KMR
الإيمان بالله عز وجل
توحيد الألوهية
14 حديث
توحيد الربوبية
2
توحيد الألوهية
14
توحيد الأسماء والصفات
24
14 حديث
عومه‌رێ كوڕێ خه‌طابی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((ب ڕاستی خودایێ مه‌زن هه‌وه پاشڤه دبه‌ت كو سویند ب دایك و بابێن خۆ بخۆن)). عومه‌ری گۆت: ئه‌ز ب خودێ كه‌مه ئه‌ڤه ژ وێ ڕۆژا من گوهـ ل پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بووی پاشڤه‌برن ژ ڤێ چه‌ندێ كری من ئه‌و سوینده نه‌خوارییه، نه ب مه‌ره‌م و نه من ژ كه‌سه‌كێ دی ڤه‌گوهاستییه.
متفق عليه
ژ ئه‌بو هوره‌یره‌ی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((خودایێ مه‌زن گۆت: ئه‌ز ژ هه‌می كه‌سان بێمننه‌تترم كو شریك و هه‌ڤپشكه‌ك بۆ من بهێته دروستكرن، له‌وا هه‌ر كه‌سێ كاره‌كی بكه‌ت و د وی كاریدا كه‌سه‌كێ دی د گه‌ل من بكه‌ته شریك و هه‌ڤپشك؛ وی ده‌می دێ وی كه‌سی و هه‌ڤپشك دروستكرنا وی هێلم و وی كاری ژێ وه‌رناگرم)).
رواه مسلم
ژ عومەرێ كوڕێ خه‌طابی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت کو: وی گوھ ل پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) بوو دگۆت: ((هوین زێده‌گاڤییێ د په‌سنكرنا مندا نه‌كه‌ن و من ژ ئاستێ من مه‌زنتر لێ نه‌كه‌ن وه‌كی فه‌ڵه‌یان زێده‌گاڤی د عیسایێ كوڕێ مه‌ریه‌مێدا كری، چونكی ئه‌ز ب تنێ عه‌بدێ خودێ مه، له‌وا هوین بێژین: عه‌بدێ خودێیه و پێغه‌مبه‌رێ وییه)).
رواه البخاري
ژ ئه‌بو هوره‌یره‌ی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: هاته گۆتن: ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ؛ ل ڕۆژا قیامه‌تێ كیژ مرۆڤ ژ هه‌مییان پتر دێ ب شه‌فاعه‌تا ته به‌خته‌وه‌ر بیت؟ گۆت: ((ئه‌بو هوره‌یره؛ من گومان دبر كو ژ ته پێڤه‌تر كه‌سه‌ك پرسیارا ڤێ فه‌رمووده‌یێ ژ من ناكه‌ت، ئه‌ڤه ژی ژ به‌ر وێ ڕژدییا ئه‌ز ل ده‌ڤ ته دبینم ل سه‌ر ب ده‌ستڤه‌ئینانا فه‌رمووده‌یان، به‌خته‌وه‌رترین مرۆڤ ب شه‌فاعه‌تا من ل ڕۆژا قیامه‌تێ ئه‌وه یێ ژ نیڤا دلێ خۆ گۆتی: ژ ئه‌لڵاهی پێڤه‌تر چ خودایێن ژ هه‌ژی په‌رستنێ نینن (لا إله إلا الله))).
رواه البخاري
عه‌بدولڵاهێ كوڕێ مه‌سعوودی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆتنه‌ك گۆت و من ژی ئێكا دی گۆت، پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((هه‌ر كه‌سێ بمریت و ئه‌و هه‌ڤپشكه‌كی (شریكه‌كی) بۆ خودێ چێكه‌ت (عیباده‌تێ وی بكه‌ت و دوعا ژێ بكه‌ت)، دێ چیته ئاگرێ جه‌هنه‌مێ))، من ژی گۆت: هه‌ر كه‌سێ بمریت و ئه‌و چ هه‌ڤپشكان بۆ خودێ چێنه‌كه‌ت، دێ چیته به‌حه‌شتێ.
متفق عليه
عن ابن مسعود رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «من أصابته فَاقَة فأنْزَلها بالناس لم تُسَدَّ فَاقَتُهُ، ومن أنْزَلها بالله، فَيُوشِكُ الله له بِرزق عاجل أو آجل».
رواه أبو داود والترمذي وأحمد
عن عبد الله بن مسعود رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم أنه قال: "أكبر الكبائر: الإشراك بالله، والأمن من مَكْرِ الله، والقُنُوطُ من رحمة الله، واليَأْسُ من رَوْحِ الله".
