Hadith for the World
The Creed

الإيمان بالله عز وجل

44 hadiths

44 hadiths

A minɛna katabi den la Ala diɲɛna a ma a ko: kira ko nɛɛma ni kisi b'a ye : << i k'a dɔn se ni fangatigi Ala b'aw bàli ka kalen aw faw la>> umaru ko: n kalenna Ala la ne ma nkalen a la kabini n y'a mɛ kira da nɛɛma ni kisi b'a ye a bɛ bàlili kɛ a la, n ma nkalen ni n yɛrɛ ye wali mɔgɔ wɛrɛ ye.متفق عليه
عن أبي واقد الحارث بن عوف رضي الله عنه أنَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم بينما هو جالس في المسجد، والناس معه، إذ أقبل ثلاثَةُ نَفَرٍ، فأقبل اثنان إلى رسول الله، صلى الله عليه وسلم وذهب واحد، فوقفا على رسول الله صلى الله عليه وسلم ، فأما أحدهما فرأى فُرْجَةً في الْحَلْقَةِ فجلس فيها، وأما الآخر فجلس خلفهم، وأما الثالث فأدْبَر ذاهبٍا، فلما فرغ رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: «ألا أُخْبِرُكُم عن النَّفَرِ الثلاثة: أما أحدهم فأَوَى إلى الله فآوَاهُ الله إليه، وأما الآخر فاسْتَحْيا فاسْتَحْيَا الله منه، وأما الآخر، فأعْرَضَ، فأعرضَ اللهُ عنه».متفق عليه
عن أنس بن مالك رضي الله عنه أنَّ رَجُلاً كَانَ عِند النَبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَمَرَّ رَجُلٌ بِهِ، فقال: يا رسول الله، أنِّي لَأُحِبُّ هَذَا، فَقَال لَهُ النَبِيُّ صلى الله عليه وسلم : «أَأَعْلَمْتَهُ؟» قال: لا. قال: «أَعْلِمْهُ»، فَلَحِقَهُ، فقال: إِنِّي أُحِبُّك فِي الله، فقال: أّحَبَّك الَّذِي أَحْبَبْتَنِي لَهُ.رواه أبو داود والنسائي في الكبرى وأحمد
A minɛna abi hureyirata la Ala diɲɛna a ma a ko: kira ko nɛɛma ni kisi bɛ a ye : << Ala ko barikada b'a ye a kɔrɔtalendo: ne de ye diɲɛɲɔgɔnmanw la kaarilenbá ye ka bɔ filaninkafɔya ma, ni mɔgɔ min ye baaradɔ kɛ ka dɔwɛrɛ fàra ne Ala kan o la , n b'o ni a ka filaninkafɔya to>>.رواه مسلم
A minɛna abi hureyirata la Ala diɲɛna a ma a ko: kira ko nɛɛma ni kisi b'a ye : << Ala bɛ kelenya, wa i k'a dɔn limaniyajɔnw fana bɛ kelenya, Ala ka kelenya ye limaniyajɔn kana na ni fɛn ye min haramuyala a kan >>.متفق عليه
A minɛna katɔbi den na Umaru Ala diɲɛna a ma a ko: n y'a mɛ kira da nɛɛma ni kisi b'a ye a ko: << aw ka na ne màjamu ka dàntɛmɛ i n'a fo nasaraw ye min ke mariyama den na; ne ye Ala ka jɔn de ye, aw y'a fo: Ala ka jɔn n'a ka ciden >>.رواه البخاري
A minɛna abi hureyirata la Ala diɲɛna a ma a ko: A fɔra yaa Ala ka ciden, jɔn ye mɔgɔw lasewalenbá ye ni e ka sɔrɔnadonni ye kiyama? Kira ko nɛɛma ni kisi b'a ye: << ne y'a bìsigi k'a fɔ mɔgɔ si tɛ ne ɲininka ni nan ka kɔn e ɲɛ, n ye cɛsiri min ye i la ne ka kuma kunkan, mɔgɔw lasewalenbá ni ne ka sɔrɔnadon ye kiyama o ye min ko má foyi tɛ yen fo Ala, k'a sɔrɔ a b'a dusukun n'a ninkun nan>>.رواه البخاري
