Hadith for the World
Jurisprudence of Supplications and Remembrance of Allah

Reported Supplications

18 hadiths

18 hadiths

Yii a ɭbn ʿAbaas nengẽ, (Wẽnd yard be b yiibã yĩnga), tɩ Wẽnd Tẽn-tʋʋma, (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩnga) rag n yɩɩme n yetẽ: «Allaahumma laka aslamtu, wabika aamantu, wa ʿalayka tawakkaltu, wa ilayka anabtu, wabika ẖaasamtu, Allaahumma innii aʿʋʋzu bi ʿizzatika; laa ilaaha illaa anta an tuḍillanii, anta al-hayyʋ allazɩɩ laa yamuutu, wal-ǧinnu wal insu yamuutuuna =M soab a Wẽnde! M lebsa m meng Fo nengẽ, m zaba Fo yĩnga. M Soab A Wẽnd! M kot-F-la gũudum ne F zɩslemã, soab sẽn na n tũ n tɩlg ka be rẽnda Foom, tɩ F ra menes-m ye, Foom la Vɩt ning sẽn ka kiidã, la zĩn-rãmb la ninsaalbã kiidame».متفق عليه، وهذا لفظ مسلم ورواه البخاري مختصرًا
Yi a ʿAbd Allaah ɭbn Masʿʋʋd nengẽ, (Wẽnd yard be a yĩnga), yii Nabiyaamã nengẽ, (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩnga) tɩ ad a rag n yɩɩme n yetẽ: «Allaahumma innii as'aluka al-hudaa, wa at-tuƙaa, wa al-ʿafaafa, wa al-ginaa= M Soab a Wẽnde, m kot-F-la kãndagre, la Wẽn-zoεεga, la yõk-f-menga, la sek-m-menga».A Muslim n togs-a
Yii Abɩɩ Hʋrɑyrɑt nengẽ (Wẽnd yɑrd be ɑ yĩngɑ) a yeelɑme: Wẽnd Tẽn-tʋʋmɑ (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩnga) rag n yɩɩme n yetẽ: «M Soab a Wẽnde maneg m dĩinã n kõ-ma, sẽn yaa mam yellã gũudmã, la F maneg m dũni wã n kõ-ma sẽn yaa mam vɩɩmã sẽn be a pʋgẽ wã, la F maneg m laahrã n kõ-ma, sẽn yaa mam lebεngã sẽn togdẽ wã, la F maan vɩɩmã tɩ yaa paasg ne-ma sõma fãa pʋgẽ, la F maan kũumã tɩ yaa vʋʋsg ne maam n yi wẽng buudã fãa».A Muslim n togs-a
Yii a Abɩɩ Muusa nengẽ, (Wẽnd yard be a yĩnga), tɩ yii Nabiyaamã nengẽ (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩngɑ) t'a rag n yɩɩme n kot do-kãngã: «M Soab A Wẽnde, yaaf-ma m sẽn tudgi la m sẽn zɩ la m maan-n-zʋʋkã m yellã fãa pʋgẽ, la Fo sẽn mi bũmb ninga n yɩɩd maam. M Soab A Wẽnde, yaaf-ma m sẽn tudgi la m pʋ-toogo, la m zɩɩlem la m reem, la woto fãa gill yii mam nengẽ. M Soab A Wẽnde, yaaf-ma m sẽn tʋm tɩ reng taoore, lɑ m sẽn yɑoolge, lɑ m sẽn solge la m sẽn vẽnege, Foom A Wẽnd la Lʋɩɩs taoor Naaba, la Foom la Yaoolgda, la Foom la bũmbã fãa gill Tõogda».B zemsa taab a zugu (A Al-Bʋẖaariy la a Muslim n reeg-a)
Yii a ɭbn ʿƲmar nengẽ, (Wẽnd yard be b yiibã yĩnga) a yeelame: Nabiyaamã (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩngɑ) rag n ka yɩ n basd kos-kãensã, a sẽn wat n ta zaabre, la a sẽn wat n yik yibeoogo:«Allɑhummɑ ɩnnii ɑs'ɑlukɑ Al-ɑɑfɩyɑtɑ fɩd-Dunyɑɑ wɑl-Aɑẖɩrɑtɩ, Allɑhummɑ ɩnnii ɑs'ɑlukɑ Al'ɑfwɑ wɑl- Aɑfɩyɑtɑ fɩɩ diinii wɑ Dunyɑɑyɑ wɑ Ahlɩɩ wɑ Mɑɑlɩɩ, Allɑhummɑ ʋstʋr Awrɑtɩɩ wɑ ɑɑmin Rɑw'ɑɑtɩɩ, Allɑhummɑ ɩhfɑẓnii min bɑyni yɑdɑyyɑ wɑ min ẖɑlfɩɩ wɑ an yɑmiinii wɑ an šɩmɑɑlɩɩ wɑ min fɑwkɩɩ, wɑ ɑʿʋʋḏʋ bɩ Aẓmɑtɩkɑ an ʋgtɑɑlɑ min tɑhtɩɩ. (M Soɑb ɑ Wẽnde mɑm kot-F-lɑ Lɑɑfɩ Dũni lɑ Lɑɑhre, M Soɑb ɑ Wẽnde m kot-F-lɑ Yɑɑfɑ lɑ Lɑɑfɩ m Dĩinɑ pʋgẽ lɑ m Dũni wã lɑ m zɑkã rãmbɑ lɑ m ɑrzεkɑ, m Soɑb ɑ Wẽnde lill m yãnã lɑ F gãneg m pεlgã, m Soɑb ɑ Wẽnde gũ-mɑ m neng tɑoore lɑ m poor wεεngẽ lɑ m rɩtg wεεngẽ lɑ m goɑbg wεεngẽ lɑ m yĩngr wεεngẽ, lɑ m kotɑ gũudum ne Fo Zɩslemã tɩ b rɑ wɑ zãmb n kʋ-mɑ m tẽngrã wεεngẽ ye».A Abʋʋ Daawʋʋd la a An-nasaa'ɩy la a ɭbn Maaǧa la a Ahmad n togs-a
Yii a ʿAbdʋllaah ɭbn ʿƲmar nengẽ, (Wẽnd yard be b yiibã yĩnga), a yeelame: rag n bee Wẽnd Tẽn-tʋʋmã kosgã pʋgẽ, (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩngɑ): «M Soab A Wẽnde, m kot-F-la gũudum n yi Fo neemã wã wa gõbg n bas-ma la Fo laafɩ wã wa wẽnems m bas-ma, la Fo sɩbgrã lingri, la Fo gẽegã fãa».A Muslim n togs-a
Yii a ʿAbdʋllaah ɭbn ʿAmr ɭbn Al-ʿaaṣ nengẽ, (Wẽnd yard be b yiibã yĩnga), tɩ Wẽnd Tẽn-tʋʋm, (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩnga) rag n yɩɩme n kot ne goam-kãensã: «M Soab A Wẽnde, m kot-F-la gũudum n yi samd wilbu, la bε wilbu, la bεεb laada».A An-nasaa'ɩy la a Ahmad n togs-a
Yii a Anas nengẽ, (Wẽnd yard be a yĩnga), a yeelame: Nabiyaamã (Wẽnd pʋʋsg lɑ A tɩlgr be ɑ yĩngɑ) a doaag sẽn da yɩɩd rag n yaa! "Allahumma rabbanaa aatɩnaa fɩddʋnyaa hasanatan wa fɩl Aahiratɩ hasanatan wakɩnaa ʿazaabannaar, = d Soɑbɑ Wẽnde! Kõ-d Dũni pʋgẽ sẽn be neere lɑ Yɑolem-rɑɑrã sẽn be neere, lɑ F gũ tõnd ne Bugmã nɑmesgo".B zemsa taab a zugu (A Al-Bʋẖaariy la a Muslim n reeg-a)
عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ رَضيَ اللهُ عنه قَالَ: لَا أَقُولُ لَكُمْ إِلَّا كَمَا كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: كَانَ يَقُولُ: «اللهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَالْهَرَمِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ، اللهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا، اللهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ، وَمِنْ قَلْبٍ لَا يَخْشَعُ، وَمِنْ نَفْسٍ لَا تَشْبَعُ، وَمِنْ دَعْوَةٍ لَا يُسْتَجَابُ لَهَا».رواه مسلم
عن أبي هريرة-رضي الله عنه مرفوعاً: «اللهم إني أعوذ بك من الجوع، فإنه بِئْسَ الضَّجِيعُ،وأعوذُ بِكَ منَ الخِيَانَةِ، فَإنَّهَا بِئْسَتِ البِطَانَةُ».رواه أبو داود والنسائي وابن ماجه
عن أنس بن مالك رضي الله عنه قال: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: «اللهم إني أعوذ بك من العَجْزِ، والكَسَلِ، وَالجُبْنِ، والهَرَمِ، والبخل، وأعوذ بك من عذاب القبر، وأعوذ بك من فتنة المحيا والممات». وفي رواية: «وَضَلَعِ الدَّيْنِ، وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ».متفق عليه. والرواية الثانية رواها البخاري دون مسلم
Yii a ʿAli nengẽ (Wẽnd yard be a yĩnga) a yeelame: Wẽnd Tẽn-tʋʋmã yeela maam (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩnga): «Yeele: m Soab A Wẽnde, kãndg maam, la F rems-ma. La f tẽeg kãndgrã n yeel "Fo sẽn peegd n tʋgd so-tɩrgã, la remsmg wala kãnd remsgã"».A Muslim n togs-a
عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعاً: «تعوذوا بالله من جَهْدِ البلاء، وَدَرَكِ الشقاء، وسوء القضاء، وشماتة الأعداء». وفي رواية قال سفيان: أشك أني زدت واحدة منها.متفق عليه
عن أنس بن مالك رضي الله عنه قال: كَانَ رَسُولُ اللهِ -صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ- يَقُولُ: «اللهم إني أعوذ بك من البَرَصِ، والجُنُونِ، والجُذَامِ، وَسَيِّئِ الأسْقَامِ».رواه أبو داود والنسائي وأحمد
Yii a ʿAbdʋllaah ɭbn ʿAmbr ɭbn Al-ʿAaṣ nengẽ (Wẽnd yard be b yiibã yĩngɑ) t'ɑ wʋma Nabiyaamã (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩngɑ) t'ɑ yetẽ: «Tɩ Adam-biisã sũyã fãa bee A nus a yiib sʋka sẽn yi Arrahmaan Naab nus-biisẽ wã, tɩ yaa wala sũur a yembre t'A leebd-a, A sẽn rate» Rẽ poorẽ Wẽnd Tẽn-tʋʋmã yeele, (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩnga): «M Soabã! Foom A sũyã Lεεbdã, lebg d sũyã Fo tũudmã zugu».A Muslim n togs-a
عن ابن عباس رضي الله عنهما ، قال: كان النبيُّ صلى الله عليه وسلم يدعو: «ربِّ أَعِنِّي ولا تُعِن عليَّ، وانصرني ولا تنصر عليَّ، وامكر لي ولا تمكر عليَّ، واهدني ويسِّر هُدايَ إليَّ، وانصرني على مَن بغى عليَّ، اللهم اجعلني لك شاكرًا، لك ذاكرًا، لك راهبًا، لك مِطواعًا، إليك مُخْبِتًا، أو مُنِيبا، رب تقبَّل توبتي، واغسل حَوْبتي، وأجب دعوتي، وثبِّت حُجَّتي، واهدِ قلبي، وسدِّد لساني، واسْلُلْ سَخِيمةَ قلبي».رواه أبو داود والترمذي وابن ماجه وأحمد
عن أبي بكر الصديق رضي الله عنه: أنه قال لرسول الله صلى الله عليه وسلم: علمني دعاء أدعو به في صلاتي، قال: "قل: اللهم إني ظلمت نفسي ظلما كثيرا، ولا يغفر الذنوب إلا أنت، فاغفر لي مغفرة من عندك، وارحمني إنك أنت الغفور الرحيم".متفق عليه
عَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: كَانَ الرَّجُلُ إِذَا أَسْلَمَ عَلَّمَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ، ثُمَّ أَمَرَهُ أَنْ يَدْعُوَ بِهَؤُلَاءِ الْكَلِمَاتِ: «اللهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَعَافِنِي وَارْزُقْنِي». وَفِي رِوَايَةٍ: أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَتَاهُ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ كَيْفَ أَقُولُ حِينَ أَسْأَلُ رَبِّي؟ قَالَ: «قُلْ: اللهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَعَافِنِي وَارْزُقْنِي» وَيَجْمَعُ أَصَابِعَهُ إِلَّا الْإِبْهَامَ «فَإِنَّ هَؤُلَاءِ تَجْمَعُ لَكَ دُنْيَاكَ وَآخِرَتَكَ».رواه مسلم