KMR
فقه الأخلاق
الأخلاق الحميدة
35 حديث
الأخلاق الحميدة
35
الأخلاق الذميمة
21
35 حديث
ژ میقدامێ كوڕێ مه‌عدی كه‌ریبی (خودێ ژێ ڕازی بیت) ژ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((ئەگەر ئێكی حه‌ز ژ برایێ خۆ (یێ موسلمان) كر، هنگی بلا بێژیته وی كو حه‌ز ژێ دكه‌ت)).
رواه أبو داود والترمذي والنسائي في الكبرى وأحمد
عن أبي موسى الأشعري رضي الله عنه قَالَ: قالَ رسول اللَّه -صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم-: «إِنَّ مِنْ إِجْلاَلِ الله -تَعَالَى-: إِكْرَامَ ذِي الشَّيْبَةِ المُسْلِمِ، وَحَامِلِ القُرْآنِ غَيرِ الغَالِي فِيه، وَالجَافِي عَنْه، وَإِكْرَام ذِي السُّلْطَان المُقْسِط».
رواه أبو داود
عن معاذ بن أنس رضي الله عنه مرفوعًا: «مَن كَظَمَ غَيظًا، وَهُو قادر على أن يُنفِذَه، دَعَاه الله سبحانه وتعالى على رؤوس الخَلاَئِق يوم القيامة حتَّى يُخَيِّره من الحُور العَين مَا شَاء».
رواه أبو داود والترمذي وابن ماجه وأحمد
عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعًا: «إِنَّ الله تَعَالى يَقُول يَوْمَ القِيَامَة: أَيْنَ المُتَحَابُّونَ بِجَلاَلِي؟ اليَوم أُظِلُّهُم فِي ظِلِّي يَوْمَ لاَ ظِلَّ إِلاَّ ظِلِّي».
رواه مسلم
ژ جابری (خودێ ژێ ڕازی بیت) ژ پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆت: ((خودێ دلۆڤانییێ ب زه‌لامه‌كی ببه‌ت كو یێ ب ساناهی بیت ئه‌گه‌ر تشته‌ك فرۆت و ئه‌گه‌ر تشته‌ك كڕی و ئه‌گه‌ر داخوازا ده‌ینێ خۆ كر)).
رواه البخاري
ژ ئه‌بو هورەیرەی (خودێ ژێ ڕازی بیت) ژ پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆت: ((زه‌لامه‌ك هه‌بوو ده‌ین ددانه خه‌لكی، ڤێجا دگۆته وی كه‌سێ ل ده‌ڤ وی كار دكر: ئه‌گه‌ر تو (ب مه‌به‌ستا وه‌رگرتنا ده‌ینی) چوویه ده‌ڤ كه‌سه‌كی و ته دیت یێ ده‌ستكورته و ڕه‌وشا وی نه‌یا باشه؛ هنگی تو ل وی ببووره، دا به‌لكی خودێ ژی ل مە ببووریت، پاشی گه‌هشته خودێ و خودێ ل وی بووری)).
متفق عليه
عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: «جَعَلَ اللهُ الرحمةَ مائة جُزْءٍ، فَأَمْسَكَ عِنْدَهُ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ، وأَنْزَلَ في الأَرْضِ جُزْءًا وَاحِدًا، فَمِنْ ذَلِكَ الجُزْءِ يَتَرَاحَمُ الخَلَائِقُ، حتى تَرْفَعَ الدَّابَّةُ حَافِرَهَا عَنْ وَلَدِهَا خَشْيَةَ أَنْ تُصِيبَهُ». وفي رواية «إِنَّ للهِ تعالى مئةُ رحمةٍ، أَنْزَلَ منها رحمةً واحدةً بَيْنَ الجِنِّ والإنسِ والبَهَائِمِ والهَوَامِّ، فَبِهَا يَتَعَاطَفُونَ، وبها يَتَرَاحَمُونَ، وبِهَا تَعْطِفُ الوَحْشُ على وَلَدِهَا، وأَخَّرَ اللهُ تعالى تِسْعًا وتِسْعِينَ رحمةً يَرْحَمُ بِهَا عِبَادَهُ يومَ القِيَامَةِ». وعن سلمان الفارسي رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «إِنَّ للهِ تعالى مئةُ رحمةٍ فمنها رحمةٌ يَتَرَاحَمُ بها الخَلْقُ بَيْنَهُمْ، وتِسْعٌ وتِسْعُونَ لِيَومِ القِيَامَةِ». وفي رواية: «إِنَّ اللهَ تَعَالَى خَلَقَ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ والأَرْضَ مئةَ رحمةٍ كُلُّ رحمةٍ طِبَاقَ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إلى الأَرْضِ، فَجَعَلَ منها في الأَرْضِ رَحْمَةً فبها تَعْطِفُ الوَالِدَةُ على وَلَدِهَا، والوَحْشُ والطَّيْرُ بَعْضُهَا عَلَى بَعْضٍ، فإذا كانَ يومُ القيامةِ أَكْمَلَهَا بِهَذِه الرحمةِ».
