Topic

The Creed

135 hadiths

135 hadiths

عن عائشة رضي الله عنها قالت: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «مَنْ أحَبَّ لِقَاءَ اللهِ أَحَبَّ اللهُ لِقَاءهُ، وَمَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللهِ كَرِهَ اللهُ لِقَاءهُ» فقلتُ: يا رسولَ اللهِ، أكَراهِيَةُ المَوتِ، فَكُلُّنَا نَكْرَهُ المَوتَ؟ قال: «لَيْسَ كَذَلِكَ، ولكِنَّ المُؤْمِنَ إذَا بُشِّرَ بِرَحْمَةِ اللهِ وَرِضْوَانِهِ وَجَنَّتِهِ أَحَبَّ لِقَاءَ اللهِ فَأَحَبَّ اللهُ لِقَاءهُ، وإنَّ الكَافِرَ إذَا بُشِّرَ بِعَذابِ اللهِ وَسَخَطهِ كَرِهَ لِقَاءَ اللهِ وكَرِهَ اللهُ لِقَاءهُ».رواه مسلم، ورواه البخاري عن عائشة -رضي الله عنها- في ضمنه حديث عن عبادة بن الصامت-رضي الله عنه-. رواه عن أبي موسى -رضي الله عنه- مختصرا

عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : « سَيْحَانُ وَجَيْحَانُ وَالفُرَاتُ والنِّيل كلٌّ من أنهار الجنة».رواه مسلم

अब्दुल्ला बिन अमर यांच्या अधिकारावर, अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न होऊ, अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाह त्याला आशीर्वाद देईल आणि त्याला शांती देईल, म्हणाले: "जे दया दाखवतात त्यांच्यावर दयाळू दया करतो." तुम्ही पृथ्वीवरील लोकांवर दया करा, स्वर्गातील एक तुमच्यावर दया करेल.رواه أبو داود والترمذي وأحمد

अब्दुल्ला बिन अमर बिन अल -आसच्या अधिकारावर, अल्लाह त्यांच्यावर खूष होऊ : प्रेषिताच्या अधिकारावर, अल्लाहची प्रार्थना आणि शांतता त्याच्यावर असू द्या, जेव्हा तो मशिदीत प्रवेश करेल तेव्हा तो म्हणेल: “मी शापित सैतानापासून सर्वशक्तिमान अल्लाहचा, त्याच्या उदात्त चेहऱ्यावर आणि त्याच्या प्राचीन अधिकारात आश्रय घेतो ”, तो म्हणाला: मी कापतो का? मी म्हणालो: होय तो म्हणाला: जर त्याने असे म्हटले, तर सैतान म्हणाला: तो दिवसभर माझ्यापासून संरक्षित होता.رواه أبو داود

अबू सईद अल-खुद्रीच्या अधिकारावर, अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न होऊ, अल्लाहचे मेसेंजर, अल्लाह त्याला आशीर्वाद देईल आणि त्याला शांती देईल, म्हणाले: अल्लाह तआला जन्नाच्या लोकांना म्हणेल: हे जन्नाच्या लोकांनो! स्वर्ग उत्तर देईल, आम्ही उपस्थित आहोत, आमच्या प्रभु! सर्व चांगुलपणा तुमच्या हातात आहे, अल्लाह तआला विचारेल, तुम्ही लोक आता सुखी आहात का? ते म्हणतील की, तू आम्हाला जे काही दिले आहेस ते तू तुझ्या प्राण्यांपैकी कोणत्याही मानवाला दिलेले नाही, तेव्हा आम्ही समाधानी का राहू नये? अल्लाह तआला म्हणेल की मी तुला यापेक्षा चांगले काहीतरी देईन, जाणती म्हणेल हे परमेश्वरा! यापेक्षा चांगले काय असू शकते? अल्लाह तआला म्हणेल की आता मी तुझ्यासाठी माझा आनंद कायम ठेवीन, त्यानंतर मी तुझ्यावर कधीही रागावणार नाही.متفق عليه

अबू हुरैराहच्या अधिकारावर, अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न होऊ, तो म्हणाला: अल्लाहचे रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी स्त्रियांचे कपडे घालणाऱ्या पुरुषाला आणि पुरुषांचे कपडे घालणाऱ्या स्त्रीला शाप दिला आहे.رواه النسائي في الكبرى وابن ماجه بمعناه وأحمد

बुरैदाह (अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न असो) यांनी सांगितले: अल्लाहचे रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "जो कोणी अमानत (विश्वास) ची शपथ घेतो तो आपल्यापैकी नाही."رواه أبو داود وأحمد

عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعاً: «إذا أَحَبَّ اللهُ تعالى العَبْدَ، نَادَى جِبْرِيلَ: إنَّ اللهَ تعالى يُحِبُّ فلاناً، فَأَحْبِبْهُ، فَيُحِبُّهُ جِبْرِيلُ، فَيُنَادِي في أَهْلِ السَّمَاءِ: إنَّ اللهَ يحِبُّ فلاناً، فَأَحِبُّوهُ، فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ، ثُمَّ يُوضَعُ لَهُ القَبُولُ في الأرضِ». وفي رواية: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «إنَّ اللهَ تعالى إذا أَحَبَّ عَبْدًا دَعَا جِبْرِيلَ، فقال: إني أُحِبُّ فلاناً فَأَحْبِبْهُ، فَيُحِبُّهُ جِبْرِيلُ، ثم ينادي في السَّمَاءِ، فيقول: إنَّ اللهَ يُحِبُّ فلاناً فَأَحِبُّوهُ، فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ، ثُمَّ يُوضَعُ له القَبُولُ في الأرضِ، وإذا أَبْغَضَ عَبْدًا دَعَا جِبْرِيلَ، فيقول: إني أُبْغِضُ فلاناً فَأَبْغِضْهُ. فَيُبْغِضُهُ جِبْرِيلُ، ثُمَّ ينادي في أَهْلِ السَّمَاءِ: إنَّ اللهَ يُبْغِضُ فلاناً فَأَبْغِضُوهُ، ثُمَّ تُوضَعُ له البَغْضَاءُ في الأرضِ».متفق عليه. الرواية الأولى لفظ البخاري، والثانية لفظ مسلم

अनस बिन मलिकच्या अधिकारावर, अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न होऊ शकेल: अल्लाहचे प्रेषित, शांती आणि आशीर्वाद असू द्या, मुआद (देव प्रसन्न) त्याच्या मागे स्वार असताना म्हणाले: "ओ मुआद बिन जबल!" त्याने उत्तर दिले: हे अल्लाहचे मेसेंजर! मी उपस्थित आहे. तेव्हा तो म्हणाला: "हे मुआझ!" त्याने उत्तर दिले: अल्लाहचे मेसेंजर, मी येथे आहे! ते (स.) असे तीन वेळा बोलले, मग तो म्हणाला: "जो प्रामाणिक मनाने साक्ष देतो की अल्लाहशिवाय कोणीही खरा देव नाही आणि मुहम्मद त्याचा दूत आहे." अल्लाहने त्यांच्यासाठी नरक हराम केला आहे ", मुआद (अल्लाह प्रसन्न) म्हणाले: हे अल्लाहचे मेसेंजर! मी लोकांना हे सांगू नये, जेणेकरून ते आनंदित होतील? प्रेषित (स) म्हणाले: "मग ते त्याच्यावर विसंबून राहतील." म्हणून (ज्ञान रोखून ठेवण्याचे) पाप टाळण्यासाठी मुआद (अल्लाह प्रसन्न) यांनी त्यांच्या मृत्यूच्या वेळी ही हदीस सांगितली. متفق عليه

عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعاً: «بينما رجلٌ يمشي بطريقٍ اشتَدَّ عليه العَطَشُ، فوَجَدَ بِئْرًا فنزل فيها فَشَرِبَ، ثم خَرَجَ فإذا كَلْبٌ يَلْهَثُ يأكل الثَّرَى مِنَ العَطَشِ، فقال الرجلُ: لقد بَلَغَ هذا الكَلْبَ مِنَ العَطَشِ مِثْلَ الذِي كان قَدْ بَلَغَ مِنِّي، فنَزَلَ البِئْرَ، فَمَلَأَ خُفَّهُ ماءً ثم أَمْسَكَهُ بِفِيهِ حَتَّى رَقِيَ، فَسَقَى الكَلْبَ، فشَكَرَ اللهُ له، فَغَفَرَ لهُ» قالوا: يا رسول الله، إنَّ لَنَا في البَهَائِمِ أَجْرًا؟ فقال: «في كُلِّ كَبِدٍ رَطْبَةٍ أَجْرٌ». وفي رواية: «فشَكَرَ اللهُ له، فغَفَرَ له، فَأَدْخَلَهُ الجَنَّةَ». وفي رواية: «بَيْنَمَا كَلْبٌ يُطِيفُ بِرَكْيَةٍ قد كَادَ يَقْتُلُهُ العَطَشُ إذ رَأَتْهُ بَغِيٌّ مِنْ بَغَايَا بَنِي إِسْرَائِيلَ، فَنَزَعَتْ مُوقَهَا فَاسْتَقَتْ له بهِ فَسَقَتْهُ فَغُفِرَ لها بِهِ».الرواية الأولى: متفق عليها. الرواية الثانية: رواها البخاري. الرواية الثالثة: متفق عليها

