KMR
فقه الأخلاق
الأخلاق الحميدة
35 حديث
الأخلاق الحميدة
35
الأخلاق الذميمة
21
35 حديث
سه‌عدێ كوڕێ ئه‌بو وه‌ققاصی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: من گوھ ل پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بوو دگۆت: ((ب ڕاستی خودێ حه‌ز ژ عه‌بدێ ته‌قوادارێ زه‌نگینێ ڤه‌شارتی دكه‌ت)).
رواه مسلم
ئه‌بو هوره‌یره (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((باوه‌ردارێ باوه‌رییا وی ژ یا هه‌مییان ته‌مامتر؛ ئه‌وه یێ ڕه‌وشتێ وی ژ یێ هه‌مییان جوانتر، باشترینێ هه‌وه ژی ئه‌وه یێ ژ هه‌مییان باشتر بیت بۆ ئافره‌تێن مالا خۆ)).
رواه أبو داود والترمذي وأحمد
عائیشا (خودێ ژێ ڕازی بیت) كو هه‌ڤژینا پێغه‌مبه‌رییه (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) دبێژیت: پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: (( نه‌رمى د هه‌ر تشته‌كيدا بيت دێ جوان كه‌ت ، و هه‌ر تشته‌كێ نه‌رمى ژێ بهێته ده‌رئينان دێ كرێت كه‌ت)).
رواه مسلم
عائیشا (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: من گوھ ل پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بوو دگۆت: ((مسوگه‌ر باوه‌ردار ب ڕه‌وشتێ خۆ یێ جوان؛ دگه‌هیته پله‌یا وی كه‌سێ ب ڕۆژێ ڕۆژییان دگریت و ب شه‌ڤێ شه‌ڤنڤێژان دكه‌ت)).
رواه أبو داود وأحمد
عه‌بدولڵاهێ كوڕێ عه‌مری (خودێ ژ هه‌ردووكان ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌ر (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) كه‌سه‌كێ ئه‌زمانڕه‌ش و خه‌به‌ربێژ نه‌بوو، وی دگۆت: ((ب ڕاستی ژ باشترینێ هه‌وه ئه‌و كه‌سه یێ ڕه‌وشتێ وی ژ یێ هه‌می كه‌سان جوانتر بیت)).
متفق عليه
ئه‌نه‌سێ كوڕێ مالكی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((كاروباران ب ساناهی بێخن و ب زه‌حمه‌ت نه‌ئێخن، مزگینییێ بده‌ن و خه‌لكی نه‌ڕه‌ڤینن)).
متفق عليه
عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «أَطْعِمُوا الجَائِعَ، وَعُودُوا المَرِيضَ، وَفُكُّوا العَانِيَ».
رواه البخاري
عه‌بدولڵاهێ كوڕێ عه‌مری (خودێ ژ هه‌ردووکان ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((كه‌سێن دلۆڤان، خودایێ دلۆڤان دلۆڤانییێ پێ دبه‌ت، دلۆڤانییێ ب یێن ل ئه‌‌ردی ببه‌ن، ئه‌وێ ل ئه‌سمانی دێ دلۆڤانییێ ب هه‌وه به‌ت)).
رواه أبو داود والترمذي وأحمد
عه‌بدولڵاھێ كوڕێ عه‌مری (خودێ ژ هه‌ردووكان ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((موسلمان ئه‌وه یێ موسلمانێن دی ژ ئه‌زمان و ده‌ستێ وی د پاراستی و سلامه‌ت بن، و مشه‌ختی ئه‌وه یێ ژ وان تشتان دویر بكه‌ڤیت یێن خودێ پاشڤه‌برن ژێ كری)).
متفق عليه
عَن أَبي هُرَيْرَةَ، قَالَ: قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلاَةٍ وَقُمْنَا مَعَهُ، فَقَالَ أَعْرَابِيٌّ وَهُوَ فِي الصَّلاَةِ: اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي وَمُحَمَّدًا، وَلاَ تَرْحَمْ مَعَنَا أَحَدًا. فَلَمَّا سَلَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِلْأَعْرَابِيِّ: «لَقَدْ حَجَّرْتَ وَاسِعًا» يُرِيدُ رَحْمَةَ اللهِ.
رواه البخاري
عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِنَّ اللَّهَ قَالَ: إِذَا ابْتَلَيْتُ عَبْدِي بِحَبِيبَتَيْهِ فَصَبَرَ، عَوَّضْتُهُ مِنْهُمَا الجَنَّةَ» يُرِيدُ: عَيْنَيْهِ.
رواه البخاري
الصفحة السابقة
صفحة 2 من 2