حديث أبي هريرة -رضي الله عنه-: متفق عليه. حديث سلمان -رضي الله عنه-: رواه مسلم
ژ ئه‌بو زه‌ڕی، جوندوبێ كوڕێ جوناده‌ی و ژ ئه‌بو عه‌بدولڕه‌حمانی، موعازێ كوڕێ جه‌به‌لی (خودێ ژ هه‌ردووكان ڕازی بیت) ژ پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆت: ((ته‌قوا خودێ بكه ل هه‌ر جهێ تو لێ بی، پشتی هه‌ر گونه‌هه‌كێ ژی خێره‌كێ بكه، ئه‌و خێر دێ وێ گونه‌هێ ژێبه‌ت و ب ڕه‌وشته‌كێ جوان سه‌ره‌ده‌رییێ د گه‌ل خه‌لكی بكه)).
رواه الترمذي
ژ نه‌وواسێ كوڕێ سه‌معانێ ئه‌نصاڕی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: من ده‌رباره‌ی باشی و خرابییێ پرسیار ژ پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) كر، ئینا گۆت: ((باشی ڕه‌وشتێ جوانه، خرابی ژی ئه‌و تشته یێ د سینگێ ته‌دا بهێت و بچیت و ته پێ نه‌خۆش بیت خه‌لك پێ ئاگه‌هدار بن)).
رواه مسلم
ژ ئه‌بو هوره‌یره‌ی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((حه‌سویدییێ ب ئێكودوو نه‌به‌ن، ئێكودوو نه‌خاپینن، كه‌ربێ ژ ئێك و دوو ڕانه‌كه‌ن، پشتا خۆ نه‌ده‌نه ئێكودوو، هنده‌ك ژ هه‌وه فرۆتنێ ل سه‌ر فرۆتنا هنده‌كێن دیڕا نه‌كه‌ن، ببنه عه‌بدێن خودێ و برایێن ئێك، موسلمان برایێ موسلمانییه، نه زۆڕدارییێ لێ دكه‌ت، نه پشتا وی به‌ردده‌ت و وی شه‌رمزار دكه‌ت، و نه وی كێم دكه‌ت، ته‌قوا یا د ڤێرێدا)) سێ جاران ئاماژه كره سینگێ خۆ ((ئه‌و خرابی ب تنێ تێرا مرۆڤی هه‌یه كو مرۆڤ برایێ خۆ یێ موسلمان كێم بكه‌ت، موسلمان هه‌می ل موسلمانی یێ حه‌رامه، خوینا وی و مالێ وی و نامویسا وی)).
رواه مسلم
ژ ئەبو هورەیرە (خودێ ژێ ڕازی بیت): زه‌لامه‌كی گۆته پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن): شیره‌ته‌كێ ل من بكه، گۆتێ: ((تووڕه نه‌به)) وی چه‌ند جاران گۆتنا خۆ دووباره كر، گۆت: ((تووڕه نه‌به)).
رواه البخاري
عن أبي هريرة رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم قال: «لا يُلْدَغُ المؤمنُ من جُحْرٍ واحد مرتين».
متفق عليه
عَنْ جَرِيرٍ رضي الله عنه عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ يُحْرَمِ الرِّفْقَ يُحْرَمِ الْخَيْرَ».
رواه مسلم
عن أنس رضي الله عنه قَالَ: كُنْتُ أمشي مَعَ رسول الله صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ بُرْد نَجْرَانيٌّ غَلِيظُ الحَاشِيَةِ، فأدْرَكَهُ أعْرَابِي فَجَبذَهُ بِرِدَائِهِ جَبْذَة شَديدة، فَنَظَرْتُ إِلَى صَفْحَةِ عَاتِقِ النَّبيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ أثَّرَتْ بِهَا حَاشِيَة الرِّدَاءِ مِنْ شِدَّةِ جَبْذَتِه، ثُمَّ قَالَ: يَا مُحَمَّدُ، مُر لِي مِنْ مَالِ اللهِ الَّذِي عِنْدَكَ. فَالتَفَتَ إِلَيْهِ، فَضَحِكَ ثُمَّ أَمَرَ لَهُ بِعَطَاءٍ.
متفق عليه
ژ ئه‌بو زه‌ڕی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: پێغەمبەری (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆته من: ((چ باشییان ب كێم نه‌بینه، خۆ ئه‌گه‌ر ئه‌ڤ باشییه ئه‌ڤه بیت تو ب ڕویه‌كێ خۆش و ده‌ڤ گڕنژین بگه‌هییه برایێ خۆ)).
رواه مسلم
ژ ئه‌بو هورەیرەی (خودێ ژێ ڕازی بیت) ژ پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆت: ((مرۆڤێ ب هێز ئه‌و نینه یێ د زۆڕانبازییێدا یێ ب هێز بیت، به‌لكی مرۆڤێ ب هێز ئه‌وه یێ ل ده‌مێ توڕه‌بوونێ بشێت خۆ ڕاگریت و كونتڕۆلێ ل سه‌ر خۆ بكه‌ت)).