अब्दुल्ला बिन अमर यांच्या अधिकारावर, अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न होऊ, अल्लाहचे मेसेंजर, अल्लाह त्याला आशीर्वाद देईल आणि त्याला शांती देईल, असे म्हटले: "(परिपूर्ण) मुस्लिम तो आहे ज्याच्या हात आणि जिभेपासून (छळ) मुस्लिम सुरक्षित आहेत, आणि (खरा) मुहाजिर तो आहे जो अल्लाहने निषिद्ध केलेल्या सर्व गोष्टींचा त्याग करतो.”متفق عليه

عن أنس بن مالك رضي الله عنه مرفوعاً: «إنَّ الكافر إذا عمل حسنة، أُطْعِمَ بها طُعْمَةً من الدنيا، وأما المؤمن فإِنَّ اللهَ تعالى يدخر له حسناته في الآخرة، ويُعْقِبُهُ رزقًا في الدنيا على طاعته». وفي رواية: «إنَّ الله لا يظلم مؤمنا حسنة، يُعْطَى بها في الدنيا، ويُجْزَى بها في الآخرة، وأما الكافر فَيُطْعَمُ بحسنات ما عمل لله تعالى في الدنيا، حتى إذا أفضى إلى الآخرة، لم يكن له حسنة يُجْزَى بها».رواه مسلم

मुआवियाह रजिअल्लाहु अन्हु यांनी सांगितले की, मी रसूलुल्लाह सलल्लाहु अलैहि व सलल्म‌‌‌ यांना असे म्हणताना ऐकले — "पुनरुत्थानाच्या दिवशी मुएझिनची मान सर्वात लांब असेल."رواه مسلم

عن أبي هريرة رضي الله عنه : أنّ النبيَّ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِهِ بِقَدَحَيْنِ مِنْ خَمْرٍ وَلَبَنٍ، فَنَظَرَ إِلَيْهمَا فَأَخَذَ اللَّبَنَ. فَقَالَ جِبريل: الحَمْدُ للهِ الَّذِي هَدَاكَ لِلفِطْرَةِ لَوْ أخَذْتَ الخَمْرَ غَوَتْ أُمَّتُكَ.متفق عليه

عن عياض بن حمار المجاشعي رضي الله عنه ، أن رسول الله صلى الله عليه وسلم ، قال ذات يوم في خطبته: «ألَا إن ربي أمرني أن أُعَلِّمَكم ما جَهِلتم، ممَّا علَّمني يومي هذا، كلُّ مالٍ نَحَلتُه عبدًا حلال، وإني خلقتُ عبادي حُنَفاء كلهم، وإنهم أتتهم الشياطين فاجتالتهم عن دينهم، وحَرَّمت عليهم ما أحللتُ لهم، وأمرتهم أن يُشركوا بي ما لم أُنزِّل به سلطانا، وإن الله نظر إلى أهل الأرض، فمَقَتهم عربهم وعَجَمهم، إلَّا بقايا من أهل الكتاب، وقال: إنما بعثتُك لأبتليَك وأبتلي بك، وأنزلتُ عليك كتابًا لا يغسله الماءُ، تقرؤه نائمًا ويقظان، وإنَّ اللهَ أمرني أن أحرِق قُرَيشًا، فقلت: رب إذا يَثْلُغوا رأسي فيدعوه خُبْزة، قال: استخرجهم كما استخرجوك، واغزهم نُغزك، وأنفق فسننفق عليك، وابعث جيشا نبعث خمسة مثله، وقاتل بمن أطاعك مَن عصاك، قال: وأهل الجنة ثلاثة ذو سلطان مُقْسِط مُتَصَدِّق مُوَفَّق، ورجل رحيم رقيق القلب لكل ذي قربى ومسلم، وعفيف متعفِّف ذو عيال، قال: وأهل النار خمسة: الضعيف الذي لا زَبْر له، الذين هم فيكم تبعا لا يبتغون أهلا ولا مالا، والخائن الذي لا يخفى له طمع، وإن دقَّ إلا خانه، ورجل لا يُصبح ولا يمسي إلا وهو يخادعك عن أهلك ومالك «وذكر» البخل أو الكذب والشِّنظير الفحَّاش».رواه مسلم