A minɛna ubadata la Ala diɲɛna a ma, a y'a minɛ kira la nɛɛma ni kisi b'a ye a ko : << N be seereya k'a fɔ ma si tɛ yen fɔ Ala, a kelen do diɲɛɲɔgɔn t'a la, n be seereya k'a fɔ kira Mamadu y'a ka ciden ye a ka jɔn do, ani ko Isa ye Ala ka jɔn n'a ka ciden ye, a danni kumasen kerunna ka taa Mariyama ma ani ni min bɔra Ala yɔrɔ, wa alijana ye tuɲa ye, tasuma ye tuɲa ye, Ala b'a don alijana kɔnɔ k'a sanga a ka baara ma >>.متفق عليه
A minɛna masuudu den abudala la Ala diɲɛna a ma a ko: Kira ye kuma dɔ fɔ nɛɛma ni kisi b'a ye ne fana ye dɔwɛrɛ fɔ, kira ko kisi b'a ye: << ni mɔgɔ min sàrà k'a sɔrɔ a bɛ sìna weele ka fàrà Ala kan o bɛ don tasuma la>> ne ko: ni mɔgɔ min sàrà k'a sɔrɔ a tɛ sìna weele ka fàrà Ala kan o bɛ don alijana la.متفق عليه
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَقُولُ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ: أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي، وَأَنَا مَعَهُ حِينَ يَذْكُرُنِي، فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي، وَإِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُ، وَإِنِ اقْتَرَبَ إِلَيَّ شِبْرًا، تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا، وَإِنِ اقْتَرَبَ إِلَيَّ ذِرَاعًا، اقْتَرَبْتُ إِلَيْهِ بَاعًا، وَإِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً».متفق عليه
عن ابن مسعود رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «من أصابته فَاقَة فأنْزَلها بالناس لم تُسَدَّ فَاقَتُهُ، ومن أنْزَلها بالله، فَيُوشِكُ الله له بِرزق عاجل أو آجل».رواه أبو داود والترمذي وأحمد
A minɛna abasi den na Ala diɲɛna a ma a ko: kira ko kisi b'a ye : << i k'a dɔn Ala ye ne mantow màkoto u ka fili baaraw la ani ɲinɛw an'u karabara ko minnu na >>.رواه ابن ماجه والبيهقي وغيرهما
عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: «جَعَلَ اللهُ الرحمةَ مائة جُزْءٍ، فَأَمْسَكَ عِنْدَهُ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ، وأَنْزَلَ في الأَرْضِ جُزْءًا وَاحِدًا، فَمِنْ ذَلِكَ الجُزْءِ يَتَرَاحَمُ الخَلَائِقُ، حتى تَرْفَعَ الدَّابَّةُ حَافِرَهَا عَنْ وَلَدِهَا خَشْيَةَ أَنْ تُصِيبَهُ». وفي رواية «إِنَّ للهِ تعالى مئةُ رحمةٍ، أَنْزَلَ منها رحمةً واحدةً بَيْنَ الجِنِّ والإنسِ والبَهَائِمِ والهَوَامِّ، فَبِهَا يَتَعَاطَفُونَ، وبها يَتَرَاحَمُونَ، وبِهَا تَعْطِفُ الوَحْشُ على وَلَدِهَا، وأَخَّرَ اللهُ تعالى تِسْعًا وتِسْعِينَ رحمةً يَرْحَمُ بِهَا عِبَادَهُ يومَ القِيَامَةِ». وعن سلمان الفارسي رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «إِنَّ للهِ تعالى مئةُ رحمةٍ فمنها رحمةٌ يَتَرَاحَمُ بها الخَلْقُ بَيْنَهُمْ، وتِسْعٌ وتِسْعُونَ لِيَومِ القِيَامَةِ». وفي رواية: «إِنَّ اللهَ تَعَالَى خَلَقَ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ والأَرْضَ مئةَ رحمةٍ كُلُّ رحمةٍ طِبَاقَ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إلى الأَرْضِ، فَجَعَلَ منها في الأَرْضِ رَحْمَةً فبها تَعْطِفُ الوَالِدَةُ على وَلَدِهَا، والوَحْشُ والطَّيْرُ بَعْضُهَا عَلَى بَعْضٍ، فإذا كانَ يومُ القيامةِ أَكْمَلَهَا بِهَذِه الرحمةِ».حديث أبي هريرة -رضي الله عنه-: متفق عليه. حديث سلمان -رضي الله عنه-: رواه مسلم
A minɛna abi hureyirata la Ala diɲɛna a ma a ko: kira ko nɛɛma ni kisi b'a ye : << i k'a dɔn Ala t'aw sawuraw n'aw ka nafolow lajɛ, n ka a b'aw dusukun n'aw ka baaraw de lajɛ >>.رواه مسلم
A minɛna zari wolofa la Ala diɲɛna a ma: A minɛna kira la nɛɛma ni kisi b'a ye a bɛ min lakalen ka bɔ Ala yɔrɔ barika màsakɔrɔtalen a ko: << yaa ne ka jɔnw ne ye tɔɲɔni haramuya n yɛrɛkan, n y'a kɛ aw yɛrɛdamaw ni ɲɔgɔncɛ haramu ye, aw kana ɲɔgɔn tɔɲɔ, ne ka jɔnw aw bɛɛ fililen foni ne ye min kanda, aw ye kanda ɲini ne fɛ n b'aw kanda, ne ka jɔnw aw bɛɛ ye kɔngɔ tɔ ye fo ni ne ye min ladumuni, aw ye dumuni ɲini n fɛ n b'aw la dumuni,ne ka jɔnw aw bɛɛ lankolon do foni ne ye min fìnitigiya, aw ye fìni ɲini ne fɛ n b'aw fìnitigiya, ne ka jɔnw aw bɛɛ bɛ fili su ni tile ne bɛ yaafa jùrùmu bɛɛ ma, aw ye ne yaafa deli n bɛ yaafa aw ma, ne ka jɔnw, aw tɛna tɔɔrɔ ko kɛ k'o bɛ ne sɔrɔ, wa aw tɛna nàfa ko kɛ k'o bɛ ne nàfa, ne ka jɔnw ni aw fɔlɔmɔgɔw ni labanmɔgɔw ni hadamadenw ni jinɛw aw la n'olu kɛra cɛ kelen dusukun na o tɛ foyi bɔ ne ka màsaya la, ne ka jɔnw ni aw fɔlɔmɔgɔw ni labanmɔgɔw ni hadamadenw ni jinɛw aw la n'olu bɛɛ jɔra yɔrɔ kelen ka ne deli ko n y'u bɛɛ ka ka ɲinifɛn d'u ma o tɛ foyi bɔ ne ka sɔnni na fo n'a kɛra miseli bɛ min ta n'a sura kɔkɔji la o ɲɔgɔn dɔrɔn, ne ka jɔnw nin ye aw ka baaraw de ye n bɛ mun jàte aw ye o kɔfɛ k'aw sàra a la, ni mɔgɔ min ye hɛɛrɛ sɔrɔ o ka Ala tànu, ni mɔgɔ min y'o tàna sɔrɔ o kana mɔgɔsi jàlaki fo n'a kɛra a yɛrɛbakun ye >>.رواه مسلم
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضيَ اللهُ عنه أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: «أَحَبُّ الْبِلَادِ إِلَى اللهِ مَسَاجِدُهَا، وَأَبْغَضُ الْبِلَادِ إِلَى اللهِ أَسْوَاقُهَا».رواه مسلم
عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعاً: «لما خلق اللهُ الخَلْقَ كتب في كتاب، فهو عنده فوق العرش: إن رحمتي تَغْلِبُ غضبي». وفي رواية: «غَلَبَتْ غضبي» وفي رواية: «سَبَقَتْ غضبي».متفق عليه
