KMR
كل الأحاديث
مجموعة البطاقات كاملة، رتّبها بحسب الباب
The Noble Qur'an and Qur'anic Sciences
26
The Hadith and Hadith Sciences
3
The Creed
135
Jurisprudence and Juristic Principles
288
Virtues and Manners
288
Da‘wah and Hisbah
15
Seerah and History
38
655 حديث
ژ عومەرێ كوڕێ خه‌طابی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت کو: وی گوھ ل پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) بوو دگۆت: ((ئه‌گه‌ر هوین ب دروستی خۆ ب هێلنه ب هیڤییا خودێڤه؛ ئه‌و دێ ڕزقێ هه‌وه ده‌ت كا چاوا ڕزقێ بالنده‌یی دده‌ت، سپێدێ برسی و ب زكێ خالی ده‌ردكه‌ڤیت و ئێڤاری ب زكێ تێر دزڤڕیت)).
رواه الترمذي وابن ماجه وأحمد
عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: «ما نهيتكم عنه فاجتنبوه، وما أمرتكم به فأْتُوا منه ما استطعتم، فإنما أَهلَكَ الذين من قبلكم كثرةُ مسائلهم واختلافهم على أنبيائهم».
متفق عليه
ژ ئه‌بو هوره‌یره‌ی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((هه‌ر كه‌سێ نه‌خۆشی و ته‌نگاڤییه‌كێ ژ نه‌خۆشی و ته‌نگاڤییێن دونیایێ ل سه‌ر باوه‌رداره‌كی ڕاكه‌ت؛ خودێ دێ نه‌خۆشی و ته‌نگاڤییه‌كا ڕۆژا قیامه‌تێ ل سه‌ر وی ڕاكه‌ت. هه‌ر كه‌سێ ل مرۆڤه‌كێ ته‌نگاڤ بكه‌ته به‌رفره‌هی؛ خودێ دێ ل دونیا و ئاخره‌تێ ل سه‌ر وی كه‌ته به‌رفره‌هی. هه‌ر كه‌سێ موسلمانه‌كی ستاره بكه‌ت؛ خودێ دێ ل دونیا و ئاخره‌تێ وی ستاره كه‌ت. خودێ هاریكارێ عه‌بدییه هندی عه‌بد هاریكارێ برایێ خۆ بیت، هه‌ر كه‌سێ ڕێكه‌كێ بگریته به‌ر و تێدا داخوازا زانینه‌كێ بكه‌ت، خودێ دێ ڕێكه‌كێ بۆ وی به‌ره‌ڤ به‌هه‌شتێ ب ساناهی كه‌ت، و هه‌ر كۆمه‌كا ل ماله‌ك ژ مالێن خودێ ڕویننه خوار و په‌ڕتووكا خودێ بخوینن و نیشا ئێكودوو بده‌ن؛ ئارامى و ته‌ناهی دێ ب سه‌ر واندا هێت و دلۆڤانی دێ وان ڤه‌گریت و مه‌لائیكه‌ت دێ دۆرێ ل وان گرن و خودێ دێ ل ده‌ڤ وان مه‌لائیكه‌تێن ل ده‌ڤ وی هه‌ین به‌حسێ وان كه‌ت، و هه‌ر كه‌سێ كارێ وی؛ وی ڤه‌هێلیت؛ نه‌سه‌با وی؛ وی پێش نائێخیت)).
رواه مسلم
عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: «وَاللهِ إني لأَسْتَغْفِرُ اللهَ وأَتُوبُ إليهِ في اليومِ أَكْثَرَ من سَبْعِينَ مَرَّةً».
رواه البخاري
عن الْأَغَرِّ رضي الله عنه، وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا أَيُّهَا النَّاسُ تُوبُوا إِلَى اللهِ، فَإِنِّي أَتُوبُ فِي الْيَوْمِ إِلَيْهِ مِائَةَ مَرَّةٍ».
رواه مسلم
ژ ئه‌بو زەڕی (خودێ ژێ ڕازی بیت): ژ پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) د وێ چەندێدا یا کو وی ژ خودایێ مه‌زن ڤه‌گێڕای کو گۆتییە: ((ئه‌ی عه‌بدێن من؛ من زۆڕداری ل سه‌ر خۆ حه‌ڕام كرییه و من د ناڤبه‌را هه‌وه ژیدا حه‌رامكر، ڤێجا هوین زۆڕدارییێ نه‌كه‌ن. ئه‌ی عه‌بدێن من؛ هوین هه‌می د سه‌رداچوویینه، ئه‌و نه‌بیت یێ من به‌رێ وی دایه ڕێكا ڕاست و ب هیدایه‌ت ئینای، ڤێجا هوین داخوازا هیدایه‌تێ ژ من بكه‌ن ئه‌ز دێ هه‌وه ب هیدایه‌ت ئینم و به‌رێ هه‌وه ده‌مه ڕێكا ڕاست. ئەی عەبدێن من؛ هوین هه‌می د برسینە، ئه‌و نه‌بیت یێ من تێر کربیت، ڤێجا داخوازا تێرکرنێ ژ من بکەن دێ وە تێرکەم. ئەی عەبدێن من؛ هوین هه‌می د ڕویسن، ئه‌و نه‌بیت یێ من جلك کربنە بەر، ڤێجا داخوازا جلکان ژ من بکەن، ئه‌ز دێ جلکان کەمە بەر هه‌وه. ئەی عەبدێن من؛ هوین ب شەڤ و ڕۆژ خەلەتی و گونه‌هان دکەن، ئەز ژی گونەهان هەمییان ژێدبەم، ڤێجا داخوازا ژێبرنا گونه‌هان ژ من بکەن، ئه‌ز دێ بۆ وە ژێبه‌م. ئەی عەبدێن من؛ هوین چ جاران نه‌شێن زیانێ بگەهیننه من و هوین چ جاران نه‌شێن مفاى بگەهیننه من. ئەی عەبدێن من؛ ئەگەر یێ ئێکێ و یێ دویماهیكێ ژ هه‌وە و مرۆڤ و ئه‌جنه‌یێن هه‌وه هه‌می ل سەر دلێ كه‌سێ ژ هه‌مییان ژ خودێ ترستربن ژ ناڤ هه‌وه؛ ئه‌ڤه خۆ تشته‌کی ل سه‌ر مولکێ من زێدە ناكه‌ت. ئەی عەبدێن من؛ ئەگەر یێ ئێکێ و یێ دویماهیكێ ژ هه‌وە و مرۆڤ و ئه‌جنه‌یێن هه‌وه هه‌می ل سەر دلێ كه‌سێ ژ هه‌مییان خرابتربن ژ ناڤ هه‌وه؛ ئه‌ڤه خۆ تشته‌کی ژ مولکێ من كێم ناكه‌ت.ئەی عەبدێن من؛ ئەگەر یێ ئێکێ و یێ دویماهیكێ ژ هه‌وە و مرۆڤ و ئه‌جنه‌یێن هه‌وه هه‌ر هه‌می ل جهه‌كی ڕابن و داخوازێ ژ من بكه‌ن، ڤێجا ئه‌ز ژی داخوازا هه‌مییان بجھ بينم و تشتێ ژ من خواستی بده‌مێ ؛ ئه‌ڤه خۆ تشته‌کی ژ مولکێ من كێم ناكه‌ت، هندی وێ ئاڤێ نه‌بیت یا ده‌مێ ده‌رزی دهێته داهێلان د ناڤ ئاڤێدا و ئاڤ پێڤه دهێت و ژ ئاڤا ده‌ریایێ كێم دبیت، ئەی عەبدێن من؛ ب ڕاستی ئەڤە کریارێن هه‌وەنە ئەز بۆ هه‌وه دنڤیسم و دپارێزم، پاشی جزایێ وان هه‌مییان ب ته‌مامی دده‌مه هه‌وه، ڤێجا هه‌ر كه‌سێ خێر دیت؛ بلا سوپاسیا خودێ بکەت، و هه‌ر كه‌سێ تشته‌کێ دی دیت ژ بلی وێ چەندێ؛ هنگی بلا ژ خۆ پێڤه‌تر لۆمه‌ی كه‌سێ دی نه‌كه‌ت)).
رواه مسلم
ژ ئبن عەباسی (خودێ ژ هەردووكان ڕازی بیت) گۆت: ڕۆژەکێ ئه‌ز ل پشت پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) بووم، ئینا گۆت: ((ئه‌ی كوڕكۆ؛ ئه‌ز دێ هنده‌ك په‌یڤان نیشا ته‌ده‌م: سنوورێن خودێ بپارێزه؛ ئه‌و ژی دێ ته پارێزیت. سنوورێن خودێ بپارێزه؛ دێ بینی هه‌می گاڤا ئه‌و یێ ل به‌رامبه‌ری ته. ئه‌گه‌ر ته ڤیا داخوازییه‌كێ بكه‌ی؛ داخوازیا خۆ ژ خودێ بكه، ئه‌گه‌ر تو پێدڤی هاریكارییێ بووی؛ داخوازا هاریكارییێ ژ خودێ بكه. بزانه؛ ئه‌گه‌ر ئوممه‌ت هه‌می كۆم ببیت دا مفایه‌كی بگه‌هیننه ته؛ ئه‌و نه‌شێن مفای بگه‌هیننه ته ژبلی وی تشتێ خودێ بۆ ته نڤیسی، و ئه‌گه‌ر كۆم ببن دا زیانه‌كێ بگه‌هیننه ته؛ ئه‌و نه‌شێن چ زیانان بگه‌هیننه ته ژبلی وێ یا خودێ ل سه‌ر ته نڤیسی، پێنووس یێن بلندبووین و به‌رپه‌ڕ ژی یێن هشك بووین)).
رواه الترمذي
عن أبي ذر رضي الله عنه قال: قال النبي صلى الله عليه وسلم :«عُرِضَتْ عَلَيَّ أعمالُ أُمتي، حَسَنُهَا وسَيِّئُهَا فَوَجَدتُ في مَحَاسِنِ أَعْمَالِهَا الأَذَى يُمَاطُ عَنِ الطَّرِيقِ، ووَجَدتُ في مَسَاوِئِ أَعْمَالِهَا النُّخَاعَةُ تَكُونُ في المَسْجِدِ لا تُدْفَنُ».
رواه مسلم
ژ ئه‌بو هورەیرەی (خودێ ژێ ڕازی بیت) ژ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ژ وێ یا ژ خودایێ خۆ یێ مه‌زن ڤه‌دگێڕیت كو گۆتییه: ((عه‌بدەکی گونه‌هه‌ك كر، ئینا گۆت: خودایێ من؛ گونه‌ها من بۆ من ژێببه، خودایێ مه‌زن ژی گۆت: عه‌بدێ من گونه‌هه‌ك كر، پاشی زانی كو وی خودایه‌ك یێ هه‌ی و گونه‌هێ ژێدبه‌ت و مرۆڤی ژ به‌ر گونه‌هێ سزا دده‌ت. پاشی جاره‌كا دی زڤڕی و گونه‌هه‌كا دی كر، ئینا گۆت: خودایێ من؛ گونه‌ها من بۆ من ژێببه، خودایێ مه‌زن ژی گۆت: عه‌بدێ من گونه‌هه‌ك كر، پاشی زانی كو وی خودایه‌ك یێ هه‌ی و گونه‌هێ ژێدبه‌ت و مرۆڤی ژ به‌ر گونه‌هێ سزا دده‌ت. پاشی جاره‌كا دی زڤڕی و گونه‌هه‌ك كر، ئینا گۆت: خودایێ من؛ گونه‌ها من بۆ من ژێببه، خودایێ مه‌زن ژی گۆت: عه‌بدێ من گونه‌هه‌ك كر، پاشی زانی كو وی خودایه‌ك یێ هه‌ی و گونه‌هێ ژێدبه‌ت و مرۆڤی ژ به‌ر گونه‌هێ سزا دده‌ت. تشتێ ته دڤێت بكه؛ ئه‌ز ل ته بووریم و من گونه‌هێن ته ژێبرن)).
متفق عليه
عن أبي أمامة رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم كَانَ إذا رَفَعَ مَائِدَتَهُ، قال: «الحَمْدُ للهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ، غَيْرَ مَكْفِيٍّ، وَلَا مُوَدَّعٍ، وَلَا مُسْتَغْنًى عَنْهُ رَبَّنَا».
رواه البخاري
عن عائشة رضي الله عنها قالت: كان رسولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم إذا فَاتَتْهُ الصَّلَاةُ مِنَ الليلِ مِن وَجَعٍ أَوْ غَيْرِهِ، صَلَّى من النَّهَارِ ثِنْتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً.
رواه مسلم
عن عائشة رضي الله عنها والمغيرة بن شعبة رضي الله عنه : أن النبي صلى الله عليه وسلم كان يقوم من الليل حتى تَتَفَطَّرَ قَدَمَاهُ فقلت له: لم تَصْنَعُ هذا يا رسول الله، وقد غفر اللهُ لك ما تقدم من ذنبك وما تأخر؟ قال: «أَفَلَا أحب أن أكونَ عبدا شَكُورًا».
حديث عائشة -رضي الله عنها-: متفق عليه. حديث المغيرة بن شعبة -رضي الله عنه-: متفق عليه
عن أبي هريرة رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم قال: «لا يُلْدَغُ المؤمنُ من جُحْرٍ واحد مرتين».
متفق عليه
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضيَ اللهُ عنه أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: «أَحَبُّ الْبِلَادِ إِلَى اللهِ مَسَاجِدُهَا، وَأَبْغَضُ الْبِلَادِ إِلَى اللهِ أَسْوَاقُهَا».
رواه مسلم
عَنْ جَرِيرٍ رضي الله عنه عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ يُحْرَمِ الرِّفْقَ يُحْرَمِ الْخَيْرَ».
رواه مسلم
عن أنس رضي الله عنه قَالَ: كُنْتُ أمشي مَعَ رسول الله صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ بُرْد نَجْرَانيٌّ غَلِيظُ الحَاشِيَةِ، فأدْرَكَهُ أعْرَابِي فَجَبذَهُ بِرِدَائِهِ جَبْذَة شَديدة، فَنَظَرْتُ إِلَى صَفْحَةِ عَاتِقِ النَّبيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ أثَّرَتْ بِهَا حَاشِيَة الرِّدَاءِ مِنْ شِدَّةِ جَبْذَتِه، ثُمَّ قَالَ: يَا مُحَمَّدُ، مُر لِي مِنْ مَالِ اللهِ الَّذِي عِنْدَكَ. فَالتَفَتَ إِلَيْهِ، فَضَحِكَ ثُمَّ أَمَرَ لَهُ بِعَطَاءٍ.
متفق عليه
عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المُؤْمِنينَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْعَشْرُ أَحْيَا اللَّيْلَ، وَأَيْقَظَ أَهْلَهُ، وَجَدَّ وَشَدَّ الْمِئْزَرَ.
متفق عليه
ژ ئه‌بو هورەیرە (خودێ ژێ ڕازی بیت) ژ پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆت: ((ئوممه‌تا من هه‌می دێ چنه به‌حه‌شتێ، ئه‌و نه‌بیت یێ نه‌ڤێت بچیت))، گۆتن: ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ؛ ما كی هه‌یه نه‌ڤێت بچیت؟ گۆت: ((هه‌ر كه‌سێ گوهدارییا من بكه‌ت؛ دێ چیته به‌حه‌شتێ و هه‌ر كه‌سێ سه‌رپێچییا من بكه‌ت؛ ئه‌ڤه وی نه‌ڤێت بچیت)).
رواه البخاري
ئه‌بو به‌رزه‌یێ ئه‌سله‌می (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((ل ڕۆژا قیامه‌تێ هه‌ردوو پێیێن چ عه‌بدان نالڤن هه‌تا پرسیار ژێ نه‌هێته كرن ده‌رباره‌ی عه‌مرێ وی كا د چدا ب سه‌ر برییه و ده‌رباره‌ی زانستێ وی كا چ كار پێ كرییه و ده‌رباره‌ی مالێ وی كا ژ كیڤه په‌یدا كرییه و كا د چ تشتیدا مه‌زاختییه و ده‌رباره‌ی له‌شێ وی كا د چدا ڕزاندییه)).
رواه الترمذي
عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعاً: «لما خلق اللهُ الخَلْقَ كتب في كتاب، فهو عنده فوق العرش: إن رحمتي تَغْلِبُ غضبي». وفي رواية: «غَلَبَتْ غضبي» وفي رواية: «سَبَقَتْ غضبي».
متفق عليه
عَنْ أَنَسٍ رَضيَ اللهُ عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْ كَانَ لِابْنِ آدَمَ وَادِيَانِ مِنْ مَالٍ لَابْتَغَى وَادِيًا ثَالِثًا، وَلَا يَمْلَأُ جَوْفَ ابْنِ آدَمَ إِلَّا التُّرَابُ، وَيَتُوبُ اللهُ عَلَى مَنْ تَابَ».
متفق عليه
ژ ئبن عومه‌ری (خودێ ژ هه‌ردووکان ڕازی بیت) گۆت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((به‌رده‌وام جبریلی شیره‌ت ب قه‌نجی و باشییا د گه‌ل جیرانی ل من كر هه‌تا من هزركری جيران دێ بیته میراتگرێ جيرانێ خۆ)).
متفق عليه
عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: ما عاب رسول الله صلى الله عليه وسلم طعاما قط، إن اشتهاه أكله، وإن كرهه تركه.
متفق عليه
عن أبي سعيد الخدري رضي الله عنه مرفوعاً: أنَّ ناسًا من الأنصارِ سألوا رسولَ الله - صلى الله عليه وسلم - فأعطاهم، ثم سألوه فأعطاهم، حتى نَفِدَ ما عنده، فقال لهم حين أنفقَ كلَّ شيءٍ بيده: «ما يَكُنْ عندي من خيرٍ فلن أَدَّخِرَهُ عَنْكُم، ومَنْ يَسْتَعْفِفْ يُعِفِّهُ اللهُ، ومَنْ يَسْتَغْنِ يُغْنِهِ اللهُ، ومَنْ يَتَصَبَّرْ يُصَبِّرْهُ اللهُ. وما أُعْطِيَ أَحَدٌ عطاءً خَيرًا وأَوسع من الصبرِ».
متفق عليه
الصفحة السابقة
صفحة 10 من 28
الصفحة التالية
