Hadith for the World
Tap the image to view it full size
Jurisprudence and Juristic Principles

ਅਨਸ (ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ) ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ:

Available in 60 languages
«ਅਨਸ (ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ) ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਜਦੋਂ ਪਖਾਨੇ (ਬਾਥਰੂਮ) ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੁਆ ਪੜ੍ਹਦੇ: "ਅੱਲਾਹੁੱਮਾ ਇੱਨੀ ਆਉਜ਼ੁ ਬਿਕਾ ਮਿਨਲ ਖੁਬੁਸੀ ਵਲ ਖਬਾਇਸ।" (ਹੇ ਅੱਲਾਹ! ਮੈਂ ਨਾਪਾਕ ਜਿੰਨਾਂ ਅਤੇ ਨਾਪਾਕ ਜਿੰਨਣੀਆਂ ਤੋਂ ਤੇਰੀ ਪਨਾਹ (ਸ਼ਰਨ) ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।)»

Meaning translation ·

Explanation

The meaning in a few plain lines

ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰਦੇ, ਜਿਥੇ ਆਪ ﷺ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਾਜਤ (ਪਿਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਟੱਟੀ) ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਪਨਾਹ ਮੰਗਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਦੁਆ ਕਰਦੇ ਕਿ ਆਪ ﷺ ਨੂੰ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀ ਜਿੰਨਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ। ਇਸ ਦੁਆ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸ਼ਬਦ "الخبث-ਖੁਬੁਸ" ਅਤੇ "الخبائث-ਖਬਾਇਸ" ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਬੁਰਾਈ ਤੇ ਨਾਪਾਕੀਆਂ (ਗੰਦਗੀਆਂ) ਨਾਲ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

Source
متفق عليه
Download image

Saved at original quality

Previous hadithNext hadith

More from this chapter

ਇਬਨੁ ਅੱਬਾਸ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁਮਾ ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ: ਇਬਨੁ ਅੱਬਾਸ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਅਤਾ ਬਿਨ ਅਬੀ ਰਬਾਹ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਕੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੰਨਤ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਵੇਖਾਵਾਂ?" ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹਾਂ।" ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਹ ਕਾਲੀ ਔਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਨਬੀ ﷺ ਕੋਲ ਆਈ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਮਿਰਗ਼ੀ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਬੇ-ਢਾਕਾ ਵੇਖਾਉਂਦੀ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਲਈ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਦੁਆ ਕਰੋ।' ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਬਰ ਕਰੀਂਗੇ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੰਨਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਦੁਆ ਕਰਾਂ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਦੇਵੇ।'» ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਸਬਰ ਕਰਾਂਗੀ।' ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬੇ-ਢਾਕਾ ਵੇਖਾਉਂਦੀ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਦੁਆ ਕਰੋ ਕਿ ਮੈਂ ਬੇ-ਢਾਕਾ ਨਾ ਹੋਵਾਂ।' ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਦੁਆ ਕੀਤੀ।متفق عليه
ਉਮੁੇ ਅਤੀਆ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹਾ ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹਨ: ਸਾਨੂੰ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।متفق عليه
ਅਬੂ ਹੁਰੈਰਾ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅੰਹੁ ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ ਕਿ ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: "ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਮੁਸਲਿਮ - ਜਾਂ ਮੂੰਮਿਨ - ਵੁਡੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਧੋਵਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਸਾਰੀ ਗਲਤੀ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖੀ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ (ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਆਖਰੀ ਬੂੰਦ ਨਾਲ) ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।، ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਧੋਵਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਸਾਰੀ ਗਲਤੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ (ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਆਖਰੀ ਬੂੰਦ ਨਾਲ) ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਧੋਵਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਸਾਰੀ ਗਲਤੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ (ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਆਖਰੀ ਬੂੰਦ ਨਾਲ) ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੱਕਿ ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।"رواه مسلم
ਜਾਬਿਰ ਬਨ ਅਬਦੁੱਲਾਹ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੂਮਾਂ ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ ﷺ ਸਾਨੂੰ ਮੁੱਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸਤਿਖਾਰਾ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਕੁਰਾਨ ਦੀ ਸੂਰਤ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ:، “ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦਾ ਮਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਫ਼ਰਜ਼ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦੋ ਰਕਅਤ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹੇ, ਫਿਰ ਕਹੇ: ‘ ਹੈ ਅੱਲਾਹ , ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਸਤਿਖਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਫ਼ਜ਼ਲ ਤੋਂ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਕਾਬਲ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਗੁਪਤ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅੱਲਾਹੁਮਮਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੇਰੇ ਧਰਮ, ਮੇਰੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰਤ ਵਿੱਚ ਭਲਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਸਾਨ ਕਰ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਰਕਤ ਕਰ।ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਧਰਮ, ਰੋਜ਼ੀ ਅਤੇ ਅਖ਼ੀਰਤ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖ, ਅਤੇ ਚੰਗਾਈ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਹੋਵੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ, ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਰਜ਼ੀ ਕਰ।’” ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਲੋੜ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।رواه البخاري
عن أنس بن مالك رضي الله عنه قال: مرَّ النَّبي - صلى الله عليه وسلم - بامرَأَة تَبكِي عِند قَبرٍ، فقال: «اتَّقِي الله واصْبِري» فقالت: إليك عَنِّي؛ فَإِنَّك لم تُصَب بِمُصِيبَتِي ولم تَعرِفه، فقِيل لها: إِنَّه النَّبِي - صلى الله عليه وسلم - فأتت باب النبي - صلى الله عليه وسلم - فلم تجد عنده بوَّابِين، فقالت: لم أَعرِفكَ، فقال: «إِنَّما الصَّبرُ عِند الصَّدمَةِ الأُولَى». وفي رواية: «تَبكِي على صبِّي لها».متفق عليه
عن أبي سعيد الخدري رضي الله عنه مرفوعاً: «إِنَّ مِنْ أَشَرِّ النَّاسِ عِندَ الله مَنزِلَةً يَومَ القِيَامَةِ الرَّجُلَ يُفضِي إِلَى المَرْأَةِ وَتُفْضِي إِلَيه، ثُمَّ يَنشُرُ سِرَّهَا».رواه مسلم
ਹਜ਼ਰਤ ਅਬੁ-ਹੁਰੈਰਾ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ, ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਫ਼ਰਮਾਇਆ: "ਹੇ ਅੱਲਾਹ! ਮੇਰੀ ਕਬਰ ਨੂੰ ਬੁੱਤ ਨਾ ਬਣਨ ਦੇਈਂ। ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਉਸ ਕੌਮ 'ਤੇ ਲਾਹਨਤ ਭੇਜੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਬੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਨੂੰ ਮਸਜਿਦ ਬਣਾ ਲਿਆ ।"رواه أحمد
عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعًا: «إِذَا لَبِسْتُم، وَإِذَا تَوَضَّأتُم، فَابْدَأُوا بَأَيَامِنُكُم».رواه أبو داود واللفظ له، والترمذي وابن ماجه وأحمد