A minɛna masuudu den abudala la Ala diɲɛna a ma a ko: Ne ye kira ɲininka nɛɛma ni kisi b'a ye: jùrùmuko jumɛn ka bon Ala yɔrɔ kosɛbɛ? A ko: << i ka sìna kɛ Ala la k'a sɔrɔ a le de y'i dan >> ne ko: o ye kojuguba ye, n ko: jumɛn tuguni o kɔfɛ? A ko: << i k'i den fàgà ; siraɲɛ kama a balo ɲɛ >> n ko: jumɛn tuguni o kɔfɛ? a ko: << i k'i sigiɲɔgɔn muso jɛnɛya >>.متفق عليه
A minɛna Musa fá la Ala diɲɛna a ma a ko: kira ko nɛɛma ni kisi b'a ye: << i k'a dɔn Ala bɛ tɔɲɔnikɛla kɔnɔ, fo n'a y'a minɛ a tɛ kila a la>> a ko: o kɔfɛ kira ye kurana haya kalan: << { i tìgi ka minɛli bɛ o cogo de la, n'a ye dùgumɔgɔw minɛ k'a sɔrɔ u bɛ tɔɲɔni na, i ka dɔn a ka minɛli ka gɛlɛn dimi b'a nɔfɛ}>> [hudu kofɔ suran: 102].متفق عليه
عن عبد الله بن مسعود رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم أنه قال: "أكبر الكبائر: الإشراك بالله، والأمن من مَكْرِ الله، والقُنُوطُ من رحمة الله، واليَأْسُ من رَوْحِ الله".رواه عبد الرزاق
عن أبي هريرة رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: «ما توطَّنَ رجلٌ مسلمٌ المساجدَ للصلاة والذِّكر، إلا تَبَشْبَشَ اللهُ له، كما يَتَبَشْبَشُ أهلُ الغائب بغائبهم إذا قَدِمَ عليهم».رواه ابن ماجه وأحمد
A minɛna abi hureyirata la Ala diɲɛna a ma a ko : Kira ko nɛɛma ni kisi b'a ye: << i k'a dɔn Ala ko:ni mɔgɔ min ye ne ka jɔn ɲuman (waliyu)dɔ tɔɔrɔ n b'o kɛlɛ, wa ne ka jɔn tɛ gɛrɛ ne la ni fɛn ye min kadi ne ye ka tɛmɛ n ye min faridaya a kan, ne ka jɔn ma kɛ a bɛ ka gɛrɛ ne la ni nafila ye fo n b'a kànu, ni n y'a kànu : n bɛ k'a tulo ye a bɛ lamɛli kɛ ni o min ye, n bɛ k'a ɲɛ ye a bɛ yeli kɛ ni min ye, a n'a tɛgɛ a bɛ tàli kɛ ni o min ye, a n'a sen a bɛ tagama ni o min ye, n'a ye n deli n b'a sɔn, n'a ye tàngaɲini ɲini n fɛ n b'a tànga. Ne tɛ kinikini n ka foyi kɛli la ka tɛmɛ limaniyajɔn ni bɔli kan, a bɛ saya kɔn ne fana bɛ a dèkùnni kɔn >>.رواه البخاري
عن أنس بن مالك وأبي هريرة رضي الله عنهما عن النبي صلى الله عليه وسلم فيما يرويه عن ربه عز وجل قال: «إذا تَقَرَّبَ العبدُ إليَّ شِبْرًا تَقَرَّبْتُ إليه ذِرَاعًا، وإذا تَقَرَّبَ إليَّ ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ بَاعًا، وإذا أتاني يمشي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً».حديث أنس -رضي الله عنه- رواه البخاري . حديث أبي هريرة -رضي الله عنه- متفق عليه
عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا سَيُكَلِّمُهُ اللهُ، لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ تُرْجُمَانٌ، فَيَنْظُرُ أَيْمَنَ مِنْهُ فَلَا يَرَى إِلَّا مَا قَدَّمَ، وَيَنْظُرُ أَشْأَمَ مِنْهُ فَلَا يَرَى إِلَّا مَا قَدَّمَ، وَيَنْظُرُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلَا يَرَى إِلَّا النَّارَ تِلْقَاءَ وَجْهِهِ، فَاتَّقُوا النَّارَ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ».متفق عليه