حديث للعالم
الأسماء والأحكام

زيادة الإيمان ونقصانه

5 حديث

5 حديث

ئه‌بو هوره‌یره‌ (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((باوه‌ری حه‌فتێ و تشته‌ك - یان شێست و تشته‌ك - لقه‌، بلندترین و باشترین لقێ باوه‌رییێ گۆتنا (لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ)ـیه‌ و كێمترین لقێ باوه‌رییێ ژی لادانا وی تشتییه‌ ل سه‌ر ڕێكێ یێ نه‌خۆشییێ دگه‌هینیته‌ خه‌لكی، شه‌رم ژی لقه‌كه‌ ژ باوه‌رییێ)).متفق عليه
عه‌بدولڵاھێ كوڕێ عه‌مری (خودێ ژ هه‌ردووكان ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((موسلمان ئه‌وه‌ یێ موسلمانێن دی ژ ئه‌زمان و ده‌ستێ وی د پاراستی و سلامه‌ت بن، و مشه‌ختی ئه‌وه‌ یێ ژ وان تشتان دویر بكه‌ڤیت یێن خودێ پاشڤه‌برن ژێ كری)).متفق عليه
ژ ئەبی سەعیدێ خودری (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: من گوهـ ل پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) بوو دگۆت: ((هه‌ر كه‌سێ ژ هه‌وه‌ خرابییه‌ك دیت؛ بلا ب ده‌ستێ خۆ بگوهۆڕیت، ئه‌گه‌ر نه‌شیا بلا ب ئه‌زمانێ خۆ بگوهۆڕیت، ئه‌گه‌ر نه‌شیا بلا ب دلێ خۆ بگوهۆڕیت و ئه‌و لاوازترین باوه‌رییه‌)).رواه مسلم
عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: "ثَلاَثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلاَوَةَ الإِيمَانِ: أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا، وَأَنْ يُحِبَّ المَرْءَ لاَ يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ، وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الكُفْرِ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ".متفق عليه
عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ رضي الله عنه أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ: «ذَاقَ طَعْمَ الْإِيمَانِ مَنْ رَضِيَ بِاللهِ رَبًّا، وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا».رواه مسلم