KMR
Jurisprudence and Juristic Principles
فقه العبادات
231 حديث
الطهارة
18
الصلاة
126
الجنائز
11
الزكاة
13
الصيام
40
الحج والعمرة
17
الجهاد
17
231 حديث
عه‌بدولڵاھێ كوڕێ عه‌بباسی (خودێ ژ هه‌ردووكان ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆته ژنه‌كا ئه‌نصاری - ئبن عه‌بباسی ناڤێ وێ ئینا بوو، به‌لێ من یێ ژبیركری-: «چ تشت بوویه ئه‌گه‌ر كو تو د گه‌ل مه نه‌هێیه حه‌جێ؟» وێ ژنێ گۆت: مه ب تنێ دوو حێشترێن ئاڤكێشانێ هه‌بوون، بابێ زارۆكێ من (زه‌لامێ من) و كوڕێ من ل سه‌ر ئێكێ ژ وان چوونه حه‌جێ، و ئێك ژی بۆ مه هێلا دا ئاڤێ پێ بكێشین، (ئینا پێغه‌مبه‌ری) گۆت: «ئه‌گه‌ر ڕه‌مه‌زان هات؛ عومرێ بكه، چونكی عومره‌ك د ڕه‌مه‌زانێدا به‌رامبه‌ری حه‌جه‌كێیه».
متفق عليه
عن فَضَالَةُ بنُ عُبَيْدٍ وسلمان الفارسي وعقبة بن عامر الجهني رضي الله عنهم مرفوعاً: «كُلُّ مَيِّتٍ يُخْتَمُ على عَمَلِهِ إلا الُمرَابِطَ في سبيل الله، فإنه يَنْمِي لَهُ عَمَلَهُ يوم القيامة، ويُؤَمَّنُ فتنة القبر».
رواه أبو داود والترمذي وأحمد من حديث فضالة -رضي الله عنه
ژ ئه‌بو هوره‌یره‌ی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: من گوهـ ل پێغەمبەری (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) بوو دگۆت: ((هەر کەسێ بۆ خودێ بچیته حەجێ و د ڤێ حه‌جێدا نه‌چیته نڤینا هه‌ڤژینا خۆ و ئاخڤتنێن نه‌دروست نه‌كه‌ت و خه‌به‌ران نه‌بێژیت و گونه‌هان نه‌كه‌ت؛ دێ زڤڕیته وی ده‌مێ ژ نوی ژ دایكا خۆ بووی)).
متفق عليه
عائیشا دایكا باوه‌رداران (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: کو وێ گۆت: ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ؛ ئه‌م وه‌سا دبینین كو جیهاد باشترین كریاره، ئه‌رێ ئه‌م جیهادێ نه‌كه‌ین؟ گۆت: «نه‌خێر، به‌لكی باشترین جیهاد بۆ هه‌وه: حه‌جه‌كه ب دروستی هاتبیته ئه‌نجامدان».
رواه البخاري
عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضيَ اللهُ عنهما قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا جَمَعَ اللهُ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرْفَعُ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ، فَقِيلَ: هَذِهِ غَدْرَةُ فُلَانِ بْنِ فُلَانٍ».
متفق عليه
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُما: أَنَّ امْرَأَةً وُجِدَتْ فِي بَعْضِ مَغَازِي النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقْتُولَةً، فَأَنْكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَتْلَ النِّسَاءِ وَالصِّبْيَانِ.
متفق عليه
عن عبد الله بن أبي أوفى رضي الله عنه أَنَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم فِي بَعْض أَيَّامه التي لَقِي فيها العدو انتظر، حتى إذا مَالَتِ الشمس قام فِيهم، فقال: «أَيُّها الناس، لا تَتَمَنَّوْا لِقَاء الْعَدُوِّ، وَاسْأَلوا الله الْعافية فَإِذا لَقِيتموهم فَاصْبِرُوا، وَاعلموا أَنَّ الْجَنَّة تحت ظِلال السُّيوف ثُمَّ قَال النَّبِي صلى الله عليه وسلم: اللهمَّ مُنزِلَ الْكتاب، وَمُجْرِيَ السَّحاب، وَهازم الأَحْزاب: اهْزِمهم، وَانصُرنا علَيهم».
متفق عليه
عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «رِبَاطُ يَوْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا عَلَيْهَا، وَمَوْضِعُ سَوْطِ أَحَدِكُمْ مِنَ الجَنَّةِ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا عَلَيْهَا، وَالرَّوْحَةُ يَرُوحُهَا العَبْدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوِ الغَدْوَةُ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا عَلَيْهَا».
متفق عليه
ئه‌بو مووسا (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پرسیار ژ پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) هاته كرن ده‌رباره‌ی وی كه‌سێ شه‌ڕی دكه‌ت ژ به‌ر مێرخواسییێ، یان ژ به‌ر ده‌مارگیرییێ (ته‌عه‌صوبێ)، یان ژ به‌ر ڕویمه‌تییێ، ئه‌رێ كا كیژك ژ ڤانه د ڕێكا خودێدایه؟ پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: «هه‌ر كه‌سێ شه‌ڕی بكه‌ت دا كو په‌یڤا خودێ ژ هه‌مییان بلندتر بیت؛ ئه‌و د ڕێكا خودێدایه».