متفق عليه
ژ ئه‌بو مه‌سعوودێ ئه‌نصاڕی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: زه‌لامه‌ك هاته ده‌ڤ پێغەمبەری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) و گۆت: ده‌وارێ من یێ مری، ڤێجا ده‌واره‌كی بده من لێ سویار بم، ئینا گۆت: ((من (چ ده‌وار) نینن))، ئینا زه‌لامه‌كی گۆت: ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ؛ ئه‌ز دێ به‌رێ وی ده‌مه ئێكی كو ده‌واره‌كی بده‌تێ، پێغەمبەرێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((هەر کەسێ به‌رێ ئێكی بده‌ته خێر و باشییه‌كێ، دێ هندی وی كه‌سێ وێ خێرێ دكه‌ت؛ خێر گه‌هیته وی كه‌سێ به‌رێ وی دایێ)).
رواه مسلم
ژ ئه‌بو هورەیرەى (خودێ ژێ ڕازی بیت) ژ پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆت: ((هه‌ر كه‌سێ باوه‌ری ب خودێ و ڕۆژا دویماهیكێ هه‌بیت؛ بلا ئاخڤتنا خێرێ بكه‌ت یان ژی بلا بێده‌نگ بیت، هه‌ر كه‌سێ باوه‌ری ب خودێ و ڕۆژا دویماهیكێ هه‌بیت؛ بلا قه‌درێ جیرانێ خۆ بگریت، هه‌ر كه‌سێ باوه‌ری ب خودێ و ڕۆژا دویماهیكێ هه‌بیت؛ بلا قه‌درێ مێهڤانێ خۆ بگریت)).
متفق عليه
ژ جه‌ریرێ كوڕێ عه‌بدولڵاهی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆت: ((هه‌ر كه‌سێ دلۆڤانییێ ب خه‌لكی نه‌به‌ت؛ خودایێ مه‌زن ژی دلۆڤانییێ ب وی نابه‌ت)).
متفق عليه
ژ ئه‌بو هوره‌یره‌ی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: ده‌رباره‌ی وی تشتێ ژ هه‌مییان پتر خه‌لكی دبه‌ته به‌حه‌شتێ پرسیار ژ پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) هاته كرن، ئینا گۆت: ((ته‌قوا خودێ و ڕه‌وشتێ جوان)) و ده‌رباره‌ی وی تشتێ ژ هه‌مییان پتر خه‌لكی دبه‌ته جه‌هنه‌مێ پرسیار ژێ هاته كرن، ئینا گۆت: ((ده‌ڤ و عه‌وره‌ت)).
رواه الترمذي وابن ماجه وأحمد
عن أبي هريرة رضي الله عنه عن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: «الْمُؤْمِنُ مِرْآةُ أَخِيهِ الْمُؤْمِنِ».
رواه أبو داود والترمذي
عَنْ عِيَاضِ بْنِ حِمَارٍ أَخِي بَنِي مُجَاشِعٍ رَضيَ اللهُ عنه قَالَ: قَامَ فِينَا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ خَطِيبًا، فَقَالَ: وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَفِيهِ: «وَإِنَّ اللهَ أَوْحَى إِلَيَّ أَنْ تَوَاضَعُوا حَتَّى لَا يَفْخَرَ أَحَدٌ عَلَى أَحَدٍ، وَلَا يَبْغِي أَحَدٌ عَلَى أَحَدٍ».
رواه مسلم
عَنْ عَبْدِ اللهِ بنِ مَسعُودٍ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ، فَإِنَّ الصِّدْقَ يَهْدِي إِلَى الْبِرِّ، وَإِنَّ الْبِرَّ يَهْدِي إِلَى الْجَنَّةِ، وَمَا يَزَالُ الرَّجُلُ يَصْدُقُ وَيَتَحَرَّى الصِّدْقَ حَتَّى يُكْتَبَ عِنْدَ اللهِ صِدِّيقًا، وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ، فَإِنَّ الْكَذِبَ يَهْدِي إِلَى الْفُجُورِ، وَإِنَّ الْفُجُورَ يَهْدِي إِلَى النَّارِ، وَمَا يَزَالُ الرَّجُلُ يَكْذِبُ وَيَتَحَرَّى الْكَذِبَ حَتَّى يُكْتَبَ عِنْدَ اللهِ كَذَّابًا».
متفق عليه
ژ ئه‌بو ده‌ردائی (خودێ ژێ ڕازی بیت) ژ پێغەمبەری (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆت: ((هه‌ر كه‌سێ به‌ڕه‌ڤانییێ ژ كه‌سایه‌تی و كه‌ڕامه‌تا برایێ خۆ بكه‌ت؛ خودێ ژی ل ڕۆژا قیامه‌تێ دێ ڕویێ وی ژ ئاگرێ جه‌هنه‌مێ پارێزیت)).
رواه الترمذي وأحمد
صفحة 1 من 2
الصفحة التالية
