TH
ความเข้าใจเกี่ยวกับดุอาอ์
บทดุอาอฺทั่วไป
5 hadiths
แบบอย่างของท่านนบีศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ในการรำลึกถึงอัลลอฮฺ
5
ประโยชน์ของการรำลึกถึงอัลลอฮฺ
8
บทรำลึกยามเช้าและยามเย็น
4
บทดุอาอฺทั่วไป
5
ดุอาอ์เข้าและออกจากบ้าน
2
أذكار الدخول والخروج من الخلاء
1
ดุอาอ์เข้าและออกจากมัสยิด
2
ดุอาอ์ที่ใช้กล่าวขณะตกทุกข์ได้ยาก
1
ดุอาอ์สำหรับเรื่องราวต่าง ๆที่มาประสบ
12
أحكام الدعاء
1
มารยาทในการขอดุอาอ์
2
สาเหตุที่ทำให้การขอดุอาอ์ถูกตอบรับและถูกปฏิเสธ
4
บทดุอาอ์ที่มีร่องรอยการปฏิบัติมาจากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม
18
5 hadiths
จากญาบิร เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ได้กล่าวว่า: ฉันได้ยินท่านเราะสูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้กล่าวว่า: การรำลึกถึงอัลลอฮ์ที่ดีที่สุด คือ "ลาอิลาฮะอิลลัลลอฮ์" (ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่เที่ยงแท้นอกจากอัลลอฮ์) และการขอพรที่ดีที่สุด คือ "อัลหัมดุลิลลาฮ์" (การสรรเสริญเป็นสิทธิของอัลลอฮ์)
บันทึกโดย อัตติรมิซีย์ อันนะซาอีย์ในหนังสืออัลกุบรอ และอิบนุมาญะฮ์
عن أبي سعيد الخدري رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "الْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ، لَا إلَهَ إلَّا اللَّهُ، وَسُبْحَانَ اللَّهِ، وَاَللَّهُ أَكْبَرُ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ، وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إلَّا بِاَللَّهِ".
رواه ابن حبان والحاكم، أما النسائي فرواه في الكبرى لكن من حديث أبي هريرة
จากอบูฮุรัยเราะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า : "สองถ้อยคำที่เบาสำหรับลิ้นแต่หนักบนตาชั่ง ทั้งยังเป็นที่รักยิ่งแด่อัร-เราะห์มาน นั่นคือ: ซุบหานัลลอฮิลอะซีม (มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่อัลลอฮ์ผู้ทรงยิ่งใหญ่) และซุบหานัลลอฮิวะบิฮัมดิฮี (มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่อัลลอฮ์ และด้วยการสรรเสริญแด่พระองค์)"
บันทึกโดย อัล-บุคอรีย์ และมุสลิม
จากอบูฮุร็อยเราะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า: ท่านเราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: การที่ฉันกล่าว: "سُبْحَانَ اللهِ، وَالْحَمْدُ لِلهِ، وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَاللهُ أَكْبَرُ" (มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่อัลลอฮฺ การสรรเสริญทั้งหลายเป็นสิทธิของอัลลอฮฺ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพสักการะอย่างแท้จริงนอกจากอัลลอฮฺ อัลลอฮ์ทรงยิ่งใหญ่ที่สุด) นั้นย่อมเป็นที่รักยิ่งสำหรับฉันมากกว่าทุกสิ่งที่ดวงอาทิตย์ได้ขึ้นมาเหนือมัน"
บันทึกโดย มุสลิม
عَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: كَانَ الرَّجُلُ إِذَا أَسْلَمَ عَلَّمَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ، ثُمَّ أَمَرَهُ أَنْ يَدْعُوَ بِهَؤُلَاءِ الْكَلِمَاتِ: «اللهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَعَافِنِي وَارْزُقْنِي». وَفِي رِوَايَةٍ: أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَتَاهُ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ كَيْفَ أَقُولُ حِينَ أَسْأَلُ رَبِّي؟ قَالَ: «قُلْ: اللهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَعَافِنِي وَارْزُقْنِي» وَيَجْمَعُ أَصَابِعَهُ إِلَّا الْإِبْهَامَ «فَإِنَّ هَؤُلَاءِ تَجْمَعُ لَكَ دُنْيَاكَ وَآخِرَتَكَ».
رواه مسلم
