TG
Рӯза
Фазилати рӯза
5 hadiths
Obligation of Fasting and Ruling of Its Abandoning
1
Фазилати рӯза
5
سنن الصيام
7
رؤية الهلال
2
صيام يوم الشك
2
صيام أهل الأعذار
1
مفسدات الصيام
2
ما يجب على الصائم
1
ما يجوز للصائم
1
صيام التطوع
12
الاعتكاف
1
Даҳаи охири рамазон
4
رمضان
2
5 hadiths
Аз Абуҳурайра (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: "Аллоҳ гуфт: Ҳар амал (кор)-и фарзанди Одам барои худи ӯст, ҷуз рӯза, ки он барои Ман аст ва ман Худам подоши онро медиҳам. Рӯза сипар (дар баробари оташи дӯзах) аст. Ҳар гоҳ яке аз шумо рӯзадор бошад, набояд бадзабонӣ кунад ва фарёд бизанад. Агар касе ӯро дашном диҳад ё ҷанҷол кунад, бигӯяд: Ман рӯзадор ҳастам. Савганд ба Зоте, ки ҷони Муҳаммад дар дасти Ӯст, бӯӣ даҳони рӯзадор дар назди Аллоҳ аз бӯӣ мушк беҳтар аст. Барои рӯзадор ду хушнудӣ аст, ки дар он хушҳол мешавад: замоне ки ифтор мекунад, аз ифтораш хушҳол мешавад ва ҳангоме ки бо Парвардигораш мулоқот мекунад аз рӯзаи гирифтааш шодмон мешавад."
متفق عليه
عَنْ سَهْلٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ فِي الْجَنَّةِ بَابًا يُقَالُ لَهُ الرَّيَّانُ، يَدْخُلُ مِنْهُ الصَّائِمُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، لَا يَدْخُلُ مِنْهُ أَحَدٌ غَيْرُهُمْ، يُقَالُ: أَيْنَ الصَّائِمُونَ، فَيَقُومُونَ لَا يَدْخُلُ مِنْهُ أَحَدٌ غَيْرُهُمْ، فَإِذَا دَخَلُوا أُغْلِقَ، فَلَمْ يَدْخُلْ مِنْهُ أَحَدٌ».
متفق عليه
Аз Абуҳурайра (Худованд аз ӯ розӣ бод) ривоят аст, ки Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) фармуданд: "Ҳар кӣ моҳи рамазонро аз рӯи имон ва барои дарёфти савоб рӯза бигирад, гуноҳони гузаштаи ӯ бахшида мешавад"
متفق عليه
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: «إِذَا جَاءَ رَمَضَانُ فُتِّحَتْ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ، وَغُلِّقَتْ أَبْوَابُ النَّارِ، وَصُفِّدَتِ الشَّيَاطِينُ».
متفق عليه
عن أم المؤمنين عائشة رضي الله عنها قالت: دخل علي النبي صلى الله عليه وسلم ذات يوم فقال: «هل عندكم شيء؟» فقلنا: لا. قال: «فإني إذن صائم» ثم أتانا يومًا آخر فقلنا: يا رسول الله، أهدي لنا حيس. فقال: «أَرِينيه، فلقد أصبحت صائمًا» فأكل.
رواه مسلم