عن ابن عباس رضي الله عنهما ، قال: كان النبيُّ صلى الله عليه وسلم يدعو: «ربِّ أَعِنِّي ولا تُعِن عليَّ، وانصرني ولا تنصر عليَّ، وامكر لي ولا تمكر عليَّ، واهدني ويسِّر هُدايَ إليَّ، وانصرني على مَن بغى عليَّ، اللهم اجعلني لك شاكرًا، لك ذاكرًا، لك راهبًا، لك مِطواعًا، إليك مُخْبِتًا، أو مُنِيبا، رب تقبَّل توبتي، واغسل حَوْبتي، وأجب دعوتي، وثبِّت حُجَّتي، واهدِ قلبي، وسدِّد لساني، واسْلُلْ سَخِيمةَ قلبي».رواه أبو داود والترمذي وابن ماجه وأحمد

अबू हुरैरा यांच्या अधिकारावर, अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न होऊ , अल्लाहचा मेसेंजर, अल्लाह त्याला आशीर्वाद देऊ शकेल आणि त्याला शांती देईल, म्हणाले: "आमचा अल्लाह, धन्य आणि पराक्रमी, तो दररोज रात्री जगाच्या आकाशात उतरतो आणि रात्रीचा शेवटचा तिसरा भाग उरतो , "आणि घोषित करतो: कोणी आहे जो मला प्रार्थना करतो की मी त्याची प्रार्थना स्वीकारू शकेन? कोणीतरी मला ते त्याला द्यायला सांगणार आहे का? माझ्याकडून क्षमा मागणारा कोणी आहे का, जेणेकरून मी त्याला क्षमा करू शकेन?" .متفق عليه

عن أنس رضي الله عنه قال: «كأنِّي أنظر إلى الغُبار ساطِعًا في زُقَاق بني غَنْم، مَوْكبَ جبريلَ -صلوات الله عليه- حين سار رسولُ الله صلى الله عليه وسلم إلى بني قُرَيْظَة».رواه البخاري

عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «على أَنْقَابِ المدينةِ ملائكةٌ لا يدخلُها الطَّاعونُ، ولا الدَّجَّالُ».متفق عليه

عن زيد بن ثابت رضي الله عنه ، قال: كنَّا عند رسول الله صلى الله عليه وسلم نُؤَلِّفُ القرآنَ من الرِّقاع، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «طُوبَى للشَّام»، فقلنا: لأيٍّ ذلك يا رسولَ الله؟ قال: «لأنَّ ملائكةَ الرحمن باسطةٌ أجنحتَها عليها».رواه الترمذي وأحمد

عن جابر رضي الله عنه ، قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «إنَّ إبليسَ يضعُ عرْشَه على الماء، ثم يَبْعَث سَراياه، فأدْناهم منه منزِلةً أعظمُهم فتنةً، يجيء أحدهم فيقول: فعلتُ كذا وكذا، فيقول: ما صنعتَ شيئًا. قال: ثم يجيء أحدهم فيقول: ما تركتُه حتى فَرَّقتُ بينه وبين امرأتِه، قال: فيُدْنِيه منه ويقول: نعم أنت». قال الأعمش: أراه قال: «فيَلْتَزِمُه».رواه مسلم

जाबीर इब्न अब्दुल्लाह (अल्लाह त्याच्यावर आणि त्याच्या वडिलांवर प्रसन्न असो) यांनी सांगितले की अल्लाहचे रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "जो कोणी पुकार ऐकून म्हणतो: हे अल्लाह, या परिपूर्ण पुकाराचे आणि स्थापित होणाऱ्या प्रार्थनेचे स्वामी, मुहम्मद अल-वसीलाह आणि अल-फदीलाह प्रदान कर आणि त्यांना त्या प्रशंसनीय स्थानावर उठव ज्याचे तू त्यांना वचन दिले आहेस, न्यायाच्या दिवशी त्यांना माझी मध्यस्थी मिळेल."رواه البخاري

अबू मुर्शद घनवी यांच्या अधिकारावर, अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न होऊ, तो म्हणतो की अल्लाहचे मेसेंजर, अल्लाह त्याला आशीर्वाद देईल आणि त्याला शांती देईल, म्हणाले: "कबरांवर बसू नका आणि त्यांच्याकडे तोंड करून प्रार्थना करू नका." رواه مسلم

عن واثلة بن الأسقع رضي الله عنه ، قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «إنَّ اللهَ اصْطَفى كِنانَة من وَلَد إسماعيل، واصْطَفى قُريشًا من كِنانة، واصْطَفى بَني هاشم مِنْ قُرَيش، واصْطَفاني مِنْ بني هاشم، فأنا سَيِّدُ وَلَد آدم ولا فَخْر، وأوَّلُ مَن تَنْشَقُّ عنه الأرض، وأوَّلُ شافع، وأوَّل مُشَفَّع».رواه ابن حبان، وأصله في صحيح مسلم