليهِ وَسَلَّم: «لَقِّنُوا مَوْتَاكُمْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ».رواه مسلم
عن عائشة عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: «ما من ميت تصلي عليه أُمَّةٌ من المسلمين يبلغون مائة، كلهم يشفعون له، إلا شفعوا فيه».رواه مسلم
و از ابوهریره ـ رضی الله عنه ـ روایت است که رسول خدا ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند: «إِذَا مَاتَ الْإِنْسَانُ انْقَطَعَ عَنْهُ عَمَلُهُ إِلَّا مِنْ ثَلَاثَةٍ: إِلَّا مِنْ صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ»: «هرگاه فرزند آدم بمیرد عملش از او قطع می‌شود مگر از سه راه: صدقهٔ جاریه، یا علمی که مثمر ثمر باشد، یا فرزند صالحی که برای او دعا کند».به روایت مسلم
ابن عباس رضی الله عنه می فرماید: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم زکات فطر را به عنوان پاک‌کننده‌ی روزه‌ی روزه‌دار از سخنان بیهوده و ناپسند و غذایی برای فقرا واجب کرد. هرکه آن را قبل از نماز عید پرداخت کند، از وی پذیرفته می‌شود و هرکه بعد از نماز عید پرداخت کرد، (به‌عنوان صدقه‌ی فطر ادا نشده بلکه) صدقه‌ی (نفلی) محسوب می‌شود. سنن ابی داود
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: از عمره تا عمره‌ی دیگر، کفاره‌ای گناهانی‌ست که میان دو عمره واقع می‌شود. و حج قبول‌شده پاداشی جز بهشت ندارد. رواه البخاري ومسلم
عن ابن عباس رضي الله عنهما أنه سمع النبي صلى الله عليه وسلم يقول: «لا يَخْلُوَنَّ رجلٌ بامرأةٍ، ولا تسافِرَنَّ امرأةٌ إلا ومعها محرمٌ»، فقام رجل فقال: يا رسول الله، ‌اكتتبت في غزوة كذا وكذا، وخرجت امرأتي حاجة، قال: «اذهب فحج مع امرأتك».متفق عليه
عن النعمان بن سالم عن عمرو بن أوس عن عنبسة بن أبي سفيان عن أم حبيبة زوج النبي صلى الله عليه وسلم أنها قالت: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: «ما من عبد مسلم يصلي لله كل يوم ثنتي عشرة ركعةً تطوعًا غير فريضة إلا بنى الله له بيتًا في الجنة، أو إلا بني له بيت في الجنة» قالت أم حبيبة: فما برحت أصليهن بعد. وقال عمرو: ما برحت أصليهن بعد. وقال النعمان مثل ذلك.رواه مسلم
عن جابر قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «إذا قضى أحدكم الصلاة في مسجده فليجعل لبيته نصيبًا من صلاته، فإن الله جاعلٌ في بيته من صلاته خيرًا».رواه مسلم
عن عائشة قالت: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم إذا قام من الليل ليصلي افتتح صلاته بركعتين خفيفتين.رواه مسلم
سیدنا عثمان رضی الله عنه می‌فرماید که از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که فرمودند: هرکس نماز خفتن را با جماعت بخواند، گویی نیمی از شب را به نماز ایستاده است و کسی‌که نماز صبح را به جماعت بخواند، گویی‌که تمام شب را نماز خوانده است. صحیح مسلم, 656
ابو موسی اشعری رضی الله عنه می‌گوید که رسول ‏الله ﷺ فرمودند: بیشترین ثواب را در نماز، كسانی می‌‏برند كه مسیر طولانی‌تری را طی نمایند. (یعنی هر اندازه از مسجد دورتر باشند، ثواب بیشتری خواهند برد). و كسی‌كه منتظر می‌ماند تا نماز را با جماعت بخواند از كسی‌كه نمازش را می‌خواند و می‏‌خوابد، ثواب بیشتری می‌برد. صحیح البخاری, ٦٥١
عن أبي هريرة أن رسول الله صلى الله عليه وسلم ذكر يوم الجمعة، فقال: «فيه ساعة، لا يوافقها عبدٌ مسلمٌ، وهو قائم يصلي، يسأل الله تعالى شيئًا، إلا أعطاه إياه» وأشار بيده يقللها.متفق عليه