رواه عبد الرزاق
عن عبد الله بن عكيم رضي الله عنه مرفوعاً: «مَنْ تَعَلَّقَ شيئا وُكِلَ إليه».
رواه أحمد والترمذي
طاڕقێ كوڕێ ئه‌شیمێ ئه‌شجه‌عی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: من گوھ ل پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بوو دگۆت: ((هه‌ر كه‌سێ بێژیت: ژ ئه‌لڵاهی پێڤه‌تر چ خودایێن ژ هه‌ژی په‌رستنێ نینن (لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ) و كوفرێ ب هه‌ر تشته‌كێ دی بكه‌ت كو ژ بلی خودێ عیباده‌ت بۆ بهێته كرن؛ هنگی مالا وی و خوینا وی دێ حه‌رام بن، حساب و لێپرسینا وی ژی ل سه‌ر خودێیه)).
رواه مسلم
ئه‌بو مه‌رثه‌دێ غه‌نه‌وی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((ل سه‌ر قه‌بران نه‌ڕوینن و نڤێژان ل به‌رامبه‌ری وان نه‌كه‌ن)).
رواه مسلم
عائیشا‌یا دایكا باوه‌رداران (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: ئۆم سه‌له‌مه‌یێ بۆ پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) به‌حسێ كەنیسەیەکێ كر كو وێ یا ل ئه‌ردێ حه‌به‌شه دیتی، دگۆتنێ (ماریا)، ڤێجا به‌حسێ وان وێنەیێن وێ تێدا دیتین بۆ وی كر، ئینا پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: (( ئه‌و ملله‌ته‌كه ئه‌گه‌ر عه‌بده‌كێ باش یان زه‌لامه‌كێ باش د ناڤ واندا مربا؛ دا مزگه‌فته‌كێ ل سه‌ر گۆڕێ وی ئاڤا كه‌ن و دا ئه‌وان وێنه‌یان تێدا چێكه‌ن، ب ڕاستی ئه‌و خرابترین چێكرینه ل ده‌ڤ خودێ)).
متفق عليه
ژ موعازی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: ئه‌ز ل پشت پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ل سه‌ر گوهدرێژه‌كی یێ سویار بووم كو دگۆتنێ (عوفه‌یر)، ئینا گۆت: ((موعاز؛ ئه‌رێ تو دزانی مافێ خودێ ل سه‌ر عه‌بدان چییه و مافێ عه‌بدان ل سه‌ر خودێ چییه؟ من گۆت: خودێ و پێغه‌مبه‌رێ وی باشتر دزانن، ئینا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((مافێ خودێ ل سه‌ر عه‌بدان ئه‌ڤه‌یه ئه‌و عیباده‌تێ وی ب تنێ بكه‌ن و چ شریكان بۆ دروست نه‌كه‌ن، مافێ عه‌بدان ژی ل سه‌ر خودێ ئه‌ڤه‌یه ئه‌و وی كه‌سی عه‌زاب نه‌ده‌ت یێ چ شریك بۆ وی دروست نه‌كربن))، من گۆت: ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ؛ ئه‌رێ ما ئه‌ز ڤێ مزگینییێ نه‌ده‌مه خه‌لكی؟ گۆت: ((نه‌خێر مزگینییێ نه‌ده وان، چونكی دێ خۆ هێلنه ب هیڤییا وێ چه‌ندێڤه و كار ناكه‌ن)).
متفق عليه
ژ جابری (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: زه‌لامه‌ك هاته ده‌ڤ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) و گۆت: ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ؛ ئه‌و هه‌ردوو تشتێن مسوگه‌ردكه‌ن چنه؟ گۆت: ((هه‌ر كه‌سێ بمریت و وی چ شریك و هه‌ڤال بۆ خودێ په‌یدا نه‌كربن؛ دێ چیته به‌حه‌شتێ و هه‌ر كه‌سێ بمریت و وی شریك و هه‌ڤال بۆ خودێ په‌یدا كربن؛ دێ چیته جه‌هنه‌مێ)).
رواه مسلم
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ اللهَ يَرْضَى لَكُمْ ثَلَاثًا، وَيَكْرَهُ لَكُمْ ثَلَاثًا، فَيَرْضَى لَكُمْ: أَنْ تَعْبُدُوهُ، وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَأَنْ تَعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا، وَيَكْرَهُ لَكُمْ: قِيلَ وَقَالَ، وَكَثْرَةَ السُّؤَالِ، وَإِضَاعَةِ الْمَالِ».
رواه مسلم
