PRS
فقه اخلاق
اخلاق ناپسند
21 حديث
اخلاق پسندیده
35
اخلاق ناپسند
21
21 حديث
از ابن عمر رضی الله عنهما روایت است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إِذَا جَمَعَ اللهُ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرْفَعُ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ، فَقِيلَ: هَذِهِ غَدْرَةُ فُلَانِ بْنِ فُلَانٍ». «وقتی الله عزوجل (در روز قيامت) همه ی بندگان را جمع می کند، برای هر خيانتکاری پرچمی بر افراشته می شود و گفته می شود: اين خيانت فلانی پسر فلانی است».
متفق علیه
از ابى بکره رضی الله عنه روایت است گفت که: پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «آیا شما را از بزرگترین گناهان خبر ندهم؟» سه مرتبه، گفتند: بلی یا رسول الله، فرمود: شرک با الله متعال، و نافرمانی پدر و مادر؛ سپس نشست در حالی که تکیه زده بود، فرمود: «آگاه باشيد [که یکی از بزرگترین گناهان کبیره] سخن دروغین است»، گفت: ايشان پيوسته آن را تكرار مى كردند تا اینکه با خود گفتيم: اى كاش سکوت مى فرموند.
متفق علیه
عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعاً: «أتدرون من المفلس؟» قالوا: المُفْلِس فينا من لا دِرهَمَ له ولا مَتَاع، فقال: «إن المفلس من أمتي من يأتي يوم القيامة بصلاة وصيام وزكاة، ويأتي وقد شَتَمَ هذا، وقذف هذا، وأكل مال هذا، وسَفَكَ دم هذا، وضرب هذا، فيعطى هذا من حسناته، وهذا من حسناته، فإن فنيت حسناته قبل أن يُقْضَى ما عليه، أخذ من خطاياهم فَطُرِحتْ عليه، ثم طُرِحَ في النار».
رواه مسلم
از ابو هریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «از هفت چیز هلاک کننده بپرهیزید» گفتند: یا رسول الله آنها کدام ها اند؟ فرمودند: به الله شرک ورزیدن، جادو، قتل نفسی که الله متعال آن را حرام کرده است مگر برای حق، سود خوری، خوردن مال یتیم، فرار از میدان جنگ، و تهمت زدن به زنان پاکدامن مؤمن غافل».
متفق علیه
از سلیمان بن صُرَد رضی الله عنه روایت است که فرمود: با رسول الله صلى الله عليه وسلم نشسته بودم؛ دو نفر به يکديگر دشنام می دادند؛ به گونه ای که چهره ی يکی از آنها سرخ شده و رگ های گردنش باد کرده بود، رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «من کلمه ای می دانم که اگر آن را بگويد، خشمش فرو می نشيند. اگر بگويد: "أَعْوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ" خشمش برطرف می شود» به او گفتند: رسول الله صلى الله عليه وسلم می فرمايند: «از شر شيطان رانده شده به الله پناه ببر»، او گفت: آیا من دیوانه ام؟
متفق علیه
از انس رضی الله عنه روایت است که می گويد: رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «لَوْ كَانَ لِابْنِ آدَمَ وَادِيَانِ مِنْ مَالٍ لَابْتَغَى وَادِيًا ثَالِثًا، وَلَا يَمْلَأُ جَوْفَ ابْنِ آدَمَ إِلَّا التُّرَابُ، وَيَتُوبُ اللهُ عَلَى مَنْ تَابَ». «اگر انسان دو دره ی پر از مال داشته باشد، آرزو داشت که صاحب سه دره ی مال باشد، و فقط خاک است که دهان انسان را پُر می كند؛ و هرکس توبه نمايد، الله توبه اش را می پذيرد».
متفق علیه
عن ابن عمر رضي الله عنهما مرفوعا: «الظلم ظلمات يوم القيامة». عن جابر رضي الله عنهما مرفوعا: «اتقوا الظلم، فإن الظلم ظلمات يوم القيامة، واتقوا الشُّحَ؛ فإنه أَهْلَكَ من كان قبلكم».
حديث ابن عمر -رضي الله عنهما-: متفق عليه. حديث جابر -رضي الله عنه-: رواه مسلم
از ابوهریره رضی الله عنه از پیامبر صلی الله علیه وسلم روایت است که فرمودند: «از گمان(بد) برحذر باشید، زیرا که گمان دروغ‌ترین سخن است، و در پی پوشیده‌ها [ی مردم] نباشید، و تجسس نکنید، و با یکدیگر حسادت نورزید، و به هم پشت نکنید، و با هم کینه نورزید، و بندگان الله [و] برادران هم باشید».
متفق علیه
از عبد الله بن مسعود رضی الله عنه روایت است که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «دشنام دادن به مسلمان فسق و جنگیدن با او کفر است».
متفق علیه
عن عبد الله بن عمرو بن العاص رضي الله عنهما أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: «من الكبائر شَتْمُ الرجل والديه» قيل: وهل يسبّ الرجل والديه؟ قال: «نعم، يسبّ أبا الرجل فيسبّ أباه، ويسبّ أمّه، فيسبّ أمّه».
متفق عليه
عائشه رضی الله عنها از پیامبر صلی الله علیه وسلم روایت می کند که فرمودند: «منفورترین انسان نزد الله متعال کسی است که همیشه جنگندۀ سرسخت باشد».
متفق علیه
از ابودرداء رضی الله عنه روایت است که گفت: از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که می فرمودند: «کسانی که کارشان لعن و نفرین است، در روز قیامت نه از شفاعت کنندگان هستند و نه از گواهان».
مسلم روایت کرده
از جابِر بن عبدالله رضی الله عنهما روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «از ظلم بپرهیزید، زیرا ظلم تاریکی‌هایی در روز قیامت است، و از بخل ورزی بپرهیزید، زیرا بخل ورزی کسانی را که پیش از شما بودند هلاک کرد؛ آنان را بر آن داشت که خون‌هایشان را بریزند و حرمت‌هایشان را حلال بشمارند».
مسلم روایت کرده
از ابو موسی رضی الله عنه روایت است فرمود که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: « بی گمان که الله متعال به ستمگر مهلت می‌دهد، تا این که او را بگیرد پس او را رها نمی کند» گفت: سپس (این آیۀ مبارکه را) خواند: « {وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ}[هود: 102] »و چنین است بازخواستِ پروردگارت که اهالی شهرهایی را که ستمکار [و مشرک] بودند فرو می‌گرفت، بی‌گمان، بازخواستِ او دردناک و سخت است.
متفق علیه
عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعًا: «بينما رجل يمشي في حُلَّةٍ تُعْجِبُهُ نَفْسُهُ، مُرَجِّلٌ رأسه، يَخْتَالُ في مَشْيَتهِ، إذ خَسَفَ اللهُ به، فهو يَتَجَلْجَلُ في الأرض إلى يوم القيامة".
متفق عليه
عن عبد الله بن مسعود رضي الله عنه عن النبيِّ صلى الله عليه وسلم ، قَالَ: «لا يدخلُ الجنةَ مَن كان في قلبه مِثقال ذرةٍ من كِبر» فقال رجل: إنّ الرجلَ يحب أن يكون ثوبه حسنا، ونَعله حسنة؟ قال: «إنّ الله جميلٌ يحب الجمالَ، الكِبر: بَطَرُ الحق وغَمْطُ الناس».
رواه مسلم
از سمره بن جندب و مغیره بن شعبه رضی الله عنهما روایت است که گفتند: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «هرکس حديثی از من بازگو کند که می داند دروغ است، او خود يکی از دروغ گويان می باشد».
رواه مسلم في مقدمته
از هشام بن حكيم بن حزام رضی الله عنهما روايت است که وی در شام بر عده ای از کشاورزان غيرعرب گذشت که آنها را در آفتاب نگه داشته و روی سرشان روغن ريخته بودند! پرسيد: ماجرا چيست؟ گفتند: به خاطر جزيه حبس شده اند، پس هشام رضی الله عنه گفت: گواهی می دهم از رسول الله صلى الله عليه وسلم شنيدم که می فرمود: «إنَّ اللهَ يُعَذِّبُ الَّذِينَ يُعَذِّبُونَ النَّاس في الدُّنْيَا». «الله کسانی را که در دنيا مردم را شکنجه می کنند، عذاب می دهد».
مسلم روایت کرده
از ابوسعید خُدری رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «مرد نباید به عورت مرد نگاه کند، و زن به عورت زن، و مرد نباید خود را با مرد دیگری در یک جامه بپوشاند، و زن نباید خود را با زن دیگری در یک جامه بپوشاند».
مسلم روایت کرده
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که فرمود: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «کسی که به عمد بر من دروغ بندد، جایگاه خود را در آتش مهیا سازد».
متفق علیه
أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ عَلَى صُبْرَةِ طَعَامٍ فَأَدْخَلَ يَدَهُ فِيهَا، فَنَالَتْ أَصَابِعُهُ بَلَلًا فَقَالَ: «مَا هَذَا يَا صَاحِبَ الطَّعَامِ؟» قَالَ أَصَابَتْهُ السَّمَاءُ يَا رَسُولَ اللهِ، قَالَ: «أَفَلَا جَعَلْتَهُ فَوْقَ الطَّعَامِ كَيْ يَرَاهُ النَّاسُ؟ @مَنْ غَشَّ فَلَيْسَ مِنِّي».
رواه مسلم