متفق عليه
عن أبي هريرة رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : «ما من مَكْلُومٍ يُكْلَمُ في سبيل الله، إلا جاء يومَ القيامة، وكَلْمُهُ يَدْمَى: اللَّونُ لَوْنُ الدَّمِ، والرِّيحُ رِيحُ المِسْكِ».
متفق عليه
عن عَبْد اللهِ بن أبي أوفى رضي الله عنهما قال: «غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ الله صلى الله عليه وسلم سَبْعَ غَزَوَاتٍ، نَأْكُلُ الْجَرَادَ».
متفق عليه
ئه‌بو سه‌عیدێ خودری (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((ده‌مێ هه‌وه گوهـ ل بانگی بوو؛ هوین ژی وه‌كی وێ یا بانگهلدێر دبێژیت ببێژن)).
متفق عليه
موغییره (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: د گه‌شته‌كێدا ئه‌ز د گه‌ل پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بووم، ڤێجا من خۆ نزم كر دا خۆفكێن وی ژ پێیێن وی بكه‌م، ئینا گۆت: ((وان بهێله، چونكی من هه‌ردوو پێیێن خۆ ب پاقژی (ب ده‌ستنڤێژ) كرینه د ناڤ واندا))، پاشی مه‌سح ل سه‌ر وان كر.
متفق عليه
عن عبد الله بن عمر رضي الله عنهما «أنَّ رسُول الله -صلَّى الله عليه وسلَّم- دَخَل مكَّة مِن كَدَاٍء، مِن الثَنِيَّة العُليَا التِّي بالبَطحَاءِ، وخرج من الثَنِيَّة السُفلَى».
متفق عليه
عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: أَنَّهُ جَاءَ إِلَى الحَجَرِ الأَسْوَدِ فَقَبَّلَهُ، فَقَالَ: إِنِّي أَعْلَمُ أَنَّكَ حَجَرٌ، لاَ تَضُرُّ وَلاَ تَنْفَعُ، وَلَوْلاَ أَنِّي رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُكَ مَا قَبَّلْتُكَ.
متفق عليه
ئه‌نه‌سێ كوڕێ مالكی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: «ڕێزێن خۆ (د نڤێژێدا) ڕاست بكه‌ن، چونكی ڕاستكرنا ڕێزان ژ ته‌مامبوونا نڤێژێیه».
متفق عليه
عَنْ حُذَيْفَةَ رضي الله عنه قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ يَشُوصُ فَاهُ بِالسِّوَاكِ.
متفق عليه
عن عبد الله بن زيد بن عاصم المازني رضي الله عنه قال: (شُكِيَ إلى النبيِّ صلى الله عليه وسلم الرَّجلُ يُخَيَّلُ إِليه أنَّه يَجِد الشَّيء في الصَّلاة، فقال: لا ينصرف حتَّى يَسمعَ صَوتًا، أو يَجِد رِيحًا).
متفق عليه
ئه‌بو هوره‌یره (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((ئه‌رێ ما ئێك ژ هه‌وه ناترسیت ده‌مێ سه‌رێ خۆ به‌ری پێشنڤێژی (ئیمامی) بلند دكه‌ت، كو خودێ سه‌رێ وی وه‌كی سه‌رێ كه‌ری لێ بكه‌ت، یان شێوه‌یێ وی وه‌كی شێوه‌یێ كه‌ری لێ بكه‌ت)).
متفق عليه
عائیشا (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: من گوھ ل پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بوو دگۆت: ((چ نڤێژ نینن ل ده‌مێ خوارن یا ئاماده بیت و ل ده‌مێ مرۆڤ هه‌ردوو پیساتییان (ده‌ستنڤێژا زراڤ و ستویر) پالدده‌ت)).
