حديث للعالم
الموضوع

Virtues and Manners

288 حديث

288 حديث

عن أنسٍ رضي الله عنه : أنّهُ مَرَّ على صِبْيَانِ، فَسَلَّمَ عليهم، وقالَ: كانَ النبيُّ صلى الله عليه وسلم يَفعلُهُ.متفق عليه
عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعاً: «من عُرِضَ عليه رَيْحَانٌ فلا يرده، فإنه خفيف الْمَحْمِلِ، طيب الريح».رواه مسلم
جابرێ‌ كوڕێ عه‌بدولڵاھی(خودێ ژ هه‌ردووكان ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((خۆ ژ زۆردارییێ بپارێزن، چونكی زۆرداری ل ڕۆژا قیامه‌تێ تارییاتییه‌، خۆ ژ چڕویكییێ بپارێزن، چونكی چڕویكییێ ملله‌تێن به‌ری هه‌وه‌ ژ ناڤ برن، بوو ئه‌گه‌رێ هندێ خوینا ئێكودوو بڕێژن و ئه‌و تشتێن ل سه‌ر وان د حه‌رام ب حه‌لال بزانن)).رواه مسلم
ئه‌بو هوره‌یره‌ (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((باوه‌ردارێ باوه‌رییا وی ژ یا هه‌مییان ته‌مامتر؛ ئه‌وه‌ یێ ڕه‌وشتێ وی ژ یێ هه‌مییان جوانتر، باشترینێ هه‌وه‌ ژی ئه‌وه‌ یێ ژ هه‌مییان باشتر بیت بۆ ئافره‌تێن مالا خۆ)).رواه أبو داود والترمذي وأحمد
عائیشا (خودێ ژێ ڕازی بیت) كو هه‌ڤژینا پێغه‌مبه‌رییه‌ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) دبێژیت: پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: (( نه‌رمى د هه‌ر تشته‌كيدا بيت دێ جوان كه‌ت ، و هه‌ر تشته‌كێ نه‌رمى ژێ بهێته‌ ده‌رئينان دێ كرێت كه‌ت)).رواه مسلم
ئه‌نه‌سێ كوڕێ مالكی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((ب ڕاستی خودێ ژ عه‌بدی ڕازی دبیت ده‌مێ تشته‌كی دخۆت و سوپاسییا خودێ دكه‌ت ل سه‌ر وی تشتی یان تشته‌كی ڤه‌دخۆت و سوپاسییا خودێ دكه‌ت ل سه‌ر وی تشتی)).رواه مسلم
عائیشا (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: من گوھ ل پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بوو دگۆت: ((مسوگه‌ر باوه‌ردار ب ڕه‌وشتێ خۆ یێ جوان؛ دگه‌هیته‌ پله‌یا وی كه‌سێ ب ڕۆژێ ڕۆژییان دگریت و ب شه‌ڤێ شه‌ڤنڤێژان دكه‌ت)).رواه أبو داود وأحمد
عه‌بدولڵاهێ كوڕێ عه‌مری (خودێ ژ هه‌ردووكان ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌ر (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) كه‌سه‌كێ ئه‌زمانڕه‌ش و خه‌به‌ربێژ نه‌بوو، وی دگۆت: ((ب ڕاستی ژ باشترینێ هه‌وه‌ ئه‌و كه‌سه‌ یێ ڕه‌وشتێ وی ژ یێ هه‌می كه‌سان جوانتر بیت)).متفق عليه
عه‌بدولڵاھێ كوڕێ عه‌مری (خودێ ژ هه‌ردووكان ڕازی بیت) دبێژیت: زه‌لامه‌كی پرسیار ژ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) كر: كیژ كریارا ئیسلامێ باشتره‌؟ گۆت: ((تو خوارنێ بده‌ی و سلاڤ كه‌یه‌ وی كه‌سێ تو دنیاسی و یێ تو نەنیاسی)).متفق عليه
ئه‌بو مووسا (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((مسوگه‌ر خودێ دێ ل دویڤ زۆڕداری درێژكه‌ت هه‌تا دگریت، ده‌مێ گرت ئێدی به‌رناده‌ت)) گۆت: پاشی ئه‌ڤ ئایه‌ته‌ خواند: {وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ}[هود: 102]، ئانكو: ((و كانێ چاوا من خه‌لكێ وان گوندێن زۆڕدار ب عه‌زابێ گرتن ده‌مێ وان بێئه‌مرییا من كرى، وه‌سا ئه‌ز دێ خه‌لكێ گوندێن دى ژى ب عه‌زابێ گرم ئه‌گه‌ر وان ب كوفرا ب خودێ و نه‌گوهدارییا وى زۆڕدارى ل خۆ كر. هندى گرتنا وییه‌ ب عه‌زابێ يا ب ئێش و دژواره‌)).متفق عليه
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ رضي الله عنهما أنَّ رَسولَ اللَّهِ صلَّى اللَّهُ عليْه وسلَّمَ، قال: «قَدْ أَفْلَحَ مَن أَسْلَمَ، وَرُزِقَ كَفَافًا، وَقَنَّعَهُ اللَّهُ بما آتَاهُ».رواه مسلم
ئوسامه‌یێ كوڕێ زه‌یدی (خودێ ژ هه‌ردووكان ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((من چ فتنه‌ و تاقیكرن ل پشت خۆ نه‌هێلاینه‌ كو وه‌كی ئافره‌تان ب زیان و خراب بن ل سه‌ر زه‌لامان)).متفق عليه
عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مِحْصَنٍ الْأَنْصَارِيِّ رَضيَ اللهُ عنهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أَصْبَحَ مِنْكُمْ مُعَافى فِي جَسَدِهِ، آمِنًا فِي سِرْبِهِ، عِنْدَهُ قُوتُ يَوْمِهِ، فَكَأَنَّمَا حِيزَتْ لَهُ الدُّنْيَا».رواه الترمذي وابن ماجه
ئه‌نه‌سێ كوڕێ مالكی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((كاروباران ب ساناهی بێخن و ب زه‌حمه‌ت نه‌ئێخن، مزگینییێ بده‌ن و خه‌لكی نه‌ڕه‌ڤینن)).متفق عليه
عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ رَضيَ اللهُ عنه قَالَ: لَا أَقُولُ لَكُمْ إِلَّا كَمَا كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: كَانَ يَقُولُ: «اللهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَالْهَرَمِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ، اللهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا، اللهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ، وَمِنْ قَلْبٍ لَا يَخْشَعُ، وَمِنْ نَفْسٍ لَا تَشْبَعُ، وَمِنْ دَعْوَةٍ لَا يُسْتَجَابُ لَهَا».رواه مسلم
عن أنس رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم كان إذا أوى إلى فراشه، قال: «الحمد لله الذي أطعمنا وسقانا، وكفانا وآوانَا، فَكَمْ مِمَّنْ لا كَافِيَ له وَلاَ مُؤْوِيَ».رواه مسلم
عن أبي هريرة-رضي الله عنه مرفوعاً: «اللهم إني أعوذ بك من الجوع، فإنه بِئْسَ الضَّجِيعُ،وأعوذُ بِكَ منَ الخِيَانَةِ، فَإنَّهَا بِئْسَتِ البِطَانَةُ».رواه أبو داود والنسائي وابن ماجه
عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعًا: «بينما رجل يمشي في حُلَّةٍ تُعْجِبُهُ نَفْسُهُ، مُرَجِّلٌ رأسه، يَخْتَالُ في مَشْيَتهِ، إذ خَسَفَ اللهُ به، فهو يَتَجَلْجَلُ في الأرض إلى يوم القيامة".متفق عليه
عن أنس بن مالك رضي الله عنه قال: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: «اللهم إني أعوذ بك من العَجْزِ، والكَسَلِ، وَالجُبْنِ، والهَرَمِ، والبخل، وأعوذ بك من عذاب القبر، وأعوذ بك من فتنة المحيا والممات». وفي رواية: «وَضَلَعِ الدَّيْنِ، وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ».متفق عليه. والرواية الثانية رواها البخاري دون مسلم
عَنْ عَلِيٍّ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ لِي رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «قُلِ اللهُمَّ اهْدِنِي وَسَدِّدْنِي، وَاذْكُرْ بِالْهُدَى هِدَايَتَكَ الطَّرِيقَ، وَالسَّدَادِ سَدَادَ السَّهْمِ».رواه مسلم
خه‌ولایا كچا حه‌كیمێ سوله‌می (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: من گوھ ل پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بوو دگۆت: ((هه‌ر كه‌سێ ل جهه‌كى ب روينيته‌ خوار، پاشی گۆت: ئه‌ز خۆ ب په‌یڤێن خودێ یێن ته‌مام دپارێزم، ژ خرابییا وی تشتێ ئافراندی، خۆ تشته‌ك زیانێ ناگه‌هینیته‌ وی هه‌تا ئه‌و ژ وی جهی دچیت و باردكه‌ت)).رواه مسلم
ژ ئەنەسی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆت: ((ئێك ژ هه‌وه‌ باوه‌رییێ نائینیت هه‌تا ئه‌ز ل ده‌ڤ وی خۆشتڤیتر نه‌بم ژ دایبابێن وی و زارۆكێن وی و خه‌لكی هه‌مییێ)).متفق عليه
عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعاً: «إذا أوى أحدكم إلى فراشه فَليَنْفُضْ فِرَاشَهُ بِدَاخِلَةِ إزَارِهِ فإنَّهُ لا يدري ما خلفه عليه، ثم يقول: باسمك ربي وضعت جنبي، وبك أرفعه، إن أمسكت نفسي فارحمها، وإن أرسلتها، فاحفظها بما تحفظ به عبادك الصالحين».متفق عليه
عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعاً: «تعوذوا بالله من جَهْدِ البلاء، وَدَرَكِ الشقاء، وسوء القضاء، وشماتة الأعداء». وفي رواية قال سفيان: أشك أني زدت واحدة منها.متفق عليه