TH
ความเข้าใจเกี่ยวกับดุอาอ์
ดุอาอ์สำหรับเรื่องราวต่าง ๆที่มาประสบ
12 hadiths
แบบอย่างของท่านนบีศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ในการรำลึกถึงอัลลอฮฺ
5
ประโยชน์ของการรำลึกถึงอัลลอฮฺ
8
บทรำลึกยามเช้าและยามเย็น
4
บทดุอาอฺทั่วไป
5
ดุอาอ์เข้าและออกจากบ้าน
2
أذكار الدخول والخروج من الخلاء
1
ดุอาอ์เข้าและออกจากมัสยิด
2
ดุอาอ์ที่ใช้กล่าวขณะตกทุกข์ได้ยาก
1
ดุอาอ์สำหรับเรื่องราวต่าง ๆที่มาประสบ
12
أحكام الدعاء
1
มารยาทในการขอดุอาอ์
2
สาเหตุที่ทำให้การขอดุอาอ์ถูกตอบรับและถูกปฏิเสธ
4
บทดุอาอ์ที่มีร่องรอยการปฏิบัติมาจากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม
18
12 hadiths
عن أبي موسى الأشعري رضي الله عنه قال: خَسَفَت الشمس على زمان رسول الله صلى الله عليه وسلم . فقام فَزِعًا، ويخشى أن تكون الساعة، حتى أتى المسجد، فقام، فصلى بأطول قيام وسجود، ما رأيته يفعله في صلاته قطُّ، ثم قال: إن هذه الآيات التي يُرْسِلُهَا الله عز وجل : لا تكون لموت أحد ولا لحياته، ولكن الله يُرْسِلُهَا يُخَوِّفُ بها عباده، فإذا رأيتم منها شيئا فَافْزَعُوا إلى ذكر الله و دُعَائِهِ وَاسْتِغْفَارِهِ.
متفق عليه
จากสุไลมาน บิน ศุร็อด เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า: ฉันกำลังนั่งอยู่กับท่านศาสดา ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และชายสองคนกำลังด่าทอกัน หนึ่งในนั้นหน้าแดงและเส้นเลือดของเขาบวม ดังนั้นท่านศาสดา ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: "ฉันรู้คำหนึ่ง หากเขาอ่านคำนี้ ความรู้สึกโกรธของเขาก็จะหมดไป ถ้าเขากล่าวว่า "ฉันขอความคุ้มครองต่อพระเจ้าให้พ้นจากซาตาน" ความรู้สึกโกรธของเขาก็จะหมดไปจากเขา" พวกเขาจึงกล่าวแก่เขาว่า แท้จริงแล้วท่านศาสดาศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: “ท่านจงขอความคุ้มครองต่อพระเจ้าจากซาตาน” จากนั้นเขาก็พูดว่า: ฉันเป็นบ้าไปแล้วหรือ?
บันทึกโดย อัล-บุคอรีย์ และมุสลิม
عن أبي أمامة رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم كَانَ إذا رَفَعَ مَائِدَتَهُ، قال: «الحَمْدُ للهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ، غَيْرَ مَكْفِيٍّ، وَلَا مُوَدَّعٍ، وَلَا مُسْتَغْنًى عَنْهُ رَبَّنَا».
رواه البخاري
عن أنس رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم كان إذا أوى إلى فراشه، قال: «الحمد لله الذي أطعمنا وسقانا، وكفانا وآوانَا، فَكَمْ مِمَّنْ لا كَافِيَ له وَلاَ مُؤْوِيَ».
رواه مسلم
จากท่านหญิงเคาละฮ์ บินติ หะกีม อัสสุละมิยะฮ์ กล่าวว่า: ฉันได้ยินท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: “ผู้ใดที่หยุดพัก ณ ที่ใดที่หนึ่ง แล้วเขากล่าวว่า أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ (ความว่า ฉันขอความคุ้มครองด้วยถ้อยคำแห่งอัลลอฮฺที่สมบูรณ์จากความชั่วร้ายที่พระองค์สร้างขึ้น) เขาย่อมจะไม่ได้รับอันตรายจากสิ่งใดๆ จนกระทั่งเขาย้ายออกไปจากที่แห่งนั้น”
บันทึกโดย มุสลิม
عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعاً: «إذا أوى أحدكم إلى فراشه فَليَنْفُضْ فِرَاشَهُ بِدَاخِلَةِ إزَارِهِ فإنَّهُ لا يدري ما خلفه عليه، ثم يقول: باسمك ربي وضعت جنبي، وبك أرفعه، إن أمسكت نفسي فارحمها، وإن أرسلتها، فاحفظها بما تحفظ به عبادك الصالحين».
متفق عليه
عن طلحة بن عبيد الله رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم كانَ إذا رأى الهلالَ، قال: «اللّهمَّ أهِلَّهُ عليْنا بالأمْن والإيمان، وَالسَّلامَةِ وَالإسلامِ، ربِّي وربُّكَ اللهُ، هِلالُ رُشْدٍ وخيرٍ».
رواه الترمذي وأحمد والدارمي، وليس عندهم لفظة: "هلال رشد وخير"، وجاءت عند ابن ابي شيبة بسند مرسل
عن جابر رضي الله عنه قَالَ: كُنَّا إِذَا صَعِدْنَا كَبَّرْنَا، وَإِذَا نَزَلْنَا سَبَّحْنَا. عن ابن عمر رضي الله عنهما قالَ: كانَ النبيُّ صلى الله عليه وسلم وجيُوشُهُ إِذَا عَلَوا الثَّنَايَا كَبَّرُوا، وَإِذَا هَبَطُوا سَبَّحُوا.
حديث جابر -رضي الله عنه- رواه البخاري. حديث ابن عمر -رضي الله عنهما- رواه أبو داود
عن عائشة رضي الله عنها ، قالت: كان النبي صلى الله عليه وسلم إذا عَصَفَت الرِّيح قال: «اللَّهُمَّ إنِّي أسْأَلُك خَيرها وخير ما فيها وخَير ما أُرسِلت به، وأعوذ بك من شرِّها وشرِّ ما فيها وشرِّ ما أُرسِلت به».
رواه مسلم
จากอุษมาน บิน อบิลอาศ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ รายงานว่า: เขาได้มาพบท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม แล้วกล่าวว่า "โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์ แท้จริงชัยฏอนได้ขวางระหว่างฉันกับการละหมาดของฉัน และการอ่านอัลกุรอานของฉันทำให้ฉันสับสน" ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า "นั่นคือชัยฏอนที่มีชื่อเรียกว่า คินซับ/คินซิบ หากท่านรู้สึกอย่างนั้น จงขอความคุ้มครองต่ออัลลอฮ์ให้พ้นจากมัน และถ่มน้ำลายไปทางซ้ายของเจ้า 3 ครั้ง" เขากล่าว่า: ฉันทำอย่างนั้นและอัลลอฮ์ก็ทำให้มันหายจากฉันไป.
บันทึกโดย มุสลิม
عن ابن عمر قال: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم إذا أفطر قال: "ذهب الظمأُ، وابتلت العروق، وثبت الأجر إن شاء الله".
رواه أبو داود
عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لاَ يَتَمَنَّيَنَّ أَحَدُكُمُ المَوْتَ مِنْ ضُرٍّ أَصَابَهُ، فَإِنْ كَانَ لاَ بُدَّ فَاعِلًا، فَلْيَقُلْ: اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مَا كَانَتِ الحَيَاةُ خَيْرًا لِي، وَتَوَفَّنِي إِذَا كَانَتِ الوَفَاةُ خَيْرًا لِي».
متفق عليه