رواه مسلم
ئبن مه‌سعوود (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ته‌حیات (ته‌شه‌هود) نیشا من دا، د ده‌مه‌كیدا ده‌ستێ من د ناڤبه‌را هه‌ردوو ده‌ستێن ویدا بوو، هه‌روه‌كی چاوا سووڕه‌ته‌كا قورئانێ نیشا من ددا: ((التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ، وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ)) ئانكو: ((سلاڤ و په‌رستن بۆ خودێنه، نڤێژ و كریارێن پاقژ بۆ خودێنه، سلاڤ ل سه‌ر ته بن ئه‌ی پێغه‌مبه‌ر و دلۆڤانی و به‌ره‌كه‌تێن خودێ ل سه‌ر ته بن، سلاڤ ل سه‌ر مه و ل سه‌ر عه‌بدێن خودێ یێن چاك بن، ئه‌ز شاهده‌ییێ دده‌م كو ژ ئه‌لڵاهی پێڤه‌تر چ خودایێن ژ هه‌ژی په‌رستنێ نینن و ئه‌ز شاهده‌ییێ دده‌م كو موحه‌ممه‌د عه‌بدێ خودێ و پێغه‌مبه‌رێ وییه)). و د ڤه‌گوهاستنه‌كا دیدا هاتییه: ((إِنَّ اللهَ هُوَ السَّلَامُ، فَإِذَا قَعَدَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلَاةِ فَلْيَقُلْ: التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللهِ الصَّالِحِينَ، فَإِذَا قَالَهَا أَصَابَتْ كُلَّ عَبْدٍ لِلَّهِ صَالِحٍ فِي السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، ثُمَّ يَتَخَيَّرُ مِنَ الْمَسْأَلَةِ مَا شَاءَ)) ئانكو: ((ب ڕاستی خودێ بخۆ سه‌لامه، ڤێجا ده‌مێ ئێك ژ هه‌وه د نڤێژێدا ڕوینشت بلا بێژیت: سلاڤ و په‌رستن بۆ خودێنه، نڤێژ و كریارێن پاقژ بۆ خودێنه، سلاڤ ل سه‌ر ته بن ئه‌ی پێغه‌مبه‌ر و دلۆڤانی و به‌ره‌كه‌تێن خودێ ل سه‌ر ته بن، سلاڤ ل سه‌ر مه و ل سه‌ر عه‌بدێن خودێ یێن چاك بن، ده‌مێ ئه‌ڤه گۆت؛ دێ گه‌هیته هه‌ر عه‌بده‌كێ چاك يێ خودێ ل ئه‌سمان و ئه‌ردی، ئه‌ز شاهده‌ییێ دده‌م كو ژ ئه‌لڵاهی پێڤه‌تر چ خودایێن ژ هه‌ژی په‌رستنێ نینن و ئه‌ز شاهده‌ییێ دده‌م كو موحه‌ممه‌د عه‌بدێ خودێ و پێغه‌مبه‌رێ وییه، پاشی تشتێ وی دڤێت دێ بۆ خۆ داخواز کەت)).
متفق عليه
عن أبي موسى الأشعري رضي الله عنه قال: خَسَفَت الشمس على زمان رسول الله صلى الله عليه وسلم . فقام فَزِعًا، ويخشى أن تكون الساعة، حتى أتى المسجد، فقام، فصلى بأطول قيام وسجود، ما رأيته يفعله في صلاته قطُّ، ثم قال: إن هذه الآيات التي يُرْسِلُهَا الله عز وجل : لا تكون لموت أحد ولا لحياته، ولكن الله يُرْسِلُهَا يُخَوِّفُ بها عباده، فإذا رأيتم منها شيئا فَافْزَعُوا إلى ذكر الله و دُعَائِهِ وَاسْتِغْفَارِهِ.
متفق عليه
ئه‌بو هوره‌یره (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) دوعا دكر و دگۆت: ((خودایێ من؛ ئه‌ز خۆ ب ته دپارێزم ژ سزایێ گۆڕی، ژ سزایێ ئاگرێ جه‌هنه‌مێ، ژ فتنه‌یا ژیان و مرنێ و ژ فتنه‌یا مه‌سیحێ ده‌جال)). د ڤه‌گوهاستنا موسلمیدا هاتییه: ((ده‌مێ ئێك ژ هه‌وه ژ ته‌حیاتا دویماهیكێ ب دویماهیك هات؛ بلا خۆ ب خودێ بپارێزیت ژ چار تشتان: ژ سزایێ جه‌هنه‌مێ، ژ سزایێ گۆڕی، ژ فتنه‌یا ژیان و مرنێ و ژ خرابییا مه‌سیحێ ده‌جال)).
متفق عليه
ئه‌بو هوره‌یره (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ده‌مێ ته‌كبیرا (ئیحرامێ بۆ) نڤێژێ دكر، بۆ ده‌مه‌كێ كێم بێده‌نگ دبوو به‌ری قورئانێ بخوینیت، ڤێجا من گۆتێ: ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ؛ باب و دایكا من گۆری ته بن، ئه‌رێ تو د ئه‌وێ بێده‌نگییا د ناڤبه‌را ته‌كبیرا ئیحرامێ و خواندنێدا چ دبێژی؟ گۆت: «ئه‌ز دبێژم: خودایێ من؛ تو دویراتییێ بێخه د ناڤبه‌را من و گونه‌هێن مندا وه‌كی چاوا ته دویراتی ئێخستییه د ناڤبه‌را ڕۆژهه‌لات و ڕۆژئاڤایێدا. خودایێ من؛ من ژ گونه‌هێن من پاقژ بكه وه‌كی چاوا جلكێ سپی ژ پیساتییێ دهێته پاقژكرن. خودایێ من؛ گونه‌هێن من ب ئاڤ و به‌فر و گژلۆكێ بشۆ».
متفق عليه
صفحة 1 من 10
الصفحة التالية
