شرح الحديث

خلاصة المعنى بعبارة ميسّرة

ئەگەر نەوەى ئادەم ئەو ئایەتانەی قورئان بخوێنێت کە فەرمانى سوجدە بردنی تێدایە، وسوجدە ببات ئەمیش وەکو جێبەجێکردن وگوێڕایەڵیکردنی فەرمانەکانى خواى گەورە، شەیتان دوور دەکەوێتەوە لەو مسوڵمانەى قورئان دەخوێنێت ودەگری وغەمبار دەبێت بەهۆی لە دەستدانى ئەو ڕێزلێنانەى کە پێی بەخشرا، وتووشی نەفرەت وپەشیمانى وتیاچوون بوو بەهۆی حەسوودی بەرامبەر ئادەم، وشەیتان دەڵێت: («تیاچوون بۆ من، فەرمانکرا بە نەوەى ئادەم سوجدە ببات وسوجدەی برد بۆیە بەھەشتی بۆ ھەیە، وفەرمانکرا بە من سوجدە ببەم بەڵام سوجدەم نەبرد بۆیە دۆزەخم بۆ هەیە»): واتا تووشی چی غەم وتیاچوونێک بووم، خودا -سبحانه وتعالى- فەرمانى بە نەوەکانى ئادەم کرد بە سوجدە بردن سوجدەیان برد وگوێڕایەڵی فەرمانی بوون بۆیە بەهەشت بۆ ئەوانە، بەڵام خودا فەرمانى بە من کرد بۆ ئەوەى سوجدە ببەم بەڵام سوجدەم نەبرد بەهۆی خۆبەگەورەزانین (وحەسوودیەوە) بۆیە دۆزەخ بۆ منە.