Explanation

The meaning in a few plain lines

ਮੁਆਜ਼ ਬਿਨ ਜਬਲ (ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ) ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਵਾਰੀ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸੀ ਕਿ ਆਪ ﷺ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮੁਆਜ਼! ਆਪ ﷺ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਪੁਕਾਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਅੱਗੇ ਦੱਸੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ (ਮਹੱਤਵ) ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣਾ ਸੀ। ਹਰ ਵਾਰ ਮੁਆਜ਼ (ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ) ਨੇ ਨਬੀ ﷺ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: "لبيك يا رسول الله وسعديك - ਲੱਬੈਕ ਯਾ ਰਸੂਲੱਲਾਹ ਵਾ ਸਾਅਦੈਕ" ਅਰਥਾਤ: ਹੇ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਹਰ ਪੁਕਾਰ (ਸੱਦੇ) 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਮਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ। ਫੇਰ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ ﷺ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਸੱਚੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਸਿਵਾਏ ਕੋਈ ਸੱਚਾ ਮਾਬੂਦ (ਇਸ਼ਟ) ਨਹੀਂ ਹੈ ਤੇ ਮੁਹੰਮਦ ﷺ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ ਹਨ ਅਤੇ ਫੇਰ ਉਹ ਇਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਲਾਹ ਉਸ 'ਤੇ ਜਹੰਨਮ (ਨਰਕ) ਨੂੰ ਹਰਾਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁਆਜ਼ (ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ) ਨੇ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਕੋਲੋਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ (ਆਗਿਆ) ਮੰਗੀ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਣ। ਲੇਕਿਨ ਨਬੀ ﷺ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਡਰ ਹੋਇਆ ਕਿ ਕਿਤੇ ਲੋਕ ਇਸ 'ਤੇ ਹੀ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਕੇ ਨਾ ਬੈਠ ਜਾਣ ਅਤੇ ਅਮਲ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਣ। ਇਸ ਲਈ ਮੁਆਜ਼ (ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ) ਨੇ ਇਹ ਹਦੀਸ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ। ਪ੍ਰੰਤੂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਡਰ ਤੋਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਕਿਤੇ ਇਲਮ (ਗਿਆਨ) ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਦੇ ਗੁਨਾਹ ਵਿੱਚ ਨਾ ਫੱਸ ਜਾਣ।