PS
الموضوع
عقیده
135 حديث
پر الله عزوجل ايمان
44
پر ملايکو ايمان
9
پر پېغمبرانو ایمان
12
د اخرت په ورځ باندې ايمان
26
پر قضاء او تقدير ايمان
8
نومونه او حکمونه
22
صحابه
7
اهل بیت
7
دوستي او بیزاري
4
135 حديث
عن عائشة رضي الله عنها قالت: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «مَنْ أحَبَّ لِقَاءَ اللهِ أَحَبَّ اللهُ لِقَاءهُ، وَمَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللهِ كَرِهَ اللهُ لِقَاءهُ» فقلتُ: يا رسولَ اللهِ، أكَراهِيَةُ المَوتِ، فَكُلُّنَا نَكْرَهُ المَوتَ؟ قال: «لَيْسَ كَذَلِكَ، ولكِنَّ المُؤْمِنَ إذَا بُشِّرَ بِرَحْمَةِ اللهِ وَرِضْوَانِهِ وَجَنَّتِهِ أَحَبَّ لِقَاءَ اللهِ فَأَحَبَّ اللهُ لِقَاءهُ، وإنَّ الكَافِرَ إذَا بُشِّرَ بِعَذابِ اللهِ وَسَخَطهِ كَرِهَ لِقَاءَ اللهِ وكَرِهَ اللهُ لِقَاءهُ».
رواه مسلم، ورواه البخاري عن عائشة -رضي الله عنها- في ضمنه حديث عن عبادة بن الصامت-رضي الله عنه-. رواه عن أبي موسى -رضي الله عنه- مختصرا
عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : « سَيْحَانُ وَجَيْحَانُ وَالفُرَاتُ والنِّيل كلٌّ من أنهار الجنة».
رواه مسلم
له عبد الله بن عمرو رضي الله عنهما څخه روایت دی وایې چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي دي: «په رحم کوونکو باندې الله رحم کوي، تاسو د ځمکې پر خلکو رحم وکړئ هغه ذات چې په اسمانونو کې دی پر تاسو به رحم وکړي».
ابو داود، الترمذي، او احمد روايت کړی دی
له عبد الله بن عمرو بن العاص رضي الله عنهما څخه روایت دی: له پېغمبر صلی الله علیه وسلم څخه چې هغه به کله جومات ته ننوت نو ویل به یې: «أعوذ بالله العظيم، وبوجهه الكريم، وسلطانه القديم، من الشيطان الرَّجِيم»، یعنې په لوی الله، د هغه په عزتمن روی او قدیم سلطنت له رټلی شوي شیطان څخه پناه نیسم، وایي: آیا همداسې یې ویلي؟ ما وویل: هو، وایي: کله چې دا ذکر ووایي، نو شیطان ووایي چې: ټوله ورځ راڅخه په امن کې شو.
ابو داود روايت کړی دی
له ابو سعید الخدري رضی الله عنه څخه روایت دی وایې چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي: «الله تبارک و تعالی به جنتیانو ته ووایي: اې جنتیانو؟ هغوی به ووایي: مونږ دې پرله پسې امر پر ځای کولو ته تیار یو زمونږ ربه! او پرلپسې پرې خوښ یو، نو وبه وایي: آیا راضي یاست؟ هغوی به ووایي: مونږ به ولې نه راضي کیږو پداسې حال کې چې موږ ته دې دومره څه راکړي چې خپلو هېڅ مخلوقاتو ته دې نه دي ورکړي؟ نو وبه وایي: زه به تاسو ته له دې نه هم زیات غوره څه درکړم؟ هغوی به ووایي: اې ربه! لدې به نور کوم څه زیات غوره وي؟ هغه به وفرمایي: زه به تل له تاسو څخه د تل لپاره راضي یم او هېڅکله به درڅخه ناراضه نه شم».
متفق علیه دی
له ابو هريرة رضي الله عنه څخه روایت دی هغه ویلي چې: رسول الله صلی الله علیه وسلم پر هغه سړي لعنت ویلی چې د ښځو جامې اغوندي او پر هغې ښځې چې د نارینه وو جامې اغوندي.
النسائي په الکبری کې او ابن ماجه په همدې معنا او احمد هم روایت کړی دی
له بریدة رضي الله عنه څخه روایت دی وایې چې: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي: «مَنْ حَلَفَ بِالْأَمَانَةِ فَلَيْسَ مِنَّا». «چا چې په امانت قسم وکړ؛ هغه زمونږ له ډلې څخه نه دی».
ابو داود او احمد روايت کړی دی
عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعاً: «إذا أَحَبَّ اللهُ تعالى العَبْدَ، نَادَى جِبْرِيلَ: إنَّ اللهَ تعالى يُحِبُّ فلاناً، فَأَحْبِبْهُ، فَيُحِبُّهُ جِبْرِيلُ، فَيُنَادِي في أَهْلِ السَّمَاءِ: إنَّ اللهَ يحِبُّ فلاناً، فَأَحِبُّوهُ، فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ، ثُمَّ يُوضَعُ لَهُ القَبُولُ في الأرضِ». وفي رواية: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «إنَّ اللهَ تعالى إذا أَحَبَّ عَبْدًا دَعَا جِبْرِيلَ، فقال: إني أُحِبُّ فلاناً فَأَحْبِبْهُ، فَيُحِبُّهُ جِبْرِيلُ، ثم ينادي في السَّمَاءِ، فيقول: إنَّ اللهَ يُحِبُّ فلاناً فَأَحِبُّوهُ، فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ، ثُمَّ يُوضَعُ له القَبُولُ في الأرضِ، وإذا أَبْغَضَ عَبْدًا دَعَا جِبْرِيلَ، فيقول: إني أُبْغِضُ فلاناً فَأَبْغِضْهُ. فَيُبْغِضُهُ جِبْرِيلُ، ثُمَّ ينادي في أَهْلِ السَّمَاءِ: إنَّ اللهَ يُبْغِضُ فلاناً فَأَبْغِضُوهُ، ثُمَّ تُوضَعُ له البَغْضَاءُ في الأرضِ».
متفق عليه. الرواية الأولى لفظ البخاري، والثانية لفظ مسلم
له أنس بن مالک رضي الله عنه څخه روایت دی چې: معاذ رضي الله عنه رسول الله صلی الله علیه وسلم پسې شاته په سپرلۍ ناست و، نو ورته یې وویل: «اې معاذ بن جبل» هغه وویل: حاضر یم اې د الله جل جلاله رسوله او ستاسو بلنه مې منلې ده، نو په اورېدلو مې خوشحاله کړه! هغه وفرمایل: «اې معاذه» هغه وویل: حاضر یم اې د الله جل جلاله رسوله او ستاسو بلنه مې منلې ده، نو په اورېدلو مې خوشحاله کړه! درې ځلې، ویې فرمایل: " هېڅ داسې څوک نشته چې د زړه له اخلاصه پدې خبره ګواهي ورکړي چې له الله جل جلاله پرته بل معبود نشته او دا چې محمد د الله رسول دی، مګر دا چې الله جل جلاله به یې په اور حرام کړي»، هغه وویل: اې د الله جل جلاله رسوله آیا پدې سره خلکو ته خبر ورنکړم تر څو یو بل ته زیری ورکړي؟ هغه وفرمایل: بیا به هغوی په همدې تکیه وکړي او عمل کول به پریږدي، بیا معاذ خلکو ته د مړیني پر مهال خبر ورکړ تر څو د علم په کتمان سره ګناهکار نشي.
متفق علیه دی
(10100) - عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضي الله عنه -: عن النَّبِيِّ - ﷺ - قَالَ «بيْنَما كَلْبٌ يُطِيفُ برَكِيَّةٍ، كادَ يَقْتُلُهُ العَطَشُ، إذْ رَأَتْهُ بَغِيٌّ مِن بَغايا بَنِي إسْرائِيلَ، فَنَزَعَتْ مُوقَها فَسَقَتْهُ فَغُفِرَ لها بهِ» صحیح بخاری او مسلم له ابو هریره رضي الله عنه څخه روایت دی، هغه له نبيﷺ څخه روایت کوي، چې هغه ﷺ فرمايلي دي: «یو غسپی له یوه کوهي تاوېده، نږدې وه چې تنده یې ووژني، چې ناڅاپه د بني اسرائیلو یوې زناکارې ښځې ولید. هغې خپله موزه وایسته، هغه یې اوبه کړ (اوبه یې ورته را و ایستې او ور یې کړې)، نو پر دې خبره ورته بښنه وشوه». صحیح بخاري او مسلم
له عبدالله بن عمرو رضي الله عنهما څخه روایت دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: «مسلمان هغه څوک دی چې نور مسلمانان يې د ژبې او لاس له ضرر څخه په امان کې وي او مهاجر هغه څوک دی چې هغه څه پریږدي چې الله پاک ورڅخه منعه کړی وي».
متفق علیه دی
له انس بن مالک (رضي الله عنه) څخه روایت دی، چې رسول الله ﷺ وفرمایل: «کافر چې کله کومه کلمه نېکۍ وکړي، نو الله تعالی د هغه نېکۍ د آخرت لپاره ساتي او په دنیا کې هغه فایده ورکول شي، خو مومن چې نېکۍ اوکړي، نو الله تعالی د هغه نېکۍ د آخرت لپاره ساتي او په دنیا کې د اطاعت په بدل کې رزق ورکوي.» (مسلم روایت کړی دی)
له معاویه رضی الله عنه څخه روایت دی وایي چې ما له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه اورېدلي چې ویل یې: "د قیامت په ورځ به د ټولو خلکو په پرتله موذنان تر ټولو اوږدې غاړې ولري".
مسلم روايت کړی دی
10120 - عن أبي هريرة رضي الله عنه ؛ أَن النبي ﷺ أُتِيَ لَيْلَةً أُسْرِيَ بِهِ بِقَدَحَيْنِ مِن خَمْرٍ ولَبَنِ، فَنَظَرَ إِلَيْهِما ، فَأَخَذَ اللَّبَنَ، فقال جبريل عليه السَّلامُ : الحَمْدُ للهِ الذي هَداكَ لِلْفِطْرَةِ، لَوْ أَخَذْتَ الخَمْرَ؛ غَوَتْ أُمَّتُكَ. صحیح بخاري و مسلم له ابو هریره رضي الله عنه څخه روایت دی، چې رسول الله ﷺ ته د اسراء په شپه د شرابو او شیدو دوه جامونه راوړل شول، هغه ورته وکتل، نو شیدې یې راواخیستلې. جبریل علیه السلام وویل: الله تعالی لره ثناء ده چې تا ته یې د فطرت لاره وښووله؛ که شراب دې در اخیستي وای، نو امت به دې ګمراه شوی و.
10409- عنْ عِياض بن حِمارِ المُجاشِعِي رضي الله عنه ؛ أَنَّ رسولَ اللهِ ﷺ قال: «وأَهْلُ الجَنَّةِ ثَلاثَةٌ : ذو سُلْطانِ مُقْسِطٌ مُتَصَدِّقٌ مُوَفَّقٌ، وَرَجُلٌ رَحِيمٌ رَقيقُ القَلْبِ لِكُلِّ ذِي قُربى، ومُسلِم وعَفيفٌ مُتَعَفِّفٌ ذو عِيال». صحیح مسلم له عیاض بن حِمارِ المُجاشِعِي څخه روایت دی، چې رسول الله ﷺ فرمايلي: «جنتیان دری ډوله دي: (۱) عادل، صدقه کوونکی او په کارونو کې موفق واکمن، (۲) بل هغه سړی چې مهربان او له هر خپلوان سره د نرم زړه خاوند وي، (۳) بل هغه مسلمان چې [له حرامو] پاکلمن وي او له سوال څخه ځان ساتونکی د بچیانو خاوند وي».
١٠٤١٠- عن ابن عباس رضي الله عنه قال: كان النَّبيُّﷺ يدعو: «: رَبِّ أعِنِّي ولا تُعِنْ عليَّ، وانصُرْني ولا تنصُرْ عليَّ، وامكُرْ لي ولا تمكُرْ عليَّ، واهْدِني ويَسِّرْ هُدايَ إليَّ، وانصُرْني على من بغى عليَّ، اللَّهُمَّ اجعَلْني لك شاكِرًا، لك ذاكِرًا، لك راهِبًا، لك مِطواعًا، إليك مُخبِتًا أو مُنيبًا، رَبِّ تقَبَّلْ توبتي، واغسِلْ حَوْبتي، وأجِبْ دَعوتي، وثَبِّتْ حُجَّتي، واهْدِ قَلبي، وسَدِّدْ لِساني، واسْلُلْ سَخيمةَ قلبي» سنن ابوداود، ترمذي، ابن ماجه مسند احمد له ابن عباس رضي الله عنهما څخه روایت دی، وايي: نبيﷺ به داسې دعاء کوله: « اې الله! زما مرسته وکړه او زما پر خلاف د چا مرسته مه کوه، زما نصرت وکړه او زما پر خلاف د چا نصرت مه کوه، زما لپاره ښه تدبیر جوړ کړه او زما پر خلاف چاته تدبیر مه ورکوه، ما ته لارښوونه (هدایت) وکړه، زما لپاره لارښوونه (د هدایت لاره) آسانه کړه او څوک چې پر ما ظلم وکړي د هغه پر خلاف زما مرسته وکړه. اې الله! ما د خپل ځان لپاره شکر کوونکی، ستا ذکر کوونکی، له تا څخه وېرېدونکی، ستا پیرو او تاته عاجزي کوونکی له تا پنا غوښتونکی او تاته در گرځېدونکی وګرځوه. اې زما پالونکيه! زما توبه قبوله کړه، ګناه مې ومينځه، دعا مې قبوله کړه، زما حجت قائم کړه، زړه ته مې لار وښيه، ژبه مې سمه کړه او د زړه کینه مې لرې کړه.
له ابو هریره رضي الله عنه څخه روایت دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي: «زمونږ پروردګار، تبارک وتعالی، هره شپه په وروستۍ پاتې دریمه برخه کې د دنیا اسمان ته راکوزیږي وایي چې: "څوک شته چې ما راوبلي او زه یې بلنه ومنم؟ څوک شته چې زما څخه سوال وکړي او زه یې ورکړم؟ څوک شته چې بخښنه راڅخه وغواړي او بخښنه ورته وکړم؟"
متفق علیه دی
لہ انس بن مالک رضي الله عنه څخه روايت دى وايي: لکه زه چې اوس د بني غنم په کوڅو کې هغه ګرد ته ګورم چې د جبرائیل علیہ السلام - د کاروان د حرکت له امله را پورته کید؛ کله چې رسول الله ﷺ د بني قریظہ پر لور روان شو. بخاري روايت کړی دی.
له ابوهریره رضي الله عنه څخه روایت دی چې رسول الله ﷺ فرمایي: "د مدينې په دروازو باندې ملایکی دي ؛ طاعون او دجال ورته نه شي داخلېدى". بخاري او مسلم روایت کړی دی.
لہ زید بن ثابت رضي الله عنه څخه روایت دی وايي: رسول الله ﷺ فرمایي: "د شام لپاره خوشحالي ده!». مونږ ورته وویل ای د اللہ رسول ﷺ! د څه له امله؟ هغه وفرمایل ځکه چی د رحمان ذات ملایکو پرې خپلې وزرې غوړولې دي". ترمذي او احمد روایت کړی دی
له جابر بن عبداللہ رضی اللہ عنہما څخه روایت دی چې رسول الله ﷺ فرمايلي: "ابلیس خپل تخت په اوبو ږدي، بيا خپلې ډلګۍ لېږي. په دوی کې هغه کس ابلیس ته زیات نږدې وي چې تر ټولو لویه فتنه رامنځته کړي، په دوی کې يو كس راځي، وايي: ما داسې او داسې وکړل، ابلیس ورته وايي هېڅ دې نه دي کړي. بيا بل راځي، وايي: ما انسان پرېنښود، تر دې چې له ښځې مې بيل كړ، ابلیس دغه شیطان خان ته را نږدې کړي او ووايي: ته ډېر ښه يې». مسلم روایت کړی دی.
له جابر رضي الله عنهما څخه روایت دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي: څوک چې اذان واوري او بیا ووایي: اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ، وَالصَّلاَةِ القَائِمَةِ، آتِ مُحَمَّدًا الوَسِيلَةَ وَالفَضِيلَةَ، وَابْعَثْهُ مَقَامًا مَحْمُودًا الَّذِي وَعَدْتَهُ». «اې د دې بشپړې بلنې او د دې ودریدونکي لمونځ (مالکه)؛ محمد - صلی الله علیه وسلم - ته وسیله او فضیلت ورکړه، او هغه ستایل شوي مقام ته یې ولېږه چې تا یې ورسره ژمنه کړې ده. (چا چې د اذان پسې دا دعا وویله نو ) هغه د قیامت په ورځ زما د شفاعت مستحق وګرځېده».
بخاري روايت کړی دی
له ابو مرثد الغنوي - رضي الله عنه - څخه روایت دی وایي چې: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي: "په قبرونو د پاسه مه کېنئ او لمونځ ورته مه کوئ".
مسلم روايت کړی دی
له ابوهريره رضيَ اللَّهُ عَنْهُ څخه روایت دی چې رسول الله ﷺ فرمايلي: «زه د قیامت په ورځ د آدم د اولادونو سردار یم، زه به لومړی هغه یم چې قبر ترې څيرې کېږي، زه لومړی شفاعت کوونکی او لومړی هغه یم چې شفاعت به يې قبول شي». مسلم روایت کړی دی.
الصفحة السابقة
صفحة 4 من 6
الصفحة